Sunday, February 26, 2006

Ο Ελλην Γκόλφερ


Πήγα σήμερα για γκολφ στη Γλυφάδα. Ξεκίνησα να παίζω τον περασμένο Αύγουστο στη Κύπρο. Εκεί, στο Aphrodite's Hills, κοντά στη Πέτρα του Ρωμιού πρός την Πάφο, πήρα τα πρώτα μου μαθήματα. Κόλλησα. Μου αρέσει πολύ το άθλημα αυτό - ίσως γιατί βγάζει από μέσα μου τις αγγλοσαξωνικές μου ρίζες. (Η λατρεία μου για το κρίκετ, μπορει να έπαιξε και αυτή τον ρόλο της)...

Το Γκόλφ της Γλυφάδας έχει κάτι το παρακμιακό. Μου αρέσει.
Εχει, όμως, και κάτι το αδικαιολόγητα "αφ' υψηλού": τους ξερόλες παίκτες του!

Σημερα, Σάββατο, ο φίλος μου ο Γιάννης και εγω δεχτήκαμε "άγριες επιπλήξεις" από 3 παρέες που ηταν πίσω από εμάς. Μας είπαν ότι απαγορεύεται τα Σάββατα να παίζουν δυο-δυο, διότι τάχα καθυστερούμε τους από πίσω, και αξίωσαν να τους αφήσουμε να περάσουν.

Ετσι κι αλλιώς θα τους αφηναμε, αλλά ο τρόπος τους, επιτακτικός και αγενής, με αναστάτωσε και με στενοχώρησε. "Καλά", σκέφτηκα, "δεν υπήρξαν ποτέ τους αρχάριοι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι τάχα μου Tiger Woods της Ελλάδος; Πως την είδαν έτσι, να επιτίθενται σε κάθε καινούργιο, λές και δέν ηταν ποτέ οι ίδιοι σ' αυτήν την θέση;". Τι αλαζονεία είν' αυτή του Ελληνα γκόλφερ έναντι τών πρωτόβγαλτων; Και να πω ότι βγάζουμε, σαν χώρα και κανάν γκόλφερ της προκοπής, να πώ "'άντε, να δεχτω και έναν-δυό ιδιότροπους". Εχω παίξει, μεχρι τώρα σε άλλες τρείς χώρες - όλες με παράδοση μεγαλύτερη στο γκόλφ απ' ότι εδώ. Ποτέ και πουθενά δεν συνάντησα αυτήν την αγένεια.

Στη Γλυφάδα, έχει τύχει να ανταμώσουμε στο course και με παίκτες άλλων χωρών. Πρίν μία εβδομάδα, 2 Φινλανδοί μας προσκάλεσαν, έναν άλλον μου συμπαίκτη, τον Αντώνη, και΄εμένα, να παίξουμε μαζί τους. Ηταν πολύ καλύτεροι από μάς - παίκτες δέκα χρόνων έκαστος. Κι όμως, μας υπέμεναν, μάς συμβούλευσαν, και κυρίως μας χάρισαν την ωραία παρέα τους. Σίγουρα δε, ηταν καλύτεροι παίκτες από όλους τους Ελληνάρες που σημερα μας έβαλαν τις φωνές.

Καταλαβαίνω ότι πρέπει να υπάρχουν και να τηρούνται οι κανόνες σε ένα γκόλφ course - όπως και παντού, άλλωστε. Ομως, ηταν σαφες πως εμείς οι δυο, ο Γιάννης και εγω σήμερα, αρχάριοι όντες, δεν ξέραμε τον συγκεκριμένο κανονισμό. Τό είπαμε, άλλωστε, στους φωνασκούντες παικταράδες που έπονταν. "Εντάξει, ρε παιδιά, δεν το ξέραμε, περάστε εσείς πρώτοι, και δεν τρέχει τίποτα".

Δεν τους έφτανε αυτό όμως. "Αν δεν το ξέρατε - απάντησε ο ένας - να φροντίζατε να το μαθαίνατε πρίν έρθετε εδώ."

Εμεινα να τους κοιτάω εμβρόντητος, και με θλίψη ανείπωτη να αναρωτιέμαι τι πολιτισμό και ποιά Παιδεία μπορει να κουβαλά μέσα του ένας τέτοιος άνθρωπος; και νά'ταν ένας, να πώ εντάξει, γεμάτος είν' ό κόσμος από μαλάκες, γιατί όχι καί άλλος ένας στο Γκόλφ της Γλυφάδας. Ομως δεν ηταν ένας μόνο. Σημερα, ηταν τουλάχιστον 10 οι ξερόλες του γκόλφ. Αυριο θάναι περισσότεροι. Γιατί; Και από που τον αντλούν όλον αυτόν τον τσαμπουκά;

Τους απεχθάνομαι όλους αυτούς τους ανθρωπους που αισθνονται ότι έχουν μιαν εξουσία, και που στο όνομά της προσπαθούν να επιβληθούν επί των άλλων. Στις αγγλοσαξωνικές χωρες ό όρος είναι bullying - δηλαδή, πουλάω τσαμπουκά η/και νταηλίκι, με απώτερο και μόνο σκοπό να επιβληθω επί του άλλου, του αδύναμου, εκφοβίζοντάς τον. Στον στρατό, που είναι ένας θεσμός όπου ο παραλογισμός είναι μονίμως παρών, ό αντίστοιχος όρος είναι "καψώνι".

Μου τη δίνουν αυτοί οι νταήδες, επειδή δεν έχουν καταλάβει ότι οι πράξεις επιβολής τους, το μόνο πραγματικό αποτέλεσμα που έχουν είναι να δημιουργούν βαθειά στεναχώρια σε εκείνους που τίς υφίστανται. (Μου τη δίνει κάθε ισχυρός που κάνει κατάχρηση της ισχύος του για να πατησει τον αδύναμο).

Κατά τα άλλα, ακόμα και άν πετύχουν τον σκοπό τους (δηλαδή, να παίξουν πρίν από μένα στην 8η τρυπα της Γλυφάδας, να περάσουν πρίν από σένα στον δρόμο, να στερήσουν ακόμα ένα πιάτο φαγητού από τον φτωχό, να αφαιρέσουν τη ζωή από έναν ανυπεράσπιστο), στο τέλος της μέρας θα ταφούν και αυτοί κάτω από το χώμα και, όπως όλοι οι άλλοι, θα βλέπουν τα ραδίκια ανάποδα!

21 Comments:

Blogger COMADANTE said...

ΧΜ: "Τι αλαζονεία είν' αυτή του Ελληνα γκόλφερ έναντι τών πρωτόβγαλτων;"

Μα δεν είναι η εξαίρεση η αλαζονεία του στο γκολφ. Τη λουζόμαστε καθημερινά σε πάρα πολλές εκφάνσεις της κοινωνία μας. Σε αρκετές δε περιπτώσεις είναι και επικίνδυνη, πχ στην αλαζονική οδήγηση. Προπάντων όπου υπάρχουν μικροί ηγήτορες/εξουσιαστές σε οποιοδήποτε εργασιακό περιβάλλον ή ακόμη και οικογενειακό.
Βλέπετε, το αντίθετο της αλαζονείας, η ευγένεια, η υπομονή, η προσέγγιση, η κατανόηση κλπ απαιτούν χρόνο & κόπο, και ίσως δεν αναγνωρίζονται πάντα. Ενίοτε και οι καλές προθέσεις αμφισβητούνται.
Η ιστορία με το γκόλφ μου θύμισε το φίλμ του χρυσοδάκτυλου με τον Σον Κόνερυ...
Ας έχουμε μια καλή ημέρα όλοι μας

8:52 AM  
Blogger Memento aka a moment in life said...

Τους σιχαινομαι... η εισοδος της αλαζονειας σε ενα απο τα πιο ηρεμα αθληματα. Παντου ψαχνουν να βρουν αφορμες για τσαμπουκα, να πουλησουν μουρη - ποια μουρη ρε κατακαημενο υποκειμενο; Σκοπος στη ζωη μας ειναι να βοηθαμε τον συνανθρωπο, να τον καταλαβαινουμε, να τον προσεγγιζουμε, να ειμαστε ευγενικοι και υπομονετικοι. Σε αυτη την κοινωνια θελω να ζω. Ενταξει, στην Αγγλια που ζω τα τελευταια χρονια, λογω σπουδων, ζω αναμεσα σε ανθρωπους που πιστευουν σε τετοιες αξιες. Δυστυχως ομως τις περισσοτερες φορες οι αγγλοι ειναι ευγενεις μονο και μονο γιατι πρεπει να ειναι τυπικοι, κι οχι επειδη το νιωθουν. Θα μου πειτε, "Ελα ρε φιλε κι εσυ, τα θελεις ολα δικα σου". Μπορει.Αλλα τουλαχιστον εγω φερομαι ετσι οπως θελω να μου φερονται οι γυρω μου. Λιγο υπομονη και αρκετη καλη θεληση χρειαζομαστε. Καλημερα


κ Μιχαηλιδη, δεν μας ειπατε ποιο ειναι your handicap...

12:46 PM  
Blogger Αθήναιος said...

Ακούω συχνά στο ραδιόφωνο που αναφέρεστε στο γκολφ, όλο λέω να σας το γράψω αλλά όλο κάτι τυχαίνει. Θα σας το πω απο εδώ, χιούμορ έχετε θα το διασκεδάσετε κ αφορά κ στη μαγειρική.

Δεν ξέρω πώς έχει βγει, αλλά στις επαγγελματικές κουζίνες στις ΗΠΑ (το έχω ακούσει κ εδώ όμως) το γκολφ χρησιμοποιείται ως μέτρο σύγκρισης μιας λάθος επιλογής.Μετά το απόλυτα λάθος, βρίσκεται το γκολφ :-)

Ίσως έχει βγει κ από τις κουζίνες των γκολφ κλαμπ όπου αντικειμενικά, είναι δύσκολοι χώροι εργασίας για επαγγελματίες της κουζίνας, χειρότεροι κ από τα τέννις κλάμπ δηλαδή.

Παράδειγμα:

-"Σεφ, στο παλιο μαγαζί τις σούπες τις φτιάχναμε με roux".
-" Σκασίλα μου! Εδώ υπάρχουν κάποιοι που περνούν την ώρα τους παίζοντας γκολφ, δεν θα υπάρχουν κ μάγειρες που φτιάχνουν τη σούπα με ρου;"

Κ πλείστα όσα τέτοια παραδείγματα...

6:13 PM  
Blogger Azrai said...

Όπως είπανε και οι παραπάνω, νομίζω ότι η αλαζονεία και το εγω-τα-ξερω-ολα είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό στον άνθρωπο και δη στον Έλληνα. Γιατί νομίζω ότι και έξω θα βρεις τέτοιους ανθρώπους, δεν θέλω να πιστεύω ότι μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν τα μπουμπουκια. Υπομονή. Τίποτε άλλο.

ΥΓ: Να φανταστώ ότι αύριο ο Θεόφιλος θα σου κάνει πλάκα για το γκόλφ; Να το φανταστω :)

12:08 AM  
Blogger nemesis said...

καταρχήν δεν νομίζω ότι υπάρχει Έλληνας γκολφερ... υπάρχουν κάποιοι με λεφτά που τους αρέσει να παίζουν γιατί όπως και να το κάνουμε ένα ξενόφερτο , όχι τοσο διαδεδομένο σπορ από τας Αγγλίας... ειναι πολυ ευγενες και προσδίδει ένα κύρος! Έπεσε στα χέρια μου τυχαία ένα περιοδικό για το γκολφ σε ένα ιατρείο, ολοι κι όλοι 3 οικογένειες που αλληλοσυγχαίρονταν η μία την άλλη!

Καμία σχέση με εσάς και την δική σας σχέση με το σπορ, καθως και πολλών άλλων Ελλήνων που απλά θέλουν να δοκιμάσδουν κάτι καινούργιο, όχι ιδιαίτερα επίπονο, γιατί οπως και να το κάνουμε δεν είμαστε και ιδιαίτερα αθλητικοί τύποι... και να απολαύσουν ταυτόχρονα την φύση!

Δυστυχώς εσείς είστε στην 2η κατηγορία και πετύχατε 'ευγενείς' απο την πρώτη!

Δεν πιστεύω στην υπομονή και τη ανέχεια πια, όταν ήμουν νεώτερη την έκανα πράξη τωρα πια όχι, τωρα πια θα τους το έλεγα στα νούτρα πόσο αγενείς είναι και πως αν μη τι άλλο δεν θα έπρεπε να παίζουν γκόλφ... αλλα πάλη στην πίσω αυλή τους....

αντε γιατί τα πήρα πάλι με την καφρίλα που μας περιτριγυρίζει καθημερινα! ούτε μια Κυριακή στη μέση ενός golf course δεν μπορούμε να έχουμε!

10:55 AM  
Blogger Dimitris Nikolsky said...

Το Golf σαν άθλημα μου είναι ξένο, άγνωστο. Ο τσαμοπυκάς όμως αρκετών στην καθημερινή μας ζωή μου είναι γνωστός. Καλά το είπες, παντού "λουζόμαστε" την άνωθεν επιβολή και εκεί που έχουμε καταντήσει σε πολούς τομείς, φταίνε οι "ειδικοί", οι "επαϊόντες". Ας όψωνται...

Πάντος η αθλητική παιδεία λείπει, απουσιάζει από τη χώρα του ολυμπιακού ιδεώδες(βαρύγδουπος τίτλος) και το αποτέλεσμα το είδες.

Πάντα οι "ξένοι" τελικά είναι οι βάρβαροι...

11:50 AM  
Blogger A.F.Marx said...

Τένις ο Χατζηνικολάου;
Ποιος νομίζει ότι είναι;
Γκολφ ο Μιχαηλίδης!
Ευγενέστερο σπορ, πιο κουλτουριαρικο
Ως αρμόζει σε οπισθοφυλογράφους...

12:17 PM  
Blogger christos michaelides said...

Αγαπητέ a.f.marx (το a.f ειναι αου-φίντερζεν μήπως;)το έλαβα το υπονοούμενο αν και, ξέρεις κάτι φίλε, άρχισε να μ' ενοχλεί πολύ αυτός ο τάχα μου αφ' υψηλού λαικισμός του Ελληνα. Το γκόλφ, το απορρίπτεις μάλλον γαιτί φοβάσαι πως άν το δοκιμάσεις μπορεί να σου αρέσει! Και άν σου αρέσει, πως θα αντέξεις τότε το "υψηλό" κοινωνικό του στιγμα. Στην Σουηδία - μια χώρα όπου το αφ' υψηλού δεν περνά με τίποτα - υπάρχουν πέραν των 500 γηπέδων γκόλφ, όπου παίζουν περισσότεροι από 600.000 άνθρωποι, παιδιά, άνδρες, γυναικες, ηλικιωμένοι. Εδω, έχουμε κολλήσει σε δύο ... ελληνικές παραμέτρους. Πρωτη, ότι βλάπτει το περιβάλλον (δηλαδή οι Σουηδοί, οι πιό environmental friendly ανθρωποι επί γης, μάλλον ηλίθιοι πρέπει νάναι), και δεύτερη ότι ειναι μόνο για πλουσίους.
Μου τάλεγε αυτά, παρεμπιπτόντως και στενός μου φίλος ο οποίος, ..., τί έχει ως άθλημα-χόμπι, άν αγαπάς; Το ψάρεμα. και μάλιστα με βάρκα και ψαροντούφεκα. Προκειμένου να τραβαέι την βάρκα του, έχει πάρει ένα 4χ4, όπως έχουν πάρει οι πλείστοι Ελληνες, η στολή κατάδυσης του κόστισε μια περιουσία, και δεν ειμαι και σίγουρος εάν το να σκοτώνεις ψάρια είναι και πολύ φιλικό στο περιβάλλον. και όμως, όποιος στην Ελλάδα είναι ψαράς η και κυνηγός (επίσης πανάκριβο ... σπόρ!) θεωρείται μάγκας, και όποιος παίζει τένις η γκόλφ θεωρείται, όπως πονηρά γράφεις εσύ, του οπισθόφυλλου.

Εχε, δε υπ' όψιν σου φίλε Μάρξ, ότι ο φίλος μου ο ψαράς είναι και κομμουνιστης.
Αυτα.

2:48 PM  
Blogger A.F.Marx said...

Αγαπητέ Χ.Μ ουδένα ψόγο διετύπωσα για τους οπισθοφυλογράφους... Μερικοί είναι από τους αγαπημένους μου (π.χ ο... συγκάτοικος "καιρός")

2:58 PM  
Blogger Κατερίνα said...

Σαν να ξεφυγαμε απο το θεμα μας...δεν ειναι το γκολφ βρε παιδια το θεμα..για ξαναδιαβαστε το αρχικο σχολιο ! αμαν με την εμμονη μας ! χανουμε την ουσια σε ολα, περι άλλων τιρβαζουμε κι ετσι χανομαστε ως λαος !

3:36 PM  
Blogger Dimitris said...

Χρήστο, να εκφράσω μια μικρή διαφωνία μου. Οι συγκεκριμένοι "γκολφέρ" αλλά και γενικώς κάποιοι από τους τσαμπουκάδες μπορεί να μην είναι πραγματικά έτσι. Ή τουλάχιστον να μην θέλουν να είναι έτσι. Όταν όμως στη δουλειά τους "πατάει" ο ανώτερος, στο σπίτι του φωνάζει η γυναίκα, στο δρόμο θα τους προσπεράσει αυτός με το καλύτερο αυτοκίνητο.. ε αυτοί θα βρούν τον κατώτερο στο γκολφ ώστε να επιβληθούν κάπου. Και αυτό, η επιβολή στον κατώτερό νομίζω οτί είναι χαρακτηριστικό τού έλληνα. Δεν τους δικαιολογώ, απλά λέω οτι όλα έχουν μια αιτία.

3:38 PM  
Blogger Dimitris Nikolsky said...

Μήπως λέω, μήπως το golf κρύβει κάτι σε τάση μισογύνη? Απλά αναφέρω ότι GOLF σημαίνει:Gentlemen Only, Ladies Forbidden . Κατερίνα, σαν να έχεις δίκιο, εκτός θέματος.

4:32 PM  
Blogger Dimitris said...

Δεν νομίζω οτι GOLF σημαίνει αυτό. Για του λόγου το αληθές link1
link2
. Άλλο ένα Urband Legend.

5:07 PM  
Blogger christos michaelides said...

εχει δικηο η Κατερίνα. Το θέμα μας δεν ειναι το γκόλφ - αυτό θα το πιάσουμε άλλη φορά - αλλά η εν γένει συμπεριφορά εκείνων που αισθάνονται ότι ειναι δυνατότεροι των άλλων.

Με παρέσυρε η εύκολη κριτική του Μάρξ, για την οποία άλλωστε γράφω σε ένα από τα προηγούμένά μου blogs - εκείνες οι παρέες, που έλεγε κι ο Σαββόπουλος!

6:40 PM  
Blogger Art Attack said...

...σαν τον Ντεμη Νικολαιδη ενα πραγμα.Τελευταια κι'αυτος πολυ αφ'υψηλου μας βλεπει η κανω λαθος?
:)

Μα παντα σ'αυτη τη χωρα αυτο δεν γινεται? Παντα ο μεγαλοομεσαιος και χωρις καλλιεργεια ψυχης και πνευματος νεοελληνας που αποκτα "εξουσια" δεν την εφαρμοζει σε καθε του βημα? Το θεμα δεν ειναι εκει (γιατι βλεπω και τα νεα παιδια να διαποτιζονται απο τις ιδιες συμπεριφορες), το θεμα ειναι τι γινεται οταν συναντας κατι τετοιους, τους μπινελικωνεις η κανεις τον "κουλτουρε" αδιαφορο μεχρι να περιμενεις τον επομενο αιωνα που ο Ελληνας θα αλλαξει (αν αλλαξει)


*
αντε οι ΑΕΚτσηδες να μαζευομαστε εδω
σιγα σιγα, και κανενα σ/κ να κανουμε και κανενα 5χ5 απεναντι σε τιποτα γαυρους, γιατι μονο εκει μας βλεπω να τους νικαμε! :)

10:36 AM  
Blogger Dimitris Nikolsky said...

Τελικά όλα είναι ένας μύθος? Και αν Ναι, πότε γίνεται αλήθεια για να μεταλλαχθεί σε θρύλο?

Τότε, μιας και μιλάμε για είδη επιβολής, ο θρύλος είναι δυνατότερος του μύθου?

12:41 PM  
Blogger another_else said...

μόνο αυτό (το κάπως άσχετο, αλλά....): το Marx φαντάζομαι πως αναφέρεται στον Groucho! δείτε τη φωτογραφία του, κ.Μιχαηλίδη, αν το είχατε συνδέσει με τον κωμικό, ίσως να το βλέπατε ως μια -επιτυχημένη ή μη, αντιληπτή ή μη- απόπειρα αστεϊσμού.... μάλλον βιαστήκατε να σκεφτείτε ότι είναι ακόμα ένας που χρησιμοποιεί μια ιδεολογία ως καρικατούρα, και έχει κλισαρισμένες απόψεις. περίεργα πράγματα τα στερεότυπα, όμως. με τον τρόπο που τα μάχεται κανείς, μπορεί και να "τα πάθει". κατά τα άλλα, ωραία ιδέα το blog. μου αρέσει να βλέπω ποιες σκέψεις σας μοιράζεστε στο κάθε μέσο, και να υποθέτω με ποια κριτήρια τις ταιριάζετε σε αυτό.
καλημέρα

1:25 PM  
Blogger Anastasia said...

i fotografia eine para poly cute!!!!

7:59 AM  
Blogger orlando said...

Καλώς τον Χρήστο! Ευτυχώς που δεν έχουν ακόμη αρχίσει οι κατοσταριές σχολίων οπότε αντέχεται το πράγμα.
Ωραία είναι εδώ αλλά πίστεψε με είναι πολύ καλύτερα όταν έχεις ψευδώνυμο γιατί δεν σε ζαλίζουν όσοι τρελαίνονται να βρίζουν ή να γλείφουν επωνύμους.
Αντε καλορίζικος! :)

7:37 PM  
Blogger Harris Xanthopoulos said...

Στην πρωινή σου εκπομπή σήμερα (2/3/06), φίλε Χρήστο, έκανες μία εκτενή αναφορά στο άρθρο του περιοδικού του AUTO ΤΡΙΤΗ για τα σαμαράκια (που παρεπιπτόντως έχει γράψει ο πολύ στενός μου φίλος Αλ. Καμπάς!).

Το άρθρο είναι πολύ τεχνικό, και δεν έχει να κάνει με το θέμα μας... έχουν όμως να κάνουν τα σαμαράκια!

Φωνάζουμε λοιπόν εδώ όλοι μαζί (και καλά κάνουμε) για την αλαζονία του Έλληνα. Για το πόσο εύκολα κάνει χρήση κάθε εξουσίας εκεί που αισθάνεται ότι "τον παίρνει", ότι θα του περάσει, ότι είναι ανώτερος, αρχηγός, "ο Elvis, ο παγκόσμιος" που λέει και η (χαζή) διαφήμιση. Κοίτα να δεις όμως... τελικά η συμπεριφορά αυτή δεν είναι ατομική. Αλλά συλλογική και επίσημη!

Διότι όταν στο κράτος αυτό ο κάθε ένας μπορεί να βάλει ένα σαμαράκι, ένα απαγορευτικό, ή ακόμα-ακόμα και να μαζέψει άλλους 100 νοματέους και να κλείσουν την Εθνική Οδό, τί άλλο σημαίνει πέραν μίας επίδειξης άκρατης αλαζονείας, μίας εμετικής επίδειξης εξουσίας και επικράτησης;

Όταν οδηγώ στην Εθνική πρωι με την κίνηση και κινούμαι με 70χαω, και την ώρα που πάω να αλλάξω λωρίδα ίσα - ίσα που δεν σκοτώνω ανεγκέφαλο μοτοσυκλετιστή που περνά "αέρα πατέρα" ανάμεσα από τις λωρίδες "γιατί εγώ είμαι ο άρχων του δρόμου, εγώ είμαι ο έξυπνος που πήρα μηχανή και ΑΠΑΙΤΩ να περάσω", δεν είναι αλαζονία;

Όταν περιμένω στην Κηφησίας πρώτος στο φανάρι, και ξαφνικά πλακώνουν μπροστά μου δεκάδες "παπάκια" δεν είναι το ίδιο; Όταν περιμένω να στρίψω αριστερά στην Κηφησίας και ξαφνικά ο ανυπόμονος ταρίφας ("την δουλειά μας κάνουμε κύριε! το ψωμί μας βγάζουμε"!!!) μου την πέφτει μπροστά, δεν είναι εξουσία και αλαζονία;

Που μας οδηγεί όλο αυτό; Πως ονομάζεται το μέρος εκείνο που κατά βάσην επικρατεί ο νόμος του ισχυρού; Μήπως ονομάζεται "ζούγκλα"; Λέω, μήπως;

12:37 AM  
Blogger genna said...

KAΛO MHNA ΨYXOYΛA...
ΨAΞE NA ME BPEIΣ...
MOY ΛEIΠEIΣ, ΠOΛY, ΠOΛY, ΦIΛAKI!

ΦOPTΣA ME TO MΠAΛAKI...

10:06 AM  

Post a Comment

<< Home