Wednesday, February 07, 2007

Ακου να δείς!...


Σε λίγες μέρες καταπλέω στον επόμενο σταθμό της ραδιοφωνικής μου περιπέτειας, που ξεκίνησε πριν από περίπου 20 χρόνια σ’ ένα στούντιο του BBC στο Λονδίνο. Και νοιώθω τυχερός που συνεχίζεται…

Από την Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου βρίσκω στέγη, από τις 11 μέχρι τη 1 το μεσημέρι στη συχνότητα, του Αντέννα στους 97,2. Θα μου λείψει το 8-10, αλλά ‘ίσως επανέλθω εκεί του χρόνου. Το έμαθα καλά εκείνο το 2ωρο, και όσους μου έκαναν την τιμή, εκείνη την ώρα, να με ακούνε.

Ήξερα που πάνε. Φανταζόμουν τι μπορούσαν να σκέφτονται. Ήθελα να τους πω τα νέα μου, να μάθω τα δικά τους. Αισθανόμουν ότι, όσο και εάν είχαμε διαφορετικές απόψεις, νοιαζόμασταν για τα ίδια πράγματα. Καταλάβαινα ότι μπορεί να τους εκνεύριζε κάποια ατάκα η κάποια μουσική επιλογή μου, αλλά δεν θα κουνούσαν τη βελόνα τους. Πίστευα ότι διαβάζαμε τα ίδια βιβλία, χαιρόμασταν με τα ίδια πράγματα, βρισκόμασταν στα ίδια θέατρα, μιλούσαμε την ίδια γλώσσα.
Στον "Σταθμό 101,3" βρέθηκα πρίν από 8 χρόνια περίπου χάρη στον Πέτρο Μπουτο, διευθυντή προγράμματος σήμερα στο Mega, που ήταν δική του ιδέα, δικό του παιδάκι ένας σταθμός που να παίζει καλή μουσική χωρίς κόμπλεξ, και που να στελεχώνεται από ανθρωπους με παιδεία και μεράκι.
Αν και έχει πάει θαυμάσια στην τηλεόραση, θα ήθελα πολύ να είχε μείνει στον "Σταθμό" να ολοκληρώσει το όραμά του. Θα ηταν, είμαι σίγουρος, πολύ διαφορετικά τα πράγματα σήμερα.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του «Δίεση», ο Γιώργος Ψάλτης, είχε, μαζι με τον Πέτρο, ένα όραμα στο οποίο και εγω πίστεψα πολύ. Να γίνει ο Σταθμός κάτι σαν παρέα, αλλά πιο μεγάλο. Το είπαμε society, και δεν εννοούσαμε ούτε λέσχη, ούτε ολόκληρη κοινωνία. Ήταν, περισσότερο, μια αίσθηση ότι κάποιοι άνθρωποι – λίγοι η πολλοί, δεν έχει σημασία τόση – από διάφορα στέκια της ζωής, συντονίζονται σε μια συχνότητα και ξέρουν ότι εκεί ανήκουν. Ο,τι παίζονται ωραία τραγούδια. Ο,τι ο λόγος έχει ειλικρίνεια και ευαισθησία. Ο,τι υπάρχει αγωνία για το περιβάλλον, για τον συνάνθρωπο, ιδίως εκείνον που υποφέρει. Ο,τι νοιαζόμαστε για τη πόλη που ζούμε, τον πλανήτη που μοιραζόμαστε, τον πολιτισμό που κληρονομήσαμε, αλλά και για τις νέες τάσεις, τις νέες ιδέες, τους ανθρώπους με φαντασία, εκείνους που πρωτοτυπούν, …, όλ’ αυτά.

Ολ’ αυτά που, εδώ και έναν χρόνο περίπου, αισθάνθηκα ότι άρχισαν να ξεφτίζουν και να χάνονται. Ήρθε η play-list, αλλά με διαφορετικό τρόπο από εκείνον που περίμενα. Αντικατέστησε το «εμείς» με το «εγώ», επέφερε την αναπόφευκτη αλαζονεία που πάντα συνοδεύει την εξουσία του ενός, και έδωσε οντότητα στην ψευδαίσθηση και την επαγγελματική ανεπάρκεια εκείνων που βασίζουν τα πάντα στους αριθμούς. (Ευτυχώς για μένα, οι ακροατές και ακροάτριες ήταν πάντα πολύ γενναιόδωροι, και τους χαλούσαν τη σούπα. Εάν ο Μιχαηλίδης κι ο Δουμάνης δεν τους έφερναν νούμερα και διαφήμιση, θα τους είχαν φάει λάχανο από καιρό…).

Έμεινε, λοιπόν, πλέον στον Δίεση, μόνο ένα τρειλεράκι που πάσχιζε να πείσει τον ακροατή ότι ακούει «έντεχνο», λες και φτάνει ο χαρακτηρισμός για να καθορίσει το προϊόν. Εκατό Χατζιδάκηδες να βάλεις σ’ ένα κομπιούτερ να παίξουν, άμα δεν τους συνοδεύσεις με την ανάσα που πρέπει στα τραγούδια τους, με το ήθος που δικαιούνται, και με τη στάση ζωής που απαιτούν, έντεχνο ραδιόφωνο δεν θα γίνεις ποτέ. Κάτι άλλο, ίσως και πιο προσοδοφόρο, ίσως και με υψηλότερη ακροαματικότητα, αλλά θα του λείπει πάντα η στάμπα του αληθινού.

Εγώ, το ραδιόφωνο που αγαπώ, είναι εκείνο που δεν φιλοδοξεί να γίνει κάτι καλύτερο από αυτόματος τηλεφωνητής, η από μουσική ανελκυστήρων ενός πολυτελούς ξενοδοχείου. (Μια από τις πιο επώδυνες στιγμές μου, στον Δίεση, ήταν όταν, πρόσφατα μου ζητήθηκε και δέχτηκα να πάρω συνέντευξη από τον Θάνο Μικρούτσικο για τον καινούργιο του δίσκο με τον Μητσιά, και εάν ψάχνατε στο πρόγραμμά μας να ακούσετε κάποιο τραγούδι από τον δίσκο αυτόν, θα δυσκολευόσασταν πολύ. Άρα, ποιο είναι το λάθος; Ότι δεν παίζουμε τα τραγούδια; Η ότι καλέσαμε τον Μικρούτσικο; Κι αν είναι το δεύτερο, γιατί τον καλέσαμε τότε; Για να δικαιολογήσει δια της παρουσίας του την ταμπέλα μας περί εντέχνου; Η για να τα έχουμε καλά με την εταιρεία και τους ατζέντηδές του; Εάν πάλι, πιστεύαμε, όπως έχουμε δικαίωμα ασφαλώς, ότι ο καινούργιος του δίσκο είναι σκάρτος, και γι’ αυτό δεν παίζουμε τραγούδια του, τότε θα έπρεπε, τουλάχιστον, να είχαμε αποφύγει την πρόσκληση…).

Κάπως έτσι, λοιπόν, κατέληξα στην απόφαση να φύγω από τον σταθμό που, για μένα πιά δεν ήταν Δίεση. Κάτι άλλο, ναι. Αλλά Δίεση όχι.

Στην πρωινή τη γωνίτσα μου, είχα άσυλο, ομολογώ. Έκανα ό,τι ήθελα. Έπαιζα όποια μουσική γουστάριζα, και δεν επιχείρησε ποτέ κανείς (παρά μόνο μερικοί μπερδεμένοι, από τον χώρο του μάρκετινγκ και της διαφήμισης) να παρέμβουν στον λόγο μου. Όμως, κουράστηκα. Κουράστηκα πολύ.

Και ένοιωσα επιπλέον ότι μπορεί να ήμουν και εμπόδιο στα σχέδια για έναν άλλον Δίεση. Με απόλυτη play-list ακόμα και στη πρωινή ζώνη, αλλά και με επιμελώς ελεγχόμενο λόγο.

Μολονότι η καινούργια ιδιοκτησία (βλέπε Όμιλος Βαρδινογιάννη) μου συμπεριφέρθηκε άψογα, και με στήριξε πλήρως στη μοναχική μου, πρωινή περιπέτεια, ένοιωθα να πνίγομαι, να στερεύει η έμπνευσή μου, να κυριαρχεί κάποτε ο θυμός μου, να μην είμαι εγώ.

Σκέφτηκα πολύ για να γράψω αυτό το σημείωμα. Αλλά πάλι, εάν κέρδισα ένα πράγμα τόσα χρόνια σε ετούτη τη δουλειά (κάτι που δεν μπορεί να το αγγίξει κανείς), είναι η δυνατότητά μου να λέω πάντα ελεύθερα τη γνώμη μου.

Φεύγοντας από τον Δίεση, έχω την ικανοποίηση ότι έφυγα μόνος μου. Μπορεί να χάρηκαν οι δυο-τρεις. Μπορεί να κέρδισαν τον «χώρο» που επιθυμούν για να βάλουν τα κουτάκια τους (και δεν μιλώ για τον αντικαταστάτη μου, τον οποίο τιμώ, αλλά για την λογική τους), αλλά δεν κέρδισαν ποτέ την υποταγή μου.
«Έντεχνο», έλεγε το τρέιλερ, την «πίπα της ειρήνης», την «πιτσιρίκα» και την Εφη Θώδη έβαζα καπάκι για να ξεφτιλίσω το σύστημα μαζί με τον εαυτό μου, και είδα την βελόνα των ακροατών να μένει ενθουσιωδώς εκεί, στην εκπομπή.

Στους χορηγούς έκανα κριτική. Έλεγα στους ακροατές να μην πιστεύουν ό,τι τους λέει μια τράπεζα για μηδενικά επιτόκια – να την ψάχνουν την δουλειά. Να αγοράζουν τα τηλέφωνά τους από τον Γερμανό (όταν τον είχαμε στην εκπομπή) αλλά να μην το χρησιμοποιούν όλη μέρα, και ιδίως στο δρόμο το μαραφέτι. Επαινούσα κάποιο ελληνικό κρασί, αλλά ταυτόχρονα στιγμάτιζα την απαράδεκτα υψηλή τιμή του.

Όμοια με τους ακροατές, το εκτίμησαν αυτό και οι χορηγοί. Γιατί καταλάβαιναν πως ήταν ειλικρινές. Πως δεν ήταν και ο Μιχαηλίδης playlist!

Έτσι θα συνεχίσω και στον Αντέννα. Κι όσο πάει. Ξέρουν ποιον πήραν, και με τιμούν ιδιαιτέρως. Δεν είμαι κανάς επαναστάτης, αλλά καθαρός. Αυτό που εκπέμπω, αυτό είμαι. Με τα λάθη μου. Τις εμμονές μου. Τη γκρίνια και τους ενθουσιασμούς μου.

Δουλεύω όλες αυτές τις μέρες να ετοιμάσω μια εκπομπή διαφορετική από εκείνη που άφησα στον Δίεση. Θέλω να εμπλέξω σ’ αυτήν πραγματικούς ανθρώπους. Ανθρώπους που κάνουν κανονικές δουλειές, που ζουν μια κανονική ζωή, που μιλάνε και σκέφτονται κανονικά. Δεν εννοώ βολεμένους – αυτοί, ας ακούσουν «ανώδυνο ραδιόφωνο», ή ας δουν ριάλιτι και παράθυρα. Κανονικός είναι ο άνθρωπος που αγαπάει μια μουσική χωρίς να ξέρει η να νοιάζεται εάν είναι έντεχνη η εμπορική. Που έχει εξαιρετική δουλειά, η που δεν έχει δουλειά καθόλου και αγωνίζεται να επιβιώσει. Που θα ευχαριστηθεί εάν φάει μια πίττα με γύρο η ένα μπον φιλέ με σος μπερνέζ. Που γουστάρει μια εκδρομή στο Πήλιο, αλλά και έενα ταξίδι στη Ρωμη η το Λονδίνο. Που πάει στο γήπεδο να δει λίγη μπάλλα και όχι να βρίσει η να πλακωθεί. Που δεν τρέχει να κόψει φύλλα ελιάς για να θεραπευτεί από κάποια αρρώστια. Που έχει γνώσεις. Που δεν ησυχάζει. Που δεν παραβιάζει το κόκκινο. Που μιλάει όταν κατέχει το θέμα για το οποίο μιλάει.

Στην καινούργια εκπομπή, οι ακροατές θα έχουν περισσότερο λόγο – ιδίως οι φίλοι και φίλες μου οι bloggers, τους οποίους καλώ από σήμερα να μου συνεισφέρουν τις μικρές, ωραίες σκέψεις τους, για όποιο θέμα θέλουν, και να τις ντύνουμε εμείς με λόγο. Θα δείτε, σε λίγες μέρες, τι εννοώ. Η διεύθυνση είναι η ίδια που ξέρετε: http://www.bavzer.blogspot.com/. Και το e-mail, για τον πρώτο καιρό, αυτό της «Ελευθεροτυπίας», δηλαδή: mich@enet.gr

(Αλλά, όπως λέει κι ο Σαββόπουλος, ας κρατήσω κρυφά και μερικά όνειρά μου, μη έρθουν ξαφνικά στην εξουσία οι Φρουδιστες!).

Καλή αντάμωση από Δευτέρα.

86 Comments:

Blogger Stathis said...

Καλημέρα. Καλή αρχή στη νέα εκπομπή!

9:29 AM  
Anonymous Anonymous said...

Καλημέρα!
Δύσκολη η ώρα της νέας εκπομπής, αλλά .. θα το παλέψουμε!!
Διαβάζοντας τους λόγους που σ'έκαναν να φύγεις από τον Δίεση, καταλαβαίνω απόλυτα την απόφαση σου. Νομιζω πως, τελικα, κι εμείς οι ακροατές σου αισθανόμασταν ότι κάτι δεν πάει καλά. Εύχομαι καλή αρχή στη νέα συχνότητα, θα προσπαθήσω να'μαι κι εγω εκει!

9:42 AM  
Blogger CAESAR said...

"Radio days" ήταν το υπέροχο φίλμ του Γούντυ Άλλεν για το ραδιόφωνο !

Καλή αρχή λοιπόν & tο καλό πράγμα δεν χάνει ποτέ την αξία του όπου κι αν πάει;)

10:05 AM  
Blogger Elias said...

Δεν μπορώ να μην το αναφέρω κι ας ακουστώ σαν κακομαθημένο παιδάκι που παίρνει εκδίκηση για το φίλο του...

Κάθε μέρα όταν, έφτανα στη δουλειά, ήταν η χειρότερη στιγμή μου διότι εκεί προσπαθούσα να ακούσω Δίεση από το Web αλλά ο server ήταν πάντα "busy". Τις τελευταίες ημέρες, όποτε κι αν δοκιμάσω να ακούσω Δίεση, από περιέργεια, από νοσταλγία, ο web server τους ποτέ δεν είναι "busy". Διότι απλά δεν προσπαθούν να συντονιστούν πια τόσοι πολλοί ακροατές!

Έτσι είναι η ζωή φίλοι μου "επιχειρηματίες" του Δίεση...

10:07 AM  
Anonymous n. said...

για άλλη μια φορά ένα γλυκύτατο και τρυφερότατο κείμενο... αισθάνομαι πως μας την χρωστούσατε την εξήγηση, νιώθω καλύτερα αλλά όχι καλά.... καλή αρχή, πάντα θα σας διαβάζω και θα σας απολαμβάνω στην Ελευθεροτυπία και την Lifo πιθανά να σας ακούω κιόλας, πάντα θα συνταξιδεύω και θα συμπλέω μαζί σας... κάθε καλό για την καινούργια εκπομπή, όλα να γίνουν όπως τα έχετε φανταστεί...

10:19 AM  
Anonymous nefeli said...

Καλημέρα, ανυπομονώ να ακούσω την φωνή σου στην νέα εκπομπή, είμαι ενθουσιασμένη στην ιδέα του να συμμετεχουμε λίγο και εμεις οι ακροατες... σου εύχομαι καλή άρχη μέσα απο την καρδία μου! Αντε μας έλειψες, η Δευτέρα φαίνεται μακρυνή!

10:37 AM  
Anonymous Anonymous said...

KAΛH APXH ΛOIΠON, AΠO ΔEYTEPA!
GENA

11:00 AM  
Blogger giannist. said...

Χρήστο,Συγχαρητήρια για το νέο σου ξεκίνημα. Και επειδή απο όσα χρόνια σε άκουγα στον Δίεση έχω αντιληφθεί το ποιόν σου σε παρακαλώ φρόντισε να παραμείνεις, όπως ένα πρωινό μου είχες πεί, κόντρα στό ρεύμα μήπως και κάποτε τό κόντρα γίνει το κανονικό ρεύμα.

12:35 PM  
Anonymous Anonymous said...

Καλή αρχή.
Ήταν φανερό ότι κάτι είχε αλλάξει στον προηγούμενο σταθμό.
Κρίμα.
Δεν είμαι σίγουρος ότι σας ταιριάζει το ύφος και η ιστορία του ΑΝΤ1...αλλά δεν μου καίγεται καρφί. Θα σας ακούω κανονικότατα
Να στε καλά

1:42 PM  
Blogger Azrai said...

Κι εγώ πιστεύω ότι μας χρωστούσατε μια εξήγηση και περίμενα ότι κάποια στιγμή θα την έβρισκα εδώ. Δεν ξέρω αν συμφωνώ απόλυτα με τους λόγους για τους οποίους φύγατε, αλλά δεν είμαι και από την μέσα μεριά του ραδιοφώνου, οπότε δεν ξέρω τι συμβαίνει στο παρασκήνιο. Έχω την αίσθηση ότι είστε ιδιαίτερα σκληρός με τον Δίεση. Μπορεί δικαίως.

Θα μου λείψει σίγουρα το ντουέτο με τον Θεόφιλο.

Καλή αρχή και καλές εκπομπές!

1:42 PM  
Blogger John boy said...

Αγαπητέ κ. Μιχαηλίδη, μια απορία έχω. Όλα αυτά τα οποία κατηγορείτε ότι χάθηκαν από τον Δίεση, πιστεύετε ότι θα τα βρείτε στον σταθμό που θα πάτε;
Πιστεύετε ότι ο σταθμός αυτός έχει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τα οποία αναζητάτε;
Μήπως μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και μια προσπάθεια για μια καλή μεταγραφή μετά από ένα ομολογουμένως μακρύ διάστημα παραμονής στην ίδια επιχείρηση;
Αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτό δεν το κατηγορώ καθόλου, αν ακούστηκε έτσι, είναι θεμιτό και αναφαίρετο δικαίωμα κάθε εργαζομένου σε μια ελεύθερη, με εισαγωγικά και άνευ, οικονομία.
Ακροατής σας υπήρξα φανατικός στον Δίεση, η ώρα δυστυχώς στον Αντέννα δε με βολεύει και πολύ. Αυτό που θα μου λείψει πιο πολύ είναι η μουσική που βάζατε.
Spanish caravan από τους Doors και στη συνέχεια Χατζιδάκις και Βιβάλντι και ήταν πραγματικά μια όαση μέσα στη ζούγκλα των ερτζιανών να ακούς τέτοια μουσική και στις διαφημίσεις να πετάγεσαι σε κάποιον άλλο σταθμό και να ακούς σκουπίδια.

Καλή αρχή εύχομαι και ελπίζω και εκεί που θα πάτε να συνεχίσετε να μη χαϊδεύεται τα αυτιά των ακροατών σας.

2:17 PM  
Anonymous Anonymous said...

Αγαπητέ κύριε Μηχαηλίδη,

Είναι θετικό και σημαντικό το ότι νοιώσατε την ανάγκη να απευθυνθείτε στους ακροατές σας μέσω του μπλογκ για να εξηγήσετε την αποχώρησή σας από τον Δίεση.

Δεν γνωρίζω αν είσαστε πολύ σκληρός με τον Δίεση, ούτε το αν ταιριάζετε με το στύλ και την ιστορία του Αντέννα. Θα είστε πάντως στον ίδιο σταθμό με τον κύριο Τριανταφυλλόπουλο, που ανεξαρτήτως πόσο πολύ ή λίγο τον συμπαθείτε, νομίζω ότι το στύλ και η όλη φιλοσοφία του πρέπει να βρίσκεται εκπληκτικά μακριά από την δική σας. Σεις ξέρετε καλύτερα. Βέβαια, εάν σας δοθεί το ελεύθερο να δράσετε με τον δικό σας τρόπο, λίγη σημασία έχει. Μένει νά δούμε το αποτέλεσμα. Αλλά και μόνον από πλευράς καριέρας και οικονομικής προόδου να το κάνετε, θεμιτό και λογικότατο είναι και αυτό.

Προσωπικα, με την απουσία σας νοιώθω ένα κενό. Είμαι στο αυτοκίνητο υποχρεωτικά εκείνη την ώρα. Και μετά από ακρόαση ετών, η εκπομπή σας είχε γίνει συνήθεια. Εκεί στις 9 παρά 10, ήξερα ότι είμαι στιν ώρα μου αν την ώρα του Καλου και Κακού ήμουν σε συγκεκριμένο σημείο της διαδρομής. Της τελευταίες μέρες νοιώθω λίγο αμήχανα. Πάλι καλά που στις 9 και 20 εμφανίζεται και λίγο ο Θεόφιλος. Δυστυχώς μου είναι αδύνατον να σας ακούω στο νέο ωράριο. Παίζει η πιθανότητα να σας κατευάζω σε podcast ?

Καλή αρχή και καλή διαδρομή.

2:38 PM  
Anonymous Anonymous said...

κατευάζω.... αμάνννν. Κατεβάζω, εννοείται.

2:40 PM  
Anonymous Anonymous said...

Καλή αρχή στον νέο σας σταθμό αν και με πολύ μεγάλη δυσκολία θα σας ακούω. Ευτηχώς που υπάρχει και η εφημερίδα για να σας διαβάζουμε. Όπως λένε και άλλα παιδία εδώ μέσα δεν ξέρω αν στον ΑΝΤ1 θα βρείται αυτό που ψάχνεται και όπως έγραψε και ένας φίλος πάτε στον ίδιο σταθμό με τον Τριανταφυλόπουλο. Όλα αυτά που λέτε για τον Σταθμό ήταν περίπου γνωστά από την δικία μας μερία, δηλαδή απλά ακούγαμε την διαφορά, βλέπαμε ότι η οικογένεια και η μαγεία του Σταθμού σιγά σιγά τελείωνε. Απόδειξη ότι έμπενα κάθε μέρα στην σελίδα αυτή για να διαβάσω το αναμενόμενο κείμενο.
Σας παρακαλώ επίσης σώστε και τον Θεόφιλο από τον Δίεση γιατί εκεί μέσα με τον αντικαταστάτησας φοβάμαι ότι .......
Καλή επιτυχία από έναν ακόμα ακροατή - αναγνώστη σας
Αντώνης

3:43 PM  
Anonymous Ειρήνη Πιτσιλίδη said...

Επίσης ο Σαββόπουλος κάποτε είπε κάτι για την "Ελλάδα που αντιστέκεται, Ελλάδα που επιμένει κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει".

Καλή αρχή! Τα λέμε τη Δευτέρα!

4:09 PM  
Anonymous Anonymous said...

Να ευχηθώ και εγώ με τη σειρά μου καλή αρχή και καλή επιτυχία!
Καταλαβαίνω γιατί αποχωρήσατε από το Δίεση αλλά δεν παύω να στεναχωριέμαι που το πρωί δεν ακούω τη φωνή που συνήθησα στη συχνότητα που συνήθησα!
Δύσκολη η νέα ώρα και ο πιο δύσκολος ο νέος σταθμός, αλλά θα προσπαθήσω να σας ακούω γιατί τόσα χρόνια σας έχω συνδέσει με το ραδιόφωνο. Μέσα από το Σταθμό και από εσάς, γιατί ακόμα Σταθμό λέω τον Δίεση, έμαθα να ακούω ραδιόφωνο και να έχω απαιτήσεις από αυτά που ακούω. Περνούσα πραγματικά καλά ακούγωντας την εκπομπή σας αν και δεν συμφωνούσα πάντα με αυτά που λέγατε.Υπήρξαν στιγμές που γελούσα μόνη μου στο τραίνο όταν άκουγα τα ντουέτα σας με το Θεόφιλο. Τώρα στον Αντέννα ποιός θα είναι ο "καλός", ποιός ο "κακός" και ποιός ο "άσχημος"?
θα ήθελα επίσης να σημειώσω ότι δεν έχω ξανακούσει ακροατές ραδιοφώνου (μέσα σε αυτούς είμαι και εγώ) να είναι τόσο "φανατικοί" ενός δημοσιογράφου. (Άραγε πώς νοιώθουν για αυτό οι πρώην και οι νυν εργοδότες σας?)
Καλές εκπομπές !

4:40 PM  
Blogger christos michaelides said...

Αγαπητέ john boy

Το περιβάλλον του Αντέννα, θα το ανακαλύψω τωρα από μέσα, άν και "απ' έξω" τα δείγματα που έχω είναι για μένα πολύ ενθαρρυντικά.

Ας μη ξεχνάμε (για να μήν αναφερθω σε τωρινές εκπομπές και θεωρηθει ότι "γλείφω") πως από εκεί πέρασε Γιάννης Καλαμίτσης, ένας από τους καλύτερους για μένα ραδιοφωνικούς παραγωγούς, και έμεινε πολλά χρόνια λέγοντας ό,τι ηθελε.

Κάποια στιγμή, όπως συνέβη και με τον Γιάννη, θα κλείσει και αυτός ο κύκλος. Οχι για νά κάνω μεταγραφή όπως λές (σημείωσε ότι οι οικονομικοί όροι εργασίας μου στον Διεση ηταν καλύτεροι), αλλά γιατ΄πι μπορεί να αισθανθώ τό ίδιο που αισθάνθηκα από τον σταθμό που έφυγα.

Αν θεωρείς πως είμαι πολύ σκληρός απέναντι στον Διεση, μπορεί και νά εχεις δίκηο. Δεν έγραψα το κομμάτι αυτό για να φανώ γλυκούλης και καλό παιδί. Εγραψα από καρδιάς, όπως γράφω πάντα εδω.

Οποιος από εκεί θεωρεί ότι θίγεται, άς γράψει και εκείνος τη γνωμη του.

Σίγουρα δεν αισθάνομαι "αχαριστία από πρός τον σταθμό που μου έδωζσε τόσα χρόνια ψωμί", όπως μου λένε μερικοί. Κάθες δεκάρα που πήρα από εκεί, την επέστρεψα στο δεκαπλάσιο.

Εισέπραξα, όμως, εκτός από την πίκρα του τελευταίου κυριώς χρόνου, καί άπειρες στιγμές ανείπωτης χαράς. Τις εισπράξατε και εσείς στον αέρα όμως, και δέν έχω ανάγκμη να τις αναφέρω λεπτομερώς.

Για να βγούν τα τραγούδια των Χαμένων Κορμιών, για νά β γούν οι υπεροχες πρώτες εκπομπές του Γεωτρόπιου, οι άνευ αμοιβής κυριακάτικες κλασσικές μας ανάσες, τα οδοιπορικά με την ActionAid, οι ανταποκρίσεις από τον γυρο του κόσμου με τη φλόγα, από τον Αμαζόνιο, το Σίδνευ, τη Συνοδο Κορυφης των Βρυξελλών Ι(όλα αυτά χάρη στην επαγγελματική μου σχέση με την Ελευθεροτυπία), είναι προφανές ότι "από μέσα" αντλούσα δύναμη από τον ενθουσιασμό και την ανιδιοτέλεια των παιδιών με τους οποίους δουλεύαμε.

Το "μπούκωμά" μου τώρα, έγκειται ακριβως στο γεγονός ότι το υπάρχον σύστημα εμποδίζει (εμένα τουλάχιστον) αλλά και τα παιδιά που ειναι εκεί να αναπτύξουμε το κλίμα της παρέας που κάποτε, εμφανώς, έβγαινε πρός τα έξω.

ΖΣ' ένα προηγούμενο blog μου,με τίτλο "Ο Ελύτης και οι Σαρδέλλες", εξηγω γιατί πιστευω πως ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε όλοι ανοικτά, χωρείς να χαιδεύουμε αυτιά η να σκεφτόμαστε τις επιπτώσεις της επόμενης μέρας. Οταν τα ξενιτεμένα μας παιδιά, σε μιά σχολική γιορτή, εξευτιλίζουν τον ποιητή μας επειδή οι δάσκαλοί τους επαναπάυτηκαν στην "εγγύηση της επιείκειας", θεώρησα ότι η εποχή που ακούγαμε "μετανάστης" και δακρύζαμε ηταν ωραία, αλλά έφυγε.

Αν δεν είναι προφανές ότι παίρνω πολλές πολύτιμες ωρες μαζί μου, φεύγοντας από τον Δίεση, λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ ούτε και θέλω μία-μία να τις αναπτύξω.

Εκρινα ότι έπρεπε, ειλικρινά, να εξηγήσω στους λίγους καλούς που με άκουγαν, γιατί έφυγα.

Οσο για το "εκεί που πάω", σέ παρακαλώ, σας παρακαλώ, κρίνετέ με επί του αποτελέσματος, όχι επί της υπόθεσης ότι "και εκεί δουλεύει ο Τριανταφυλλόπουλος". Μήπως θυμάστε πόσες φορές, έθιξα κακώς κείμενα στον Δίεση;

Αλλά πάλι, αφήστε με να πάρω μιάν ανάσα πρώτα. Σε κανέναν, άλλωστε, δεν έκανα τον επαναστάτη.

Φιλικά πολύ.

4:53 PM  
Blogger John boy said...

Προσωπικά εγώ δεν σας κατηγόρησα ότι προσποιήστε τον επαναστάτη. Εφόσον δεν νιώσατε καλά με την προηγούμενη κατάσταση πολύ καλά κάνατε και φύγατε.
Καταλαβαίνω την όποια συναισθηματική σας φόρτιση, το έχω νιώσει κι εγώ στο παρελθόν από δικές μου αλλάγές και αποχωρήσεις.
Εύχομαι τα καλύτερα πραγματικά, εύχομαι να συνεχίσετε να βάζετε την ίδια μουσική και να μας ταξιδεύετε...

Εγώ σας αφιερώνω πάντως το αγαπημένο: «Bridge over Troubled Water» των Simon & Garfunkel. Προσέξετε τους στίχους, φαντάζομαι ότι αρέσει και σ΄εσάς...

5:12 PM  
Anonymous Μαρία said...

Καλή αρχή στη νέα εκπομπή, καλή δύναμη! Σας εύχομαι όλα να πάνε καλά. Σίγουρα κάποιοι ακροατές δεν θα μπορέσουμε να σας ακούμε, λόγω ωρας και μόνο, πιστευω όμως πως θα βρεθούν πολλοι καινούργιοι που θα σας ακολουθήσουν στο ταξίδι. Ελπίζω μόνο να γράφετε λίγο παραπάνω εδω, για να μένουμε σ'επαφή.

5:37 PM  
Blogger petros said...

ΕΓΩ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΗΧΟΛΗΠΤΟΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΤΑΡΙΦΑΣ, ΕΧΩ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ 3 ΡΑΔΙΟΦΩΝΑ, ΑΠΟ 1 ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΑΠΟ STUDIOS, ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ, ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΑ,ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΤΑ ΜΜΕ ΙΔΙΩΣ ΤΕΧΝΙΚΟΥΣ,ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΜΕ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΟΤΙ Η PLAY LIST ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ ΘΑ ΗΤΑΝ CASSUS BELLI,ΤΟ ΑΜΦΙΔΡΟΜΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΟΠΩΣ ΤΟ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΓΝΩΜΗ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΠΡΑΤΟΥΜΕ ΚΑΥΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΞΥΠΝΑ ΣΧΟΛΙΑ, ΚΑΛΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ,ΑΠΡΟΣΜΕΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΙΣΧΥΕΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ.CASSUS BELLI ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΗΤΕΙΕΣ, ΓΙ ΑΥΤΟ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΕΝΕΡΓΑ ΣΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΕΝΟΣ ΡΑΔΙΟΤΑΞΙ, ΕΧΩ ΑΠΟΨΗ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΠΟΥ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΝΤΛΗΣΕΙ ΑΠΟ ΕΚΠΟΜΠΕΣ,ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΚΟΡΜΙΩΝ.CASSUS BELLI ΦΙΛΕ ΧΡΗΣΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΝΑ ΥΠΟΤΑΧΘΕΙΣ ΣΕ ΙΝΤΡΙΓΚΕΣ, ΒΟΛΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΕΣ,ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΠΩΣ Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΤΕΚΕΣΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΡΙΕΡΙΣΤΕΣ MANAGERS ΠΟΥ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΕΙ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΜΟΥ ΟΥΡΑΝΟ,ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΠΟΥ ΠΛΑΝΩΝΤΑΙ ΤΑ ΕΡΤΖΙΑΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΥΜΑΤΑ.ΝΑ ΚΛΕΙΣΩ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΝΙΟΝΙΟΥ ΠΟΥ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΕΓΙΝΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΝΗΣΥΧΟΣ:
Μέρες καλύτερες θα 'ρθουν, το λέει το ένστικτό μου,
αυτό το κάτι μέσα μου, το εντελώς δικό μου.
Χαράζουμε τα πρόσωπα, τα βλέμματα γλυκαίνουν
γιατί ταλαιπωρήθηκαν και τώρα το μαθαίνουν.

Κι αυτοί που μας πληγώσανε, καθώς το φως τελειώνει,
αισθάνονται την μοναξιά που Έλληνες ενώνει
Και δεν ακούν τα κόμματα και το μεγάφωνό τους
τον χτύπο μόνο της καρδιάς που μας βαφτίζει ανθρώπους.

Γιατί είν' η αγάπη δόσιμο και δάκρυ που ματώνει
και πόρτα μισοσκότεινη κι απ' έξω μας κλειδώνει
Ώσπου η δόλια η φωνή να βρει την ρίζα εκείνη
που χάσαμε κι εγώ κι εσύ σαν Φραγκολεβαντίνοι

Φιλότεχνοι κι αλλήθωροι προς κάποια δύση πάντα
που παραμόρφωσε γενιές, παλιά κι απ' το τριάντα,
την ώρα που το μέσα μας κοβόταν σαν διαμάντι
στου Καζαντζίδη το λυγμό και του Παπαδιαμάντη.

Μέρες καλύτερες θα 'ρθουν το νιώθω στ' αεράκι.
εκείνο το καρύδι σπάει, άκου και τ' αηδονάκι.
του πάει το ντέρτι κι ο καημός, η λύπη του ταιριάζει
μα θέλει και το φάρμακο. Ποιος το χει? Το μοιράζει?

Κι εμείς που αριστερίσαμε, ποιο τάχα ήταν το λάθος?
εφιάλτης ήταν το είδωλο, αλήθεια όμως το πάθος.
και βούλιαξε στον χείμαρρο, στο δίκιο του πνιγμένο,
και ξάφνου βγήκε απ' τα κλαδιά της Πίστης φωτισμένο.

Μέρες καλύτερες θα 'ρθουν , τίποτα πια δεν σβήνει
την δίψα την λαχτάρα μου, την ομορφιά μου εκείνη
που μου ‘γινε πατρίδα μου, πόλη μου και Θεός μου
ματιά που με κομμάτιασε να ξαναβρώ το φως μου.

Κι αφού τελειώνει η βραδιά, αντί για καληνύχτα
μαζί ας ταξιδέψουμε στην φλογισμένη νύχτα
γελώντας και δακρύζοντας για κείνο τ' ακρογιάλι
να στρώσω να πλαγιάσουμε κεφάλι με κεφάλι.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΧΡΗΣΤΑΡΑ...
ΑΑΑΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΣΕΛΙΔΑ,ΘΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΠΑΛΙ ΜΟΥΣΤΑΚΙ;

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΡΙΦ

5:56 PM  
Blogger Jason said...

Ενδιαφέρον ακούγεται.
Καλή αρχή.
Θα σας ακούμε και εκεί.

7:05 PM  
Blogger takisfotiou said...

Κάθε νέα αρχή είναι και ένα νέο ξεκίνημα..

Είναι σαν να ξαναβάζεις το καφέ στο μπρίκι αλλα αυτή την φορά σε διαφορετικό 'ματί΄γιατι το αγαπημένο σου μάτι της κουζίνας ...χάλασε και ΔΕΝ ΕΚΑΙΓΕ όσο εσύ ήθελες για να σου κάνει το σωστό χαρμάνι..

Σου εύχομαι το καλύτερο..

Δέν έχουμε γνωριστεί ποτέ αλλα έχουμε πολλά -πάρα πολλά κοινά..

Με το πιο σημαντιό αυτό για την αγάπη για το ραδιόφωνο ..

Καλό ξεκίνημα

Τάκης Φωτίου
πρώην Jeronimogroovas nyn παιδί του λαικού OASIS88
info@takisfotiou.gr

1:51 AM  
Blogger Kαλτσούλα said...

Δίεση τελευταία άκουγα σχεδόν μόνο για την εκπομπή σας.
ANT1 πάλι για τον ίδιο λόγο θα ψάξω να ακούσω. Όλα όσα γράφετε τα καταλαβαίνω απόλυτα... Mερικά τα καταλάβαινα όταν σας άκουγα, χωρίς να χρειαστεί να διαβάσω αυτό το post. Kαλά

κάνατε και φύγατε...
Kι εγώ σύντομα θα παραιτηθώ από τη δουλειά μου και θα ψάξω κάτι που μου αξίζει καλύτερα. :)

12:38 PM  
Anonymous the espressionist said...

aganta Kapetanie,
o aeras s'exei anagki!
kai oi akroates sou!

3:28 PM  
Anonymous Anonymous said...

Γεια σας,
ειμαι πολύ χαρούμενη που εμαθα πότε θα ξεκινήσετε ξανά. καθε μέρα έψαχνα το προγραμμα του ΑΝΤ1 για να σας ακούσω.(ακούσα από τον αντικαταστάτη σας σε ποιο σταθμό πάτε αλλά όχι το πότε.
Τα τελευταία 6 χρόνια σας ακουώ ανελλειπως και ελπίζω να προλαβαίνω και τώρα, (βεβαια τώρα που το σκέφτομαι μπορώ να γραφω την εκπομπή σας στον Η/Υ μου και να σας ακούω με την ησυχία μου)
τις καλυτερές μου ευχές!!
με πολύ αγάπη
Κατερίνα Λ.

4:10 PM  
Blogger mabono said...

Καλησπέρα, επιτρέψτε με να σας εκφράσω την μεγάλη μου στεναχωρια που δεν θα σας ακουω πια το πρωι... δυστυχως η νέα σας ώρα ειναι πολυ δύσκολη και δεν νομίζω να καταφέρω να σας ξανακουσω.. θα ήθελα όμως να σας ευχαριστήσω για κάτι που άθελά σας κάνατε για μενα.. ως λάτρης της κλασσικής μουσικής (και κατα συνέπεια περιθωριοποιημένος σε αυτο το ζήτημα), μου αρεσε που πήγαινα στην δουλειά συνοδευόμενη από την φωνή σας και το κλασσικό σας κομμάται... ενα πρωί μετά από 16 χρόνια μαθημάτων και μια ανάσα πριν το πτυχίο του πιανου, (εν μέσω πανεπιστημίων, δουλειάς κτλ), ανακοίνωσα στην δασκάλα μου οτι δεν θα συνεχίσω αλλο.. δεν θα δωσω τις πτυχιακές εξετάσεις.. είχα κουραστει.. φευγοντας από εκεί και κατευθυνόμενη στην δουλεια, ακουσα την φωνή σας και μετά αν θυμάμαι καλά J.S. Bach... και τότε αποφάσισα να το παλέψω.. και ότι γινει.. να τις δώσω τις εξετάσεις και ότι γινει.. όσο και αν εχω κουραστει... και πιστέψτε με.. το να ακους J.S. Bach στο ραδιόφωνο σε μια επαρχιακή πόλη που το μονο που ξερει ειναι τα μπουζούκια και οι φραπέδες (sic) είναι ανεκτίμητο.. για μένα τουλάχιστον.. καλή συνέχεια σας ευχαριστώ πολύ...

6:00 PM  
Blogger christos michaelides said...

mabono μου!

Δεν σε γνωρίζω, αλλά είναι σαν να σε ξερω χρόνια. Οχσα χρόνια, δηλαδή, πασχίζω να αποδείξω, με τις λίγες δυνάμεις και δυνατότητες που διαθέτω, ότι οι άνθρωποι, όλλοι, μπορουμε να συναντιόμαστε κάπου όπου:
-- δεν θάχει θόρυβο
-- θάναι ευγενικοί οι γυρω μας
δεν θα υπάρχει στριμωξίδι - έγω πρώτος, όχι εγω.
-- θα μοιραζόμαστε μουσικές και σκέψεις
-- θα διαφωνούμε και θα τσακωνόμαστε κόσμια
--θα βρίσκουμε ένα μικρό στηριγμα, όταν γυρω όλα θα φαινονται ότι γκρεμίζονται.

Με συγκίνησε το "γραμμα" σου.

Κι όταν κάποτε, θα με ρωτάνε (έαν με ρωτήσουν ποτέ), τι κατάλαβες με τα όσα έκανες, ένα από τα πρώτα πράγματα που θα τους δείχνω είναι αυτό που μου έγραψες τώρα.

νασαι καλά, και τη Δευτερα που θα ξεκινήσω (νομίζω με Μότσαρτ) θα σε σκέφτομαι.

8:21 PM  
Blogger christos michaelides said...

john boy

Συγγνωμη άν σε παρεξήγησα. Το μονο που σου ζητώ, εφ' όσον λές ότι όλα αυτά τα χρόνια κάναμε παρέα ραδιοφωνική, είναι give me a chance. Κρίνε την εκπομπή μου. Και κρίνε την αυστηρά. Ευχομαι να σε κερδίσω και πάλι.

8:26 PM  
Blogger christos michaelides said...

Πέτρο μου, αγαπημένε.

Με συγκίνησες πάλι. Δεν ξέρω τι να σου πω άλλο.
Δεν χρειάζεται, νομίζω. Οσο υπάρχουν τα τραγούδια μας, εμείς θα καταλαβαινόμαστε.

Οταν με ακούσεις να πάιζω νότες επαναλαμβανόμενες, να κολλάω τον Χατζιδάκι εκεί που τον κατέταξε ο υπολογιστής και όχι η ψυχή μου, άλλαξε αμέσως τη βελόνα σου και πές στον πελάτη που θάχεις μέσα, "μόλις έχασα έναν φίλο".

8:29 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Κύριε Μιχαηλίδη!
Κάθε πρωί σας άκουγα, έστω για τα 7 χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο,μέχρι τη δουλειά...
Εγώ, που το απόγευμα επιστρέφοντας από το γραφείο μπορεί να ακούσω σκυλοτράγουδα ή τέλος πάντων ότι κάτσει στη βελόνα εκείνη τη στιγμή...
Το πρωί ήθελα τον αγαπημένο μου κύριο Μιχαηλίδη. Άκουγα τα ωραία σας, τις απίστευτες απαγγελίες, τις σκέψεις που μοιραζόσασταν μαζί μου (μαζί μας δηλαδή, μα τώρα μιλάω για μένα!), τις λίγες στιγμές που βάζατε κλασική μουσική, που μου αρέσει πολύ.
Εγώ, που το ίδιο βράδυ μπορεί να είμαι σε ροκάδικο...
Το πρωί ήθελα τον αγαπημένο μου κύριο Μιχαηλίδη. Λες και με ηρεμούσατε προκαταβολικά από το μένος της ημέρας που ξεκινούσε...
Θα σας ακούσω και πάλι, μα σας παρακαλώ, αν μπορείτε μην αλλάξετε (μέσα σας) για κανένα σταθμό.
Είμαι πολύ χαρούμενη που σας βρήκα.
Καλό βράδυ!

1:12 AM  
Anonymous Anonymous said...

Καλημέρα!
Η αλήθεια είναι ότι είχα τόσο συνδυάσει την εκπομπή σας με το πρωϊνό ξύπνημά μου εδώ και 7 χρόνια (έβαζα το ραδιόφωνο να με ξυπνάει ακριβώς στις 08:00πμ με τις κλασσικές μελωδίες που βάζατε για χρόνια, και τα τελευταία 2 χρόνια με συντροφεύατε στο μακρυνό ταξίδι της μιας ώρας από την Νίκαια στο Μαρούσι το πρωϊ στο αυτοκίνητο). Πρέπει τώρα, δυστυχώς για μένα, να αλλάξω αυτή την οικεία και γλυκειά συνήθεια...
Να είστε πάντα καλά, υγιής, με έμπνευση, και εμείς θα σας ακολουθήσουμε ακόμα και στον Αντεννα...
Ευχαριστώ,
Έφη

12:20 PM  
Blogger Simos said...

Αν σας συμπαθούσα μία φορά πριν διαβάσω αυτό το post, τώρα σας συμπαθώ 10. Γιατί είστε πραγματικός και απόλυτα μάγκας (καταλαβαίνετε πως το εννοώ).

Είμαι ακροατής του Σταθμού από τα πρώτα γραφεία στο Χαλάνδρι, έκανα Χριστούγεννα στο στούντιο στο Χολαργό άκουγα τη Μυτηλιναίου, το Μιχαλαριά σε πρωινή αγχωμένη ζώνη, το Βραχνό στα ντουέτα του το μεσημέρι. Αυτά λάτρεψα. Κι εσάς κάτι Κυριακές, τότε...

Χαίρομαι που βρέθηκε ένας άνθρωπος να μιλήσει ανοιχτά για το ραδιόφωνο. Για το ραδιόφωνο που όπως κι εκείνος, έτσι κι εμείς, αγαπάμε. Ακόμα κι όταν αυτό έχει βαλθεί να μας πληγώνει...

Καλή επιτυχία στον ΑΝΤ1. Ελπίζω να μην ισχύουν οι φήμες ότι τα αφεντικά του Ομίλου θέλουν να κάνουν το ΑΝΤ1 άλλο ένα μουσικό ραδιόφωνο.

Έχουμε ανάγκη από ενημέρωση, από σοβαρούς ανθρώπους, από ειδήσεις.

Καλή επιτυχία, να είστε καλά!

ΥΓ. Ελπίζω να μην σταματήσει ο Χωμενίδης

5:58 PM  
Blogger petros said...

11:00 ΑΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ...
ΑΠΟ 10:00 ΜΕΧΡΙ 12:00 ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ ΝΤΑΛΑΡΑ.ΘΑ ΑΚΟΥΣΩ ΟΠΟΣΔΗΠΟΤΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΣΤΙΣ 12:00 ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΟΠΩΣ ΗΣΟΥΝ ΕΣΥ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ.ΤΑ ΛΕΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ.ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΦΙΕΡΩΝΩ...
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΕΙΝΑΙ...
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Μουσική: Στάμος Σέμσης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Τα τραγούδια είναι σπίρτα που ανάβουνε φωτιά
κι όχι νυχτοπαλαμάκια μες τα ξενυχτάδικα
τα τραγούδια είναι φεγγάρια που τα φτάνουν παλικάρια

Τα τραγούδια είναι πλάνη και σου παίρνουν την καρδιά
είναι άστεγοι τσιγγάνοι έξω από τη Λειβαδιά
τα τραγούδια είναι φεγγάρια που τα φτάνουν παλικάρια

Τα τραγούδια είναι άντρες που σηκώνουνε τη γη
κι όχι ανύποπτοι φαντάροι που τους πάνε για σφαγή
τα τραγούδια είναι φεγγάρια που τα φτάνουν παλικάρια

Τα τραγούδια είναι αίμα είναι πράγμα μαγικό
είναι φλόγα αναμμένη σε κορμί ελληνικό
τα τραγούδια είναι φεγγάρια που τα φτάνουν παλικάρια

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΑΠΑΝΤΑΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

6:37 PM  
Anonymous Nikos said...

Μιχαήλιδη άρχισα να ακουώ όταν πρωτόηρθα φοιτητής στην Αθήνα. Μέχρι τότε αγνοόυσα την ύπαρξή του.Σίγα-σιγά έγινε αναπόσπαστο κομμάτι του πρωίνου μου.Μαζί με τον καφέ στο φοιτητικο δυαράκι,στο τρένο καθ'οδόν για τη σχολη, στο μικρο καφε απέναντι απο τη σχολη που ξεχώριζε σαν τη μύγα μες στο γάλα απο τα υπόλοιπα τρέντυ φοιτητοστέκια.
Και τώρα πάλι με τα ακουστικά στο δρόμο για τη δουλεία.Αλλά τα τελευταία χρόνια δεν τον άκουγα απο
τον Σταθμό αλλα απο κάποια Διεση.Οχτω με δεκα όμως, εγώ άκουγα
Σταθμό.Μετά τις δέκα άρχιζε να εκπέμπει ο Δίεση.Σήμερα νίωθω οτι έκλεισε ο Σταθμός οριστικα και μαζι του τα φοιτητικά μου χρόνια που πέρασα συντροφιά με τον Σταθμό. Τα πιο ωραία χρόνια της ζωής μου.
Η καινούρια ώρα δύσκολη, απίθανο να ακούω πια Μιχαηλίδη.Άλλωστε δεν μ'άρεσει που θα συστεγάζεται με την Χέβεν, τον εισαγγε(μπε)λισκο και τον πατέρα του Ολυμπιακού Κάλλου(ς).
Σόρι που γίνομαι σκληρός αλλά ρε γμτ δε μου κολλαει ο Μιχαηλίδης στον ΑΝΤ1.
Καλή επιτυχία απο καρδιάς κ.Μιχαηλίδη.

7:20 PM  
Anonymous Anonymous said...

Κύριε Μιχαηλίδη,

Σας εύχομαι από καρδιάς κάθε επιτυχία στην νέα εκπομπή. Δυστυχώς, δε θα την ακούω λόγω δουλειάς.

Θέλω να σας ευχαριστήσω γιατί εδώ και δύο χρόνια (δυστυχώς είμαι από τους νέους σας ακροατές) κάθε πρωί με γεμίζατε ανθρωπιά και ποιότητα στο δρόμο για τη δουλειά (και ήταν και μακρύς, σας άκουγα πάντα από τις 8 μέχρι τις 9+).

Θέλω να σας ευχαριστήσω γιατί ακούγοντας την εκπομπή σας αγάπησα το ραδιόφωνο ξανά (το είχα εγκαταλείψει εδώ και χρόνια), αισθάνθηκα ότι είμαι μέλος μιας μεγάλης παρέας με κοινή άποψη και στάση απέναντι στα πράγματα.

Ήδη όλα όσα έγραψα παραπάνω είναι πολλά για μια εκπομπή, ωστόσο πιο πολύ θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για εκείνες τις στιγμές που με συγκινήσατε πραγματικά, που παραλίγο να κλάψω, που, ενώ είχα φτάσει στη δουλειά μου, έμενα στο αυτοκίνητο, για να ακούσω λίγο ακόμα, για να μη χάσω το τέλος ενός κειμένου σας, ενός αποσπάσματος που διαβάζατε, ενός μουσικού κομματιού...

Σας ευχαριστώ από καρδιάς!

Θα σας παρακολουθώ όσο μπορώ στην "Ε" και στη "LIFO", να είστε καλά!

8:12 PM  
Blogger Stavros Katsaris said...

Καλησπέρα!
Το περίμενα αυτό το ποστ.
Στο είχα γράψει και πριν λίγες μέρες πως για όλους εμάς που κάναμε συντροφιά τα πρωινά ήταν αντιληπτό οτι κάτι δεν πήγαινε καλά!
Άκουγα τον Μιχαηλίδη σπασμένο, σκασμένο.
Είναι αυτή η αίσθηση του ξενερώματος.
Είναι η ώρα που και τα διπλά να σου δώσει ο άλλος δεν μένεις.
Γιατί είναι συμβιβασμός.
Δεν νομίζω οτι παίζει ρόλο που θα είσαι στον ΑΝΤ1.
Ξέρω πως και εκεί θα λειτουργήσεις με τον ψυχισμό.
Σε αφήνουν να κάνεις αυτό που θέλεις οκ μια χαρά.
Δεν? Γεια σας.
Είναι αυτή η στάση που στις μέρες μας έχασε την αίγλη που της αξίζει.
Στην εποχή της ψευτομαγκιάς και της ψευτοκουλτούρας, των αρπαχτικών και του δήθεν το να εμφανίζεσαι και να λες πως έγω ονειρεύομαι αυτό ακούγεται στα αυτιά μερικών σαν τζιτζίκι μέσα στο Φλεβάρη!
Έχουμε ανάγκη όμως ανθρώπους που ονειρεύονται τα ίδια πράγματα με 'μας που έχουμε κοινές απόψεις, όμορφες διαφωνίες, κάνουμε κέφι και τη σαχλαμαρίτσα μας.
Έχουμε ανάγκη να ξέρουμε πως δεν είμαστε μόνοι, είμαστε παρέα, όμορφη παρέα.
Χρήστο καλό ξεκίνημα.
Θα είμαστε εκεί!

8:46 PM  
Blogger christos michaelides said...

Αγαπητέ Νίκο.

Ευχαριστω και σενα που μπήκες στον κόπο να μου γράψεις και να μου μεταφέρεις τις ειλικρινείς σκέψεις σου.

Καταλαβαίνω τις ανησυχίες πολλών για το που πηγαινω, δηλαδή τον Αντέννα, αλλά δεν τις συμμερίζομαι. Οχι γιατί ξέρω τον συγκεκεριμένο σταθμό, αλλά γιατί ξέρω τον εαυτό μου.

Πέραν αυτού, όμως, ο Αντέννα ηταν εκείνος ο σταθμός που με πλησίασε και μου έκανε την πρόταση συνεργασίας. Την έκανε ειλικρινώς, και πολύ έντιμα και καθαρά. Αυτό, το εκτίμησα πολύ. Οπως εκτίμησα και το γεγονός ότι με θέλει για αυτό που είμαι και όχι για αυτό που θά ήθελε να γίνω.

Μπορεί να υπάρχει η Χέβεν. Ε, και?
Δεν θα μου πουνε ποτέ Νικο μου τι να παίζω. Μπορεί να έχουν διαφημιστικά τρέιλερ των δίσκων τους, αλλά αυτό είναι άλλο πράγμα. Κάθε σταθμός, Νίκο, έχει τους περιθορισμούς του, όπως και τα πρόισωπα που δεν είναι αποδεκτά από όλους.

Ας τους κρίνουμε όμως από αυτό που ακούμε. Ο Δίεση, όπως ξέρεις, περιήλθε στα χέρια του Ομίλου Βαρδινογιάννη, που εκτός όλων των άλλων, έχει τον σταθμό τον Σοχο, και τον τηλεοπτικό σταθμό Σταρ. Αισθανθήκατε, όσο με ακούγατε, ότι επηρρεάστηκα από αυτό; Οτι παίξαμε ποτέ τα ίδια τραγούδια που παίζει ο Σόχο - και το λέεω αυτό χωρίς να υποτιμώ καθόλου τον συγκεκεριμένο σταθμό.

Ο κίνδυνος, ναί υπάρχει. Οπως υπάρχει και στον Διεση, κάποια στιγμή να οδεύσει πρός άλλη κατεύτεύθυνση, κάτι που για μένα έχει ήδη γίνει.

Μήν ξεχνάς όμως, ότι στον Αντέννα που πηγαίνω, υπάρχουν πολλοί αξιόλοι άνθρωποι, και εξαιρετικές εκπομπές.

Μία από αυτές, του Χρηστου Χωμενίδη, την άκουγα ανελλιπως, και θα συνεχίσω να την ακούω, αφού θα έπεται της δικής μου. Ασχέτως εάν εκείνην την ώρα, μεταξύ 1-2, άκουγα πάντα τους αγαποημένους μου Πανούτσο και Καρπετόπουλο στο Σουπερσπορ FM, που θα συνεχίσω και αυτούς, στο ζάπινγκ, να ακούω.

Αυτό το ραδιόφωνο αγαπώ εγώ, Νίκο μου. Το ραδιόφωνο που μπορείς να αλλάζεις και να ακούς ό,τι θέλεις. Το ραδιόφωνο που θέλει και ο φίλος μου ο οδηξγός ταξί ο Πέτρος, που θα ακούει λίγο το Δευτερο, λίγο εμένα, ίσως και λίγο ψαριανό, ίσως και να με σταματήσει και μένα εάν αισθανθει ότι πιά δεν τον εκφράζω.

Το ραδιόφωνο που απεχθάνομαι είναι το ανώδυνο ραδιόφωνο. Αυτό που δεν σε θέλει ακροατή του, αλλά απλώς να το έχεις ανοικτό (να μήν το αλλάζεις ποτέ) και να ακούς την play-list μουσική του στο backround.

Νασαι καλά και σε ευχαριστω πάλι

9:09 PM  
Anonymous Nikos said...

Αγαπητέ Χρήστο

Σόρι που γκρινιάζω.Είναι όμως η γκρίνια οτι χάνουμε μια σταθερά.Θα μου λείψουν πάρα πολύ οι καμμένες σου συζητήσεις με τον Θεόφιλο!
Πιο πολύ λυπάμαι για την ώρα.Δεν θα μπορώ να σ΄ακούω!
Θ'ακόυω Τσαουσόπουλο το πρωί(χωρίς πλάκα)

12:23 AM  
Anonymous Anonymous said...

Κε Μιχαιλίδη καλημέρα.Καταρχήν να σας ευχηθώ καλή αρχή στη νέα σας εκπομπή και από τη Δευτέρα θα είμαστε όλοι εκεί.Πριν ακόμη διαβάσω αυτό το κείμενο ήμουνα σίγουρη πως τα κίνητρα δεν ήταν οικονομικά και ακόμη ξέρω πως εκεί που πάτε αν προσπαθήσουνε έστω και στο ελάχιστο να σας επιβάλουνε οτιδήποτε είναι"έξω" απο εσάς στα πλαίσια του ήθους και της μουσικής επιλογής "θα πάρετε το καπελάκι σας και θα φύγετε".Κατανοώ απόλυτα τους λόγους της αποχώρησης σας, το ίδιο εξάλλου ετοιμάζομαι να κάνω κι εγώ σε λίγο καιρό και μπορώ να πω οτι συμβάλλατε κι εσείς σ'αυτή μου την απόφαση.Ότι σε φθείρει και δε σε γεμίζει πρέπει να το αλλάζεις,με οποιδήποτε κόστος, για να μη φτάσεις κάποια στιγμή να μισήσεις τον εαυτό σου και το επάγγελμα που αγαπάς.Για εμάς είστε ο δικός μας άνθρωπος εκεί έξω,ο άνθρωπος που μιλάει την ίδια γλώσσα με εμάς,που δίνει φως στη ζωής μας, που μας εμπνέι και μας δίνει ώθηση για όμορφα πράγματα.Να ξέρετε πως γνωρίζουμε πότε είστε χαρούμενος και πότε λυπημένος μόνο από τη χροιά της φωνής σας,όπως καταλαβαίνουμε τους δικούς μας ανθρώπους από το τηλέφωνο.Είμαι βραδυνή την Κυριακή αλλά θα μείνω ξύπνια μέχρι τις 13:00.Δεν χάνω με τίποτα την καινούργια σας αρχη.Εύχομαι οτι καλύτερο, να είστε πάντα καλά και να κάνετε πάντα όμορφα πράγματα που θα σας γεμίζουν χαρά.Σας ευχαριστούμε για ότι μας δώσατε και για ότι θα μας δώσετε στο μέλλον.Συγγνώμη αν σας κούρασα αλλά είχα την ανάγκη να σας τα πω-γράψω και δε νομίζω ότι είμαι η μόνη.

3:19 AM  
Anonymous Anonymous said...

Καλή επιτυχία στο νέο ξεκίνημα. Σας είχα παρέα όλα τά πρωινά στο δρόμο προς το γραφείο. Ομως παρ' ολο που δε μας ακούγεται καλή η καινούργια ώρα, είναι σίγουρο οτι όσο μπορούμε θα σας ακούμε. Καί κάτι ευχάριστο. Είναι βέβαιο ότι θά μεγαλώσει τό πλήθος των ακροατών σας, γιατι ο Αntenna εχει σταθμούς που συνεργάζονται μαζί του και αναμεταδίδουν το πρόγραμμά του σχεδόν σε όλη τη κεντρική και νότια Ελλάδα. Να είστε καλά.

Πρεσβύωψ

7:09 AM  
Anonymous Anonymous said...

Πιστεύω πως ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε όλοι ανοικτά, χωρίς να χαιδεύουμε αυτιά η να σκεφτόμαστε τις επιπτώσεις της επόμενης μέρας...(αυτό έγινε copy-paste από δικό σας σχόλιο).
Κε Μιχαηλίδη, στη θεωρία όλα είναι πάρα πολύ ώραια, το θέμα είναι να συμβαδίζουν και οι πράξεις μας...Εννοώντας ότι οι δικές σας δεν συμβαδίζουν με τα λεγόμενα σας.
Κατ΄ αρχάς το play-list ξεκίνησε στον "Δίεση" επί δικής σας Διεύθυνσης. Ο μόνος που αξιοπρεπώς διεφώνησε με τη λογική της play-list και αποχώρησε, ήταν ο κ.Βούτσινος, ο οποίος δεν είχε έτοιμη άλλη δουλειά...
Πηγαίνετε σ' έναν σταθμό που βρίσκεται και ο κ. Τριανταφυλλόπουλος. Για τον οποίο έχετε εκφραστεί πολύ σκληρά, και δικαίως νομίζω, στο παρελθόν. Θα' θελα να ήξερα λοιπόν, αν στους διαδρόμους του ΑΝΤΕΝΝΑ που θα συναντιέσται θα τον προσφωνείτε Δημοσιογράφο με το "Δ" κεφαλαίο, ή κύριε Μάκη μου???
Είπατε ότι ήρθατε στον Σταθμό γιατί υπήρχαν άνθρωποι με παιδεία και μεράκι...Η παιδεία, κε Μιχαηλίδη, δεν κρίνεται από πτυχία και "ένδοξες" προϋπηρεσίες, αλλά από τις πράξεις και την ηθική του καθενός. Άραγε όταν, από αέρως, "κράζατε" πρώην και νυν συναδέλφους σας ήτο αποτέλεσμα παιδείας??????
Όσο για σημαντικά τραγούδια π.χ του Χατζιδάκι που είναι πλέον ενταγμένα σ' έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, επιτρέψτε μου να σας πω ότι τα τραγούδια του Χατζιδάκι θα είναι πάντα τραγούδια σημαντικά του Χατζιδάκι.Και θα είναι πάντα σημαντικό να ακούγονται τέτοια τραγούδια και μετά ν' ακολουθούν άλλα του Λοϊζου ή και του νέου Χαρούλη που ευτυχώς παίζονται ακόμη στον Δίεση...
Καλή επιτυχία στο νέο σας ξεκίνημα και εύχομαι αυτό το κείμενο να αποτελέσει κίνητρο για ουσιαστικότερη σκέψη...
Να είστε πάντα καλά!!!!

10:56 AM  
Blogger christos michaelides said...

Στον Ανωνυμο του τελευτααίου Post

Εχεις δίκηο! Η Play-List "ηρθε" επί των ημερών μου στην διεύθυνση. Οπως γράφω στο post, δεν ηρθε όπως περίμενα. Που ηταν, σαφης εμπλοκή και συνεννόηση με τους παραγωγούς, οι οποίοι θα συνδιαμορφώνουν το μουσικό στιγμα της εκπομπής τους με τον Διευθυντή Προγράμματος. Σημειώστε, ότι play-lists είχαμε και πρίν στον σταθμό, αλλά φτιάχνονταν σε συνεννόηση και συμφωνία (και σίγουρα σε αγαστη συνεργασία) με τον τότε διευθυντή προγράμματος.

Από την πρώτη εβδομάδα της νέας κατάστασης πραγμάτων, όταν αντελήφθην ότι διαμορφώθηκε ένα κλίμα τσαμπουκά, ένα κλίμα "του ενός", ένα κλίμα όπου 2-3 άτομα, σε διοικητικό επίπεδο, είχαν γνώμη ακόμα και για το πώς θα συντασσόταν ένα δελτίο ειδήσεων, υπέβαλα αμέσως την παραίτησή μου στον ιδιοκτήτη κ. Ψάλτη. Παραιτήθηκα και από την εκπομπή, και μόνο όταν έλαβα την διαβεβαίωσή του ότι θά συνέχιζα να την κάνω όπως πρίν, χωρίς καμμία απολύτως παρέμβαση, έμεινα μόνο για το 8-10, και έφευγα 5 λεπτά μετα.

Η αποχώρηση του Θανάση Βούτσινου, ενός ανθρωπου που εκτιμούσα και εκτιμώ βαθύτατα, με στενοχώρησε πολύ, και προσπάθησα να την αποτρέψω, εξηγώντας στον ιδιοκτήτη ότι θα πρέπει το μουσικό στίγμα κάθε εκπομπής (ακόμα και εάν αυτό θά παίζεται τελικά από playlist) να είναι αποτέλεσμα συνεργασίας και συνεννόησης μεταξύ παραγωγών και πλει-λιστάδων, όχι "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" του ενός. Οι προσπάθειές μου αυτές δεν καρποφόρησαν, και δίχως χρονοτριβή, όπως σας είπα, όταν διαπίστωσα σε ένα κρίσιμο meeting στις αρχές του 2006, ότι η θέση μολυ ηταν πλέον αποδυναμωμένη, παραιτήθηκα αμέσως.

Δεν έχετε δίκηο ότι ο Θανάσης ηταν ο μόνος που διαφωνησε με αυτό το νέο καθεστως. Διαφώνησαν και ο Δημήτρης ο Βραχνός, και ο Γιώργος ο Ζερβός, και άλλοι. Ο Θανάσης, μας ε΄δωσε όλους ένα πολύ γερό μάθημα ηθικής, και αυτό δεν το ξεχνω ποτέ. Σηκώθηκε και έφυγε, ενω δεν είχε άλλη δουλειά, και ενω είχε πολύ ανάγκη τα χρήματα.

Θα πρέπει επίσης να πω, ότι πρίν καταλήξουμε, επί της διεύθυνσής μου, στην τωρινή λύση (πού βεβαίως την χρεώνω και εγω στον εαυτό μου ως λάθος), είχε επέλεθει μεταξύ εμεόύ και των Θανάση Βούτσινου και Δημήτρη Βραχνού συμφωνία να αναλάβουν εκείνοι την ευθύνη σύνταξης μιας play-list σε συνεργασία με τους άλλους παραγωγούς, και είχαν δεχτει. Η πρόταση αυτή δεν προχώρησε, όχι με δική μολυ ευθυνη. Ειχε όμως αρχίσει για μένα η αντίστροφη μέτρηση, και πράγματι, δυο-τρείς εβδομάδες μετά, παραιτήθηκα.

Από αέρος, ότι έχω πεί (εσείς λέτε, "εκραξα") αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη. Και δεν παίρνω ούτε λέξη πίσω.

Για τον Χατζιδάκι δεν θέλω να μπούμε σε συζήτηση τώρα - είναι εκ διαμέτρου αντίθετες οι απόψεις μας.
Εμένα, περισσότερο με ενδιαφέρει το ήθος που συνοδεύει κάθε τί, και όχι τόσο πολύ η ίδια η δράση. Ακόμα και ένα φτωχό αποτέλεσμα μπορεί να το αγαπήσω εάν διακρίνω πίσω από αυτό προσπάθεια, ανιδιοτέλεια, και καθαρή ηθική.

Τέλος, για τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, είναι άδικο και φτηνό αυτό που΄κάνετε. Τι θέλετε να σας πώ τωρα; Οτι όταν τον δω στον διάδρομο θα πλακωθω μαζί του; Αυτό θα σας ικανοποιήσει, ωστε να πείτε ότι ο Μιχαηλίδης είναι συνεπής;
Θεωρείτε, εκ προοιμίου, ότι εάν αισθανθώ πώς κάποια εκπομπή του θα χρήσζει της δικής μου σκληρής κριτικής, δεν θα το κάνω επειδή δουλεύουμε στο ίδιο μαγαζί;
Αυτό περιμκένετε να ακούσετε από μένα για νά ... καταξιωθω στα μάτια σας; Εάν ναί, νομίζω πως είναι καλύτερα να ακούσετε άλλον σταθμό.

Εγω, αγαπητέ ανώνυμε κύριε, δέν κρύβομαι. Κάθε μέρα, αποκαλύπτομαι "ολόγυμνος" μπροστά σε όσους ανθρωπους με ακούνε. Με τα λάθη μου, με τις εμμονές μου, με τις υπερβολές και τα κουσούρια μου.

Κρίνετε αυτό που ακούτε, που "βλέπετε". Οχι εκείνο που φαντάζεστε.

Πολλοί μου λένε: Εάν βγάλει σκάρτο δίσκο η Πρωτοψάλτη, που ανήκει στην Ηeaven, θα το πείς;

Ή, θά ασκήσεις ποτέ εντονη κριτική εναντίον του ιδιοκτήτη του σταθμου που πάς;

Τι θέλετε να σας απαντήσω τώρα;

Ειναι σαν να με ρωτάτε τί θά έκανα εάν ήμουν υπάλληλος τράπεζας, ας πουμε, και διάβαζα πως ο ιδιοκτήτς της εκανε κάτι κακό. Τι θά θέλατε να κάνω; Η, τι θά κάνατε εσείς; θα βγαίνατε φόρα-παρτίδα να τον βρίζατε;

Λοιπόν, άς τίς αφησουμε - λέω εγω - αυτές τίς "ασκησεις ηθικής". Ειναι ζόρικο κεφάλαιο και φορά όλους μας - κανέναν λιγότερο, κανέναν περισσότερο.

Ευχαριστω.

12:41 PM  
Blogger petros said...

ΑΓΑΠΗΤΕ ΧΡΗΣΤΟ
ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΣ ΕΡΤΖΙΑΝΟΣ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΘΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑ.
ΕΙΠΕΣ:Στην καινούργια εκπομπή, οι ακροατές θα έχουν περισσότερο λόγο – ιδίως οι φίλοι και φίλες μου οι bloggers, τους οποίους καλώ από σήμερα να μου συνεισφέρουν τις μικρές, ωραίες σκέψεις τους, για όποιο θέμα θέλουν, και να τις ντύνουμε εμείς με λόγο.
ΕΧΘΕΣ ΚΑΘΩΣ ΓΥΡΙΖΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΧΑΝΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΕΝΩ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ Λ.ΚΗΦΙΣΟΥ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΚΑΤΙ...ΔΥΟ ΔΙΣΚΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ.
Ο ΕΝΑΣ "ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ" ΤΗΣ ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ ΚΙ Ο ΑΛΛΟΣ "ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΘΕΣΙΝΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"ΤΗΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΩ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΜΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΥΟ ΤΙΤΛΟΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΕΞΗΓΩ.ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ 10ΛΕΠΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ BLOGERS ΦΙΛΟΥΣ ΣΟΥ (ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ) ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΑΦΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΙΔΕΑ ΜΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΣΥ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΑ BLOGS ΝΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΖΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ 10ΛΕΠΤΟ ΤΟ ΠΙΟ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ ΕΥΣΤΟΧΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ,ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΕΡΑ(ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΘΕΣΙΝΗΣ ΜΕΡΑΣ).
ΤΑ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΑΚΟΥΩ,ΑΠΛΑ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΧΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ.ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΩ.Ο ΦΙΛΟΣ ΣΟΥ ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΡΙΦ.

5:47 PM  
Blogger Immanuel said...

κ. Μιχαηλίδη, νομίζω οτι οι περισσότεροι ακροατές σας κατανοούμε τον τρόπο με τον οποίο σκεφτήκατε να κάνετε αυτή την αλλαγή. Τουλάχιστον εγώ, όταν νιώθω οτι κάτι δεν με εκφράζει, αν δεν μπορεί να αλλάξει, προχωρώ παρακάτω και νιώθω υπέροχα!!

όσο για τον Δίεση, όποτε τον βάλω μέσω internet πέφτω σχεδόν πάντα στα ίδια τραγούδια. Έλεος!! Τα έχουμε μάθει απ'έξω. Που είναι το αυθόρμητο του ραδιοφώνου.

Κ. Μιχαηλίδη, μπράβο σας και συνεχίστε έτσι, στον μοναχικό αλλά δίκαιο αγώνα σας. Η πρωτοβουλία και οι αλλαγές γίνονται απο αυτούς που διεκδικούν και φωνάζουν το δίκαιο της άποψης τους.

7:31 PM  
Anonymous Anonymous said...

Αγαπητέ Κύριε Μιχαηλίδη,
Γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει να πρέπει καθημερινά να εργάζεσαι σε έναν χώρο ο οποίος δεν σου δίνει πλέον τη χαρά του πρώτου καιρού, και επιπλέον να πνίγεσαι κάθε φορά που θέλεις να κάνεις μια προσπάθεια για κάτι καλύτερο και να μην υπάρχει ανταπόκριση. Κι εγώ σαν κι εσάς όταν αισθανθώ ότι δεν έχω κάτι άλλο να προσφέρω στον χώρο αυτό, απλά φεύγω. Κάποιοι το θεωρούν αδυναμία. Εγώ πάλι δύναμη. Είμαι δυνατή και κάθε φορά ανειρεύομαι και ψάχνω αυτό που μου ανοίγει μεγαλύτερους ορίζοντες. Μέχρι στιγμής έχω σταθεί και τυχερή, και βρίσκω αμέσως σχεδόν τον επόμενο χώρο εργασίας που κατά τη γνώμη μου, έχει να μου δώσει, και έχει να πάρει από μένα. Σας εύχομαι καλή αρχή και καλή συνέχεια.
Η αλήθεια είναι ότι μου λείπουν τα πρωινά του Δίεση. Ξεκινούσα με άλλη όρεξη την μέρα μου, γιατί υπήρχε αυτή η εκπομπή που με βοηθούσε να καθαρίσω το μυαλό μου από οτιδήποτε περιττό, και μου χάριζε γέλιο όταν έφτανε η στιγμή του ντουέτου με τον Θεόφιλο.
Θα προσπαθήσω στο νέο σας αυτό ξεκίνημα, να είμαι εκεί, γιατί η νέα σας ώρα, είναι ώρα αιχμής για μένα...
Φιλικά Αριάδνη

10:30 AM  
Blogger Dimitris said...

Καλημέρα και καλή αρχή!

Φανατικός της πρωϊνής ζώνης, κάνω καθημερινά τη "βόλτα" Μαρούσι-Κολωνάκι-Μαρούσι, ακούγοντας αποκλειστικά και μόνο εσάς (μαζί με τον Θεόφιλο φυσικά). Και στο σπίτι επίσης το ραδιόφωνό μου έχει μια μνήμη μόνο.... όπως και το γραφείο.. Δίεσε.. και φυσικά Χρήστο Μιχαηλίδη! Έτσι για να ακούσω όλα εκείνα που έχουν χαθεί από την κοινωνία μας, τους πραγματικούς προβληματισμούς του καθενός.

Μαζί με μουσική διαφορετική από τις άλλες, ιδιαίτερη, προσωπική θα έλεγα. Μουσική που σε κάνει να θέλεις να ανατρέξεις στο κάθε CD που παίζετε και να δεις το όνομα του, να πας να το αγοράσεις.

Δεν ξέρω πως θα είναι η νέα αρχή. Να τώρα δα διάβασα για τη νέα ώρα και γυρνάω στη νέα συχνότητα να ακούσω τα ίδια που άκουγα και στο Δίεση... ελπίζω... και εύχομαι όλα να είναι όπως τα θέλετε!

Καλό μας ταξίδι και πάλι... με νέα αρχή και πολλούς ιδιαίτερους προορισμούς.

Σας ευχαριστώ για την παρέα!

Με φιλικούς χαιρετισμούς!
Δημήτρης

11:51 AM  
Anonymous viki said...

Φίλε μου Χρήστο,

Ειλικρινά δεν ενδιαφέρομαι να κρίνω ούτε σε ποιο σταθμό πηγαίνεις, ούτε με ποιους ανθρώπους συνεργάζεσαι, ούτε ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες του νέου σταθμού. Είμαι απόλυτα παραδομένη στην αυθεντικότητά σου, ώστε όλα τα άλλα δεν έχουν καμμία σημασία. Για μένα θα είσαι πάντα "ο φίλος μου ο Χρήστος", αυτός που κάποτε συνέβαλε στο να αλλάξω τη ζωή μου.
Υ.Γ. Εκείνο το γράμμα που διάβασες την τελευταία Παρασκευή στον Δίεση, με συγκίνησε πολύ. Κι ας ήταν το δικό μου.
Υ.Γ.2 Ο άντρας μου με πήρε τηλέφωνο στις 11.30 ρωτώντας με "ο φίλος σου ο Χρήστος ξεκίνησε;". Χαμογέλασα.

2:15 PM  
Anonymous Anonymous said...

Κε Μηχαήλιδη σήμερα άκουσα τη νέα σας εκπομπή στον ΑΝΤ1. Ομολογώ ότι η ώρα δεν με βοηθά διότι, είμαι ήδη στο γραφείο και το 11-13 είναι ώρα αιχμής. Έχω ταυτιστεί με πολλά από αυτά που ήδη έχουν γράψει πολλοί άλλοι φίλοι. Θέλω απλά να καταθέσω και εγώ πως μέσω της εκπομπής σας στο Δίεση έμαθα να ακούω λίγο καλύτερη μουσική και εμπλούτισα τη μουσική συλλογή μου με άκρως αξιόλογα cd που άκουγα από την εκπομπή σας και αγόραζα μετά. Επίσης κατάλαβα πως οι δικοί μου προβληματισμοί και ανησυχίες δεν είναι εξαίρεση και πως πολλοί άνθρωποι παλεύουν και αγωνίζονται για μία αξιοπρέπεια και μία όσο το δυνατόν "ποιότητα ζωής". Πόσες φορές το πρωί χαμογελούσα μόνη μου στο αυτ/το πηγαίνοντας στη δουλειά ακούγοντας τα εύστοχα σχόλια σας! Από την ημέρα που φύγατε δεν ακούω ραδιόφωνο αλλά βάζω κάποιο από τα cd που έμαθα μαζί σας. Εσάς έστω και με κόπο θα προσπαθήσω να σας ακολουθήσω στο νέο σας πόστο, και λέω με κόπο γιατί ο ΑΝΤ1 (sorry) αλλά μου "ξινίζει" λιγάκι για όλα όσα έχουν ήδη προαναφέρει άλλοι φίλοι. Σας εύχομαι πάντως καλό ξεκίνημα και... σιδεροκέφαλος!!! (Ο Θεόφιλος είναι σαν ψάρι έξω από το νερό του από την ημέρα που φύγατε, αυτόν τον ακούω, μετά κλείνω το ραδιόφωνο).
Χρύσα.

2:18 PM  
Blogger Toninov said...

Δανειζόμενος τον τίτλο καλοί και κακοί της παλιάς εκπομπής σας θα πω ότι υπάρχουν "καλοί" και "κακοί" σταθμοί "καλές" και "κακές" εκπομπές "καλές" και "κακές" φωνές. Και βάζω εισαγωγικά γιατί πάντα υπάρχει έντονο το υποκειμενικό στοιχείο σε τέτοιου είδους κριτικές. Εκτιμώ βαθύτατα και "αγαπώ" το πρόσωπο που έχετε δείξει σε μας τους ακροατές από το ραδιόφωνο και που πιστεύω ότι δεν απέχει και από το πραγματικό πρόσωπο του Χρήστου Μιχαηλίδη. Είμαι μαζί σας λοιπόν στη νέα πορεία και σας εύχομαι καλή αρχή απο καρδιάς. Πρέπει όμως να πω και ότι στεναχωριέμαι πάρα πολύ ίσως λόγω του χαζού συναισθηματικού χαρακτήρα μου. Σας είχα συνδέσει καλώς ή κακώς με τον δίεση και με το Θεόφιλο. 'Ησασταν ένα σύνολο στο μυαλό μου και είναι δύσκολη η μεταβατική περίοδος. Μέσα στο μυαλό μου για παράδειγμα σκέφτομαι ότι είστε καλοί φίλοι με το Θεόφιλο, ότι τα λέτε και τέτοια χαζά για να αισθάνομαι καλύτερα. Πρόσφατα έκανα και γω μια μεταγραφή και δουλεύω σε άλλη εταιρεία και για το πρώτο διάστημα έπαιρνα καθημερινά τους παλιούς συναδέλφους τηλέφωνο. Χμ...Μακρυγόρησα με τα συναισθηματικά μου.... ήθελα να σας περιγράψω λίγο όμως το πως αισθάνομαι... Να είστε πάντα καλά και να μας θυμίζετε ότι πρέπει να σκαλίζουμε όχι μόνο τους κήπους αλλά και τα μυαλουδάκια μας.
Κατρινάκης Αντώνης...

3:27 PM  
Blogger satya said...

Ξέρετε τί έπαθα εγώ με εσάς? Σας αντιπάθησα την πρώτη στιγμή που σας άκουσα. Ούτε θυμάμαι πια τον λόγο που το έπαθα αυτό, δε θα είμαι ανειλικρινής. Αλλά θυμάμαι ότι άκουγα "Μιχαηλίδης" κι έβγαζα φλύκταινα. Για κάποιο λόγο όμως, τις ώρες που οδηγούσα προς τη δουλειά στον 101,3 ήμουν συντονισμένη. Και ακόμα και πριν, στο σπίτι που ετοιμαζόμουν, τα κλασικά κομμάτια που βάζατε άκουγα. Έβριζα ταυτόχρονα, ότι αντί να με ξυπνήσετε με κοιμίζετε με την κουλτούρα σας. Γκρίνιαζα και όταν καταδικάζατε τις διαδηλώσεις, γιατί έμαθα να τις υποστηρίζω. Κι έφτασε η μέρα που άκουσα ότι θα φύγετε... και κατάλαβα. Έχω μαζί σας μια σχέση πατέρα- κόρης. Είστε ο πατέρας που απορρίπτω κατά την εφηβεία μου, μόνο και μόνο για να νιώσω την επανάσταση. Για να νιώσω τη διαφορά. Χωρίς επιχειρήματα και ουσιαστικούς λόγους. Ό,τι μου προσφέρατε το καταβρόχθιζα, και μετά έκανα ότι το φτύνω αλλά έφτυνα αέρα. Έκανα και μαστογραφία εξαιτίας σας, έμαθα και για τον Αμαζόνιο, διάβασα βιβλία που δε θα τα διάβαζα ποτέ, γέλασα ατέλειωτα με τα σχόλια του Θεόφιλου και τα δικά σας...
Δε σας θεωρώ εύκολο άνθρωπο. Ούτε σαν "ανάγνωση", ούτε ως βίωμα.
Αλλά ξέρετε κάτι? Δε μου αρέσουν οι εύκολοι άνθρωποι.

3:35 PM  
Blogger Trilian said...

... να ήξερες μόνο πόσο μας λείπεις τα πρωινά όταν είμαστε με την τσίμπλα στο μάτι χιχι... σήμερα λυπάμαι που το λέω αλλά ξύπνησα και με άνοιξα το ράδιο σε άλλο σταθμό μετά από χρόνια πρωινού ξυπνήματος. Όχι γιατί δεν μου αρέσει ο παραγωγός της συγκεκριμένης ζώνης αλλά γιατί ένιωσα ότι κάτι θα μου λείπει... Καλή συνέχεια στην καινούρια σου αρχή!

4:13 PM  
Anonymous Natasa!! said...

Kalhspera!!!!Ti na pw??
Akouw Diesh ligo prin apo otan o Stathmos egine Diesh!Perysi eidika epeidh ksypnousa nwris kathe mera..mou ftiaxnate th diathesh.De kserw..aisthanomai ligo periega me olh ayth thn istoria!Na eisai sigouros pws tha se akouw kathe mera,me bolevei kalytera ayth h wra!!na prosexeis k kalh arxh!!

5:19 PM  
Blogger Βασίλης Κοκκότης said...

Κύριε Μιχαηλίδη

Είμαι ακροατής και αναγνώστης σας εδώ και 3 χρόνια περίπου.
Έγινα ακροατής σας σε μια κομβική περίοδο της ζωή μου και άθελά μου πια έχετε συνδυαστεί και εσείς και ο «Σταθμός» με πολύ όμορφες αναμνήσεις μέσα στην καρδιά μου.

H εκπομπή σας με έκανε να αισθάνομαι το ίδιο όμορφα όσο και όταν διάβαζα ένα αγαπημένο βιβλίο. (δεν πρόκειται για όμοια πράγματα μα εμένα μου άφηνε μια παρόμοια γλυκιά γεύση)
Το αστείο είναι πως πολλές φορές διαφωνούσα με κάποιες από τις απόψεις σας αλλά αυτό μήπως δε συνιστά μια υγιή και ειλικρινή σχέση;
Απεχθάνομαι να κάνω παρέα με όσους και μόνο συμφωνούν μαζί μου ή να διαβάζω κάτι που απλώς επιβεβαιώνει αυτό που πιστεύω. Αγαπώ να συναναστρέφομαι με όσους διαφωνούν χωρίς όμως να φανατίζονται , όσους με αμφισβητούν χωρίς να δογματίζουν ,όσους με κάνουν να σκέφτομαι χωρίς να παύουν οι ίδιοι να προβληματίζονται. Έτσι ακριβώς επιλέγω να ακούω ραδιόφωνο ,έτσι επέλεξα να είμαι ακροατής σας

Σας άκουγα αν και μένω μακριά από την Αθήνα και θα συνεχίσω να σας ακούω μέσω internet και πάλι όσο θα συνεχίζετε να με κάνετε να αισθάνομαι πως αξίζει ακόμα να ακούς ραδιόφωνο χωρίς να «σκοτώνεις απλά την ώρα σου».

Καλή συνέχεια…

Φιλικά
Βασίλης

7:30 PM  
Blogger Maria said...

καλη αρχη!!!

το διδυμο ε τον θεοφιλο μας λειπει πολυ!!! με ξυπνουσατε καθε πρωι, ξυπνητυρι αυστηρα στις 9,20 για νασας ακουσω!!!

πολυ ανθρωπινη η επιστολη- μακαρι ολοι ωs εργαζομενοι να εχουμε την δυνατοτητα να αλλαζουμε οσα δεν μας αρεσουν

ολα να πανε οωπωσ τα θελετε- keep it up!!!

1:13 AM  
Anonymous Anonymous said...

Καλό μεσημέρι...Άκουσα τις δυο πρώτες σας ημέρες στη νέα ραδιοφωνική σας στέγη...Ομολογώ ότι είμαι μουδιασμένη...Η εκπομπή σας είναι σαν αυτή που κάνατε στον Δίεση...Μόνο που μας λείπει τόσο πολύ ο Θεόφιλος...Γίνονται κάποιες προσπάθειες, νομίζω, να αναπληρώσετε το κενό με τον Χρήστο Χωμενίδη, σχολιάζοντας διάφορα θέματα. Όμως με τον Θεόφιλο ήταν κάτι τόσο ιδιάιτερο...Στενοχωριέμαι πολύ που φύγατε από τον Δίεση..καταλαβαίνω ότι ίσωσ υπήρχαν εσωτερικά προβλήματα...Και σε ποια δουλειάδεν υπάρχουν άραγε??? Άλλωστε μήπως η κατάσταση στον ΑΝΤΕΝΝΑ θα είναι πάντα ειδυλλιακή??? Κι αφού είχατε το ελέυθερο στον ΔΙΕΣΗ να λέτε και να βάζετε ό,τι θέλετε... Όσο για την play list στον Δίεση, γιατί ακόμα ακούω φανατικά τον σταθμό, μπορεί να μην είναι το καλύτερο μοντέλο, αλλά μήπωσ στον ΑΝΤΕΝΝΑ δεν βάζουν και τραγούδια που μπορεί να είναι τελείως αντίθετα με την αισθητική μας??? Αυτό, νομίζω, είναι ακόμα χειρότερο από το να βάζουν καλά- στην πλειονότητά τους- τραγούδια πολλές φορές...
Φιλικά, Ν.Κ

1:31 PM  
Anonymous Anonymous said...

Άκουσα τυχαία για πρώτη φορά τον "Σταθμό" πριν από κάποια χρόνια, ψάχνοντας να βρω μουσικές που να μ' αρέσουν για να γεμίσουν τα απογεύματα και τα βράδυα έπρεπε να διαβάσω ή να δουλέψω. Όταν συνέπεσε να είμαι στο δρόμο το δάστημα 8:00-9:00, όντας συντονισμένος στον "Σταθμό" έπεσα τυχαία στην εκπομπή σας. Έκτοτε η καθημερινή διαδρομή μου γέμιζε με έναν ευχάριστο προβληματισμό για τα επόμενα δυο-τρία χρόνια. Ανακάλυψα κι άλλους ακροατές σας στον περίγυρό μου. Το περιεχόμενο της πρωινής εκπομπής μεταφερόταν πολλές φορές στις φιλικές συζητήσεις της ημέρας. Φέτος, όντας πια μακρυά από την Αθήνα σας έχασα. Ένοιωσα μεγάλη χαρά όταν ανακάλυψα τις σύντομες καθημερινές ανταποκρίσεις σας στο "Κανάλι 6" της Λεμεσού. Έμαθα τα νέα σας όπως ακριβώς μαθαίνω τα νέα των φίλων μου στην Αθήνα και γι αυτό μπήκα στο blog για να μάθω γιατί και πως. Καλή αρχή. Φροντίστε να σας αναμεταδίδει και ο ΑΝΤ1 Κύπρου!

3:36 PM  
Anonymous Anonymous said...

Αγαπητέ Χρήστο

Θεωρώ πολύ λίγες τις ευχές για "καλές εκπομπές", η αλήθεια του συναισθήματος δεν μπορεί να ειπωθεί σε κουβέντες που μπορούν να εκφράσουν όλοι, πολλές φορές κι από συνήθεια.
Γιατί η αλήθεια και το συναίσθημα μπορεί να συνεχίσει να εκπέμπει κι από άλλα ραδιοφωνικά μετερίζια, πέρα από στημένα τραγουδάκια στη σειρά που προέκυψαν από τις - και καλά λεγόμενες - "ποιοτικές έρευνες".
Τον Ιούνιο του 2006 έκανα την τελευταία μου εκπομπή στον Red 96,3. Έκτοτε δεν έχω βρει σταθμό που να μπορέσει να στεγάσει τα όνειρά μου, τις σκέψεις μου, τη μουσική μου παιδεία, την προσωπικότητά μου, τη φωνή μου ή τα χάλια που μπορεί να έχω ως παραγωγός.
Το χειρότερο είναι ότι στο τέλος θα αναγκαστώ να κάνω εκπομπή κάπου για να εξασφαλίσω τα προς το ζην της οικογένειάς μου. Χωρίς να σημαίνει ότι αυτός ο σταθμός που θα συνεργαστώ θα με εκφράζει απαραίτητα. Γιατί, πλέον, οι μουσικοί παραγωγοί, κάνουμε εκπομπές χωρίς να παίζουμε τη μουσική που μπορεί να συνάδει με τη σκέψη μας, αλλά και δεν μπορούμε και να πούμε αυτά που θέλουμε, αφού οι εκφωνήσεις των - συχνά - 30 δευτερολέπτων χωράνε μόνο το όνομα του σταθμού και αναφορές στον χορηγό. Ούτε καν το δικό μας.
Δεν θέλω να γίνω μελό, αλλά το 1987, όταν ξεκινούσα εκπομπές στον HΧΩ FM - JAZZ FM, δεν φανταζόμουν ότι το ραδιόφωνο θα γινόταν κάτι άλλο από αυτό που είχα πλάσει τότε στο μυαλό μου και εμπεριείχε μεγάλη δόση "μαγείας".
Ευτυχώς, τόσα χρόνια μετά, ούτε που μπορώ να τα μετρήσω, αυτό που δεν έχει μεταλλαχθεί είναι η αγάπη μου για το ραδιόφωνο, ενώ ποτέ δεν θα πάψω να αγαπάω να ατακάρω τα τραγούδια που έχω επιλέξει εγώ και όχι να πατάω "enter" σε ένα pc για να παίξει playlist. Όποιος δεν έχει κουβαλήσει τσάντες με βινύλια και δεν έχει βάλει βελόνα ΜΚ2 πάνω σε δίσκο, ίσως και να μην ξέρει τι θα πει ραδιόφωνο.
Πιθανώς, κάποια στιγμή, να πρέπει να κάνουμε format όχι στο ραδιόφωνο, αλλά στα μυαλά κάποιων που το κατάντησαν έτσι...
Υ.Γ.:
1. Σου απευθύνομαι στον ενικό λόγω των συνεχόμενων χρόνων που ακούω συνεχώς την εκπομπή σου και σε νιώθω δικό μου άνθρωπο.
2. Συγγνώμη αν σε κούρασα, σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου.
3. Καλές ραδιοφωνικές πτήσεις.

Σπύρος Σεραφείμ

2:19 PM  
Anonymous Anonymous said...

Χαίρετε. Σας άκουγα κάθε πρωί πάντα μαζί με τη μητέρα μου (εγώ 26 εκείνη 53) στον "Δίεση" και τη Δευτέρα απορήσαμε με την απουσία σας. Σήμερα κατάφερα μέσω ίντερνετ να σας βρω και να μάθω πού θα φιλοξενούνται οι μουσικές επιλογές σας και τα έξυπνα σχόλιά σας. Καλή αρχή. Καλή συνέχεια.

7:21 PM  
Blogger SOLON said...

Αγαπητέ Χρήστο
Για καιρό τώρα να πιάσω Δίεση στο Ίντερνετ ήταν σχεδόν αδύνατο στην πρωινή ζώνη. Xθές τα κατάφερα και what a surprise.
Για μένα είσαι ένας αντιστασιακός ενάντια στη μιζέρια. Τη μιζέρια θα τη βρίσκεις πάντα μπροστά σου αλλα ξέρεις να την παλεύεις. Εύχομαι τα κάλιστα και ελπίζω να μπορώ να σε ηχογραφώ γιατι να είμαι ξύπνιος στις 4 το πρωί λίγο δύσκολο.
Αγάπη απο τη Νέα Υόρκη.
Στέλιος

12:28 AM  
Blogger N.Ago said...

Καλή αρχή!

10:02 AM  
Blogger petros said...

ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Όμορφη και παράξενη πατρίδα
ω σαν αυτή που μου 'λαχε δεν είδα

Ρίχνει να πιάσει ψάρια πιάνει φτερωτά
στήνει στην γη καράβι κήπο στα νερά
κλαίει φιλεί το χώμα ξενιτεύεται
μένει στους πέντε δρόμους αντρειεύεται

Όμορφη και παράξενη πατρίδα
ω σαν αυτή που μου 'λαχε δεν είδα

Κάνει να πάρει πέτρα την επαρατά
κάνει να τη σκαλίσει βγάνει θάματα
μπαίνει σ' ένα βαρκάκι πιάνει ωκεανούς
ξεσηκωμούς γυρεύει θέλει τύρρανους

Όμορφη και παράξενη πατρίδα
ω σαν αυτή που μου 'λαχε δεν είδα


ΣΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΧΡΗΣΤΑΡΑ,ΑΛΛΑ ΗΡΘΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ POST ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΕΝΑ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΙΤΛΟ ..."ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΠΛΕΥΣΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ.ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΡΙΦ

12:08 PM  
Blogger Elpida said...

κ. Μιχαηλίδη,
Μόλις σήμερα κατάφερα να ακούσω τη νέα σας εκπομπή ολόκληρη.
Σας ευχαριστώ απλά που παρόλο που αλλάξατε σταθμό δεν αλλάξατε μυαλά...
Μια ευχάριστη ανάπαυλα τα μεσημέρια μας..
Η απουσία του θεόφιλου βέβαια είναι αισθητή. Τολμώ να πω ότι είχατε γίνει ένα και τώρα μοιάζετε να είσαστε μισός......

1:25 PM  
Anonymous Βίλλη said...

Αγαπητέ Κε Μιχαηλίδη,

Καλημέρα σας και καλή αρχή στην νέα σας εκπομπή.
Θεωρώ ότι δεν μας αφορούν οι λόγοι που αφήσατε το παλιό σας σταθμό και το αν συμφωνούμε ή όχι με αυτούς αλλά για ποιο λόγο ακούγαμε εμείς την εκπομπή σας.

Ήμουν φανατική σας ακροάτρια στο Δίεση. Θέλω να τονίσω εδώ ότι ήμουν ακροάτρια δική σας και όχι του Δίεση. Χάρη σε σας άκουσα Δίεση. Σας ανακάλυψα τυχαία κάποιο πρωινό οδηγώντας προς την δουλειά. Η μπάσα ζεστή σας φωνή με τράβηξε ώστε να προσέξω το ευφυές σας σχόλιο. Σας φανταζόμουν ένα εύσωμο (τέτοια μπάσα φωνή χρήζει ηχείου) γενειοφόρο κάτι μεταξύ καλοκάγαθου παπά και Luciano Pavarotti. Λάτρευα το δίδυμο σας με το Θεόφιλο και η αλήθεια είναι ότι αυτό θα μας λείψει. Δεν ήταν λίγες οι φορές που καθυστέρησα στο γραφείο γιατί παρκαρισμένη δεν έβγαινα να φύγω μην χάσω το τέλος της εκπομπής.

Την τελευταία σας Παρασκευή στον Δίεση λόγω κάποιας καθυστέρησης (σας ακούω κυρίως στο αυτοκίνητο) έχασα μεγάλο μέρος της εκπομπής σας. Προς το τέλος της κάπου μεταξύ κορναρισμάτων και μποτιλιαρίσματος, ένα σχόλιο του Θεόφιλου "τώρα εκεί στον ΑΝΤΕΝΑ που θα πας" μ' έβαλε σε κάποιες σκέψεις αλλά δεν έδωσα σημασία. Την Δευτέρα ξανά καθυστερημένη δεν πρόλαβα καθόλου την εκπομπή, αλλά από την Δήμητρα Τριανταφυλλίδου κάτι άκουσα για τον νέο παρτενέρ του Θεόφιλου. Μ' έζωσαν τα φίδια! Είναι δυνατόν να έφυγε? Σας αναζήτησα στη ιστοσελίδα του ΔΙΕΣΗ αλλά είχατε φύγει ήδη κι από εκεί. Στο Blog σας δεν είχατε ακόμα αναφέρει κάτι σχετικό.
Αποφασισμένη να σας ανακαλύψω, ξεπέρασα τον εαυτό μου και την συστολή μου κι έγραψα στον Θεόφιλο αναζητώντας σας.
Σας βρήκα στον ΑΝΤΕΝΝΑ και Ω τι χαρά, ξαναβρήκα και τον Χρήστο Χωμενίδη λατρεμένο επίσης από τον 87,7 ΕΝ ΛΕΥΚΩ.

Ξεπερνώντας την προσωπική μου αντιπάθεια για τον συγκεκριμένο σταθμό θα παραμείνω πιστή σας ακροάτρια, πιστέψτε με. Μέχρι και τραζιστοράκι εγκατέστησα στο γραφείο. Γιατί θεωρώ ότι οι λόγοι για τους οποίους σας άκουγα στον ΔΙΕΣΗ δεν έχουν εκλείψει με την μετακόμιση σας στον ΑΝΤΕΝΝΑ.
Γιατί σε σας χρωστάω το ότι δεν νιώθω πια ότι είμαι η μόνη που περιμένει στην ουρά να έρθει η σειρά της. Χάρη σε σας ανακάλυψα ότι υπάρχουν κι άλλοι που σκέφτονται με κοινούς με τους δικούς μου κώδικες
Γιατί οι σταθμοί δεν είναι το πρόγραμμα και η μουσική που παίζουν μόνο, αλλά οι άνθρωποι που τους αποτελούν. Κι αυτό εκπέμπουν.
Στο κάτω κάτω της γραφής δεν σε υποχρεώνει κανείς ν’ ακούς μόνο ένα σταθμό. Όπως ο φίλος Petros μπορείς να επιλέγεις εσύ την play list των σταθμών και των εκπομπών που σου κάνουν. Ν’ ακούς Θεόφιλο το πρωί στον Δίεση, Σοφία Φατούρου στο Μελωδία, Μιχαηλίδη & Χωμενίδη στον Αντένα, κ.ο.κ.

3:39 PM  
Blogger George said...

κ. Μιχαηλίδη,
σας ακούω αρκετά χρόνια στο 'Σταθμο' αρχικα... στο 'Δίεση' αργότερα. Φανατικός ακροατής ως φοιτητής στο ΕΜΠ μέχρι το 2004, δεν έχανα εκπομπή σας (ειδικά το κομμάτι με το Θεόφιλο). Ακόμα και όταν έφυγα για μεταπτυχιακό στο Λονδίνο το Σεπτέμβριο του 2004, ξυπνούσα πολύ νωρίτερα (λόγω διαφοράς της ώρας) για να 'συντονιστώ' μέσω internet στην ηλεκτρονική συχνότητα του σταθμού που φιλοξενούσε την εκπομπή σας. Δυστυχώς το τελευταίο εννιάμηνο, ως 'πιστός και φιλότιμος στρατιώτης' που ταξίδεψε σε ακριτικό νησί της χώρας δεν κατάφερα να ακολουθήσω τις ραδιοφωνικές σας περιπλανήσεις. Ήταν πριν λίγες ημέρες που προσπάθησα να σας ακούσω στην ίδια συχνότητα... αλλά μάταια.
Εύχομαι ό,τι καλύτερο και καλή αρχή (αν και μπορεί να ακούγεται παράξενο) στη νέα συχνότητα της εκπομπής σας.

5:27 PM  
Anonymous Anonymous said...

Που είσαι;
Η ελλειψη του πρωινού είναι πλέον φανερή! Ομολογώ ότι είναι μία αλλαγή που δεν μου αρέσει καθόλου. Έχω που έχω μεγάλο πρόβλημα να ξυπνήσω το πρωί τώρα έγινε ακόμα χειρότερο. Έχω στεναχωρηθεί πως να το κανουμε τώρα. Στην καινούργια σου συχνότητα δεν θα μπορώ να είμαι. (Δούλευω εκείνη την ώρα, συγνώμη)Είμαι σίγουρη ότι θα τα πας πάρα πολύ καλά. Σου εύχομαι το καλύτερο!!!

Ελεάννα

3:09 PM  
Blogger christos michaelides said...

Μερικά από τα πολλά e-mails που έλαβα, που με συγκίνησαν πολύ, και για τα οποία ευχαριστω από καρδιάς:

Aγαπητέ κύριε Μιχαηλίδη

Αφορμή για να σας γράψω αυτό το e mail στάθηκε η
σχεδόν ταυτόχρονη αποχώρηση μας από τον Δίεση 101,3.
Εγώ «αποχώρησα» ως ακροατής και σεις ως παραγωγός.

Ας γίνω όμως περισσότερο σαφής. Ξεκίνησα να ακούω την
εκπομπή σας απ’ τον περασμένο Μάιο. Μου άρεσε
πολύ η αίσθηση ενός πραγματικού πολιτισμού που
απέπνεε, ο ραφιναρισμένος, πράος αλλά ωστόσο αρκετές
φορές αιχμηρός λόγος της. Είχε εν γένει μια ποιότητα
τέτοια που δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη.
Τουλάχιστον από εμένα που - θέλω να πιστεύω - ανήκω
στην (ελάχιστη) κατηγορία των ακροατών εκείνων που
αναζητούν ενημέρωση χωρίς κραυγές και κιτρινισμούς με παρουσίαση-προσέγγιση των θεμάτων της επικαιρότητας με ηρεμία, νηφαλιότητα, γνώση, ωριμότητα, δηκτικότητα και αιχμηρότητα όπου χρειάζεται και φυσικά το απαραίτητο
έξυπνο (όχι φτηνό και αγοραίο) χιούμορ. Το
αξιοσημείωτο (ή μήπως το αυτονόητο;) είναι πως παρόλο
που διαφωνούσα αρκετές φορές με τις απόψεις σας
κάθετα (όπως επί παραδείγματι με την αναθεώρηση του
άρθρου 16, για λόγους που δεν είναι της παρούσης να
εξηγήσω) τις άκουγα με προσοχή και δεν σκέφτηκα
ν’ αλλάξω συχνότητα γιατί μου άρεσε που ο λόγος
σας είχε κάτι αληθινό, διέθετε γνησιότητα, γιατί είχα
πειστεί ότι δεν υπάρχει σκοπιμότητα και υστεροβουλία
και τέλος γιατί μου άρεσε που εκφράζατε την άποψή σας
ελεύθερα χωρίς να αστυνομεύεστε απ’ τον φόβο μη
τυχόν χάσετε ακροατές εκφράζοντας καθαρά τις απόψεις
σας. Σε άλλες βέβαια περιπτώσεις η ταύτιση των
απόψεων μας ήταν τέτοια ώστε πολλές φορές πραγματικά ευφραινόμουν που επιτέλους κάποιος μπορεί να λέει δημοσίως όσα θα ήθελα αλλά δεν μπορούσα να πω εγώ. Επιπλέον οι μουσικές σας επιλογές ήταν σα να ήταν δικές μου μουσικές επιλογές. Καημό το είχα μια εκπομπή να παίζει έστω λίγη κλασσική μουσική. Η αγάπη σας για τον Χατζιδάκι, το Σαββόπουλο κ.α. άγγιζε και την δική μου αγάπη γι’ αυτούς και για το καλό, πραγματικά ποιοτικό τραγούδι. Επίσης μου άρεσε όταν χλευάζατε (ναι, μου άρεσε που κάποιος το έκανε επιτέλους
«κατάμούτρα») όπως κι οι χαρακτηρισμοί που δίνατε,
ευθείς, χωρίς στρογγυλέματα, για κάποια τραγούδια και τραγουδιστές του συρμού. Σ όλα αυτά δεν ξέρω αν αξίζει να προσθέσω σαν κερασάκι στην τούρτα την κοινή μας αγάπη για το ΑΕΚΑΚΙ που με συγκινούσε βαθειά.
Ταυτόχρονα με την δική σας εκπομπή είχα αρχίσει να
ακούω γενικώς τον Δίεση και οφείλω να ομολογήσω ότι
τον πρώτο μήνα μου άρεσε σεγενικές γραμμές η μουσική
που έπαιζε. Παιρνόντας όμως ο καιρός άρχισα να
καταλαβαίνω ότι υπάρχει μια επανάληψη συγκεκριμένων
τραγουδιών σε βαθμό ενοχλητικό. Θέλοντας να μην είμαι
βιαστικός έδωσα ένα χρονικό περιθώριο για να δω αν
όντως ήταν έτσι ή αν εγώ ήμουν στραβόξυλο και με
ενοχλούσε κάτι που δεν υπάρχει. Δυστυχώς και μετά από
ένα δίμηνο περίπου η κατάσταση δεν άλλαξε ούτε στο
ελάχιστο. Τουναντίον. Ανακάλυψα ποιο τεκμηριωμένα πια
πως ΟΛΕΣ μα ΟΛΕΣ οι εκπομπές του Δίεση λειτουργούσαν
με την εξής συνταγή: Είχαν μια συγκεκριμένη βάση
τραγουδιστών απ’ τους οποίους έπαιζαν
συγκεκριμένα, τα ίδια τραγούδια. Από Παπακωνσταντίνου
για παράδειγμα 4-5 συγκεκριμένα τραγούδια
(παρεπιπτόντως τα 3 απ’ τα πέντε, ήταν σε
στίχους του Β. Γιαννόπουλου που δεν ξέρω αν έχει
κάποια συγγενική σχέση με τον διευθυντή του Δίεση) ,
από Πρωτοψάλτη 4-5 τραγούδια, από Κατσιμιχαίους 4-5
τραγούδια, πολύς μα πάρα πολύς Χατζηγιάννης (έλεος πια
με τον Φοίβο των κατ’ επίφαση ποιοτικών) πολύ
ΠΥΞ ΛΑΞ, πολύς Κότσιρας και όσες νέες κυκλοφορίες
έχουν αποφασιστεί να πριμοδοτηθούν στην play list.
Έτοιμο το φαγητό! Tον τελευταίο καιρό για παράδειγμα
παίζει πολύ ο καινούριος δίσκος του Φ. Πλίατσικα, πριν
λίγο καιρό θυμάμαι έπαιζαν πολύ 2-3 τραγούδια του Μ.
Κουμπιού κι από ξένα ΑΥΟ (όχι άλλη ΑΥΟ έλεος), κάτι
Σουηδοί ονόματι ΚΟΟPE αν δεν κάνω κι αν δεν γράφω
λάθος, Beirut, νωρίτερα πολύς J. Blant και J. Mraz.
Eίχα φτάσει στο σημείο αν έψαχνα τον Δίεση σε
αναλογικό ραδιόφωνο να καταλαβαίνω χωρίς να κοιτάζω
την βελόνα, απ’ τα συγκεκριμένα τραγούδια και
μόνο ότι «έπιασα» Δίεση. Αν άκουγα μια εκπομπή στη
μία το μεσημέρι και μια άλλη στις εφτά το απόγευμα
ήταν σα να άκουγα επανάληψη της μεσημεριανής. Όλα αυτά
τα παράπονα και τις παρατηρήσεις μου τα έκανα
τηλεφωνικά και με e mail σε έναν παραγωγό (δυστυχώς ο Γιαννόπουλος δεν είχε το mail του γραμμένο στο site, διαφορετικά θα το έστελνα κατ’ ευθείαν σε
κείνον) αλλά ούτε λίγο ούτε πολύ μου απάντησε ότι δεν
τίθεται θέμα play list και πως όλοι οι παραγωγοί ήταν
ελεύθεροι να αποφασίζουν ποια τραγούδια θα παίξουν,
πράγμα που φυσικά δεν πίστεψα. Ψάχνοντας το λίγο
παραπάνω ανακάλυψα πως οι τραγουδιστές που
καταλαμβάνουν τον περισσότερο ραδιοφωνικό χρόνο του
Δίεση προέρχονται από μια και μοναδική δισκογραφική
εταιρεία. Τη ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ! Σύμπτωση; Μάλλον όχι λέω εγώ.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν ένα απ’
τα διαφημιστικά σποτάκια στο οποίο ο Χατζηγιάννης
τραγουδά το «Θάλασσα πλατιά» του Χατζιδάκι και μόλις
τελειώνει λέει η φωνή: «Δίεση. Έντεχνη μουσική.» Ε,
όχι κύριοι!! Όχι!! Το να τραγουδάει αυτό το παλικαράκι
Μάνο Χατζιδάκι δεν είναι έντεχνη μουσική!! Είναι
βεβήλωση της έντεχνης μουσικής. Και κει σταμάτησα να
ακούω Δίεση εκτός απ’ την εκπομπή σας. Με την αναθεματισμένη play list την είχα πατήσει πριν μερικά χρόνια με τον ΜΕΛΩΔΙΑ κι έκτοτε άκουγα μόνο Δεύτερο και Τρίτο Πρόγραμμα. Μετά τα όσα σας γράφω μπορείτε υποθέτω να καταλάβετε πόσο δικαιωμένος ένιωσα, όταν διάβασα στο blogspot σας τους λόγους που σας έκαναν να αποχωρήσετε από τον Δίεση. Για άλλη μια φόρα γράφατε - λέγατε όσα από καιρό είχα καταλάβει και επισημάνει, οπωσδήποτε πιο εμπεριστατωμένα αφού γνωρίζατε τα πράγματα εκ των έσω. Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση και με ταυτίζει πολύ με σας είναι πως ο δημοσιογραφικός σας λόγος είναι αξιοπρεπής, ειλικρινής, έντιμος και περιέχει ρομαντισμό, συναίσθημα και ήθος. Είναι μια εντύπωση που πιστοποίησα διαβάζοντας και τα κείμενά σας στο blog. Και σας το λέω αυτό γιατί αν και αυτονόητο, στις μέρες μας ψάχνεις με το κλεφτοφάναρο, που λένε και στο χωριό μου, να βρεις ένα δημοσιογράφο με τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Ήμουν στη β΄ Γυμνασίου (εδώ δράττομαι της ευκαιρίας να σας πω λίγα πράγματα για μένα, για να «γνωρίσετε» λίγο αυτόν που σας γράφει) όταν διαβάζοντας «ΤΟ ΒΗΜΑ» η ματιά μου έπεσε στη μικρή αλλά απλή και καλαίσθητη καταχώρηση του Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Διάβασα τους καθηγητές: Λεντάκης, Βότσης, Γεωργουσόπουλος κ.α. Το έκοψα και το κράτησα. Από εκείνη τη στιγμή ήξερα τι θέλω να σπουδάσω και τι θέλω να κάνω στη ζωή μου. Ήθελα να γίνω δημοσιογράφος όσο τίποτα και πίστευα ότι τίποτα δεν θα με εξέτρεπε απ’ την πορεία μου. Φευ!! Ήμουν τόσο βέβαιος γι’ αυτό που ήθελα να σπουδάσω που στις πανελλαδικές αν και άριστος μαθητής, αδιαφόρησα και στα Λατινικά έγραψα το Another brick in the wall part II των PINK FLOYD, στα Αρχαία την Ιθάκη του Καβάφη, στην Ιστορία ένα δικό μου ποίημα και μόνο στην Έκθεση έγραψα κανονικά και πήρα 18,5 (φυσικά αργότερα μετάνιωσα για όλα αυτά). Όταν με ρώτησαν οι γονείς μου τι θέλω να κάνω έβγαλα την καταχώρηση του Εργαστηρίου που είχα κρατημένη και τους την έδειξα. Αν και άνθρωποι σχεδόν αναλφάβητοι άρα με μηδαμινή ακαδημαϊκή, αλλά με σπουδαία κοινωνική μόρφωση, οι γονείς μου στήριξαν την απόφασή μου. Έτσι για να μην πολυλογώ πριν από είκοσι περίπου χρόνια ήρθα από ένα χωριό της Λαμίας στην Αθήνα, σπούδασα δημοσιογραφία στο Εργαστήρι φυσικά, δουλεύοντας παράλληλα και γυρίζοντας από φαντάρος πήγα με μεγάλη όρεξη και περισσότερα όνειρα να εργαστώ στο ΕΘΝΟΣ. Εκεί τρώω το πρώτο χαστούκι. Περιμένοντας ένα υψηλό επίπεδο ανθρώπων – συναδέλφων που θα μπορούσες να συζητήσεις μαζί τους από τον Μarcuse και τη Σχολή της Φρανκφούρτης μέχρι το πρόβλημα με τα πετρέλαια στην περιοχή της Κασπίας ανακαλύπτω με μεγάλη λύπη ότι όχι απλά ο Μarcuse στους περισσότερους είναι άγνωστος αλλά οι συζητήσεις κινούνται σε επίπεδο καφενείου και τις περισσότερες φορές αφορούν το ποδόσφαιρο τον ποδόγυρο και τα αυτοκίνητα. Μια χαρά κουβέντες κι αυτές δεν λέω, αλλά έχουν την ώρα τους και το όριό τους βρε αδερφέ και επιπλέον δεν περιμένεις σαν νέος άνθρωπος γεμάτος όνειρα και ιδανικά πως θα μονοπωλούν τις συζητήσεις σε μια εφημερίδα. Αν σ’ αυτά προσθέσετε και τα πισώπλατα μαχαιρώματα μεταξύ συναδέλφων, τότε δεν είναι δύσκολο να καταλάβετε πως η απομυθοποίηση επήλθε τάχιστα. Η χαριστική βολή μου δόθηκε όταν η ιδιοκτήτρια μιας μικρής τοπικής εφημερίδας με την οποία συνεργαζόμουν προσπάθησε να μου πει πως η συνέντευξη που ετοίμαζα για ένα ισχυρό οικονομικό παράγοντα και (τι σπάνιο) χρηματοδότη της εφημερίδας έπρεπε εμμέσως πλην σαφώς να λιβανίζει τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Η ανεπτυγμένη και γερά στερεωμένη αξιοπρέπεια μου δεν μπορούσε να δεχτεί τέτοια είδους «συμβουλή». Έτσι αποχώρησα απ’ την εφημερίδα κι απ’ δημοσιογραφία βρίσκοντας επαγγελματικό καταφύγιο στην ηλεκτρονική επεξεργασία εικόνας, αντικείμενο με το οποίο ασχολούμαι μέχρι σήμερα στο ΕΘΝΟΣ. Θα έπρεπε να βλέπατε τότε τα πρόσωπα μερικών συναδέλφων όταν ζήτησα, αν γίνεται, να μεταφερθώ απ’ τον «προνομιούχο» και κοινωνικά «υψηλότερο» 1ο όροφο της σύνταξης στο Ισόγειο με τους «παρακατιανούς» τεχνικούς. Είμαι σίγουρος πως μερικοί θα νόμισαν πως τρελάθηκα. Από τότε βρήκα την ησυχία μου κοντά σε ανθρώπους που σίγουρα δεν συζητούν για τον Μarcuse (πράγμα που το περίμενα και το ήξερα) αλλά τουλάχιστον είναι πιο έντιμοι και πιο γνήσιοι, έχοντας ωστόσο ακόμα το μαράζι, το μεράκι και την αγάπη για τη δημοσιογραφία βαθιά μέσα μου. Εν τω μεταξύ επειδή πάντα είχα σαν τη δική μου βαλβίδα ασφαλείας το γράψιμο στίχων, μετά από παρότρυνση φίλων, τα τελευταία δύο χρόνια, προσπάθησα να δω αν αυτοί στίχοι θα μπορούσαν να έχουν κάποια τύχη και να μελοποιηθούν. Πριν αποφασίσω όμως να «χτυπήσω πόρτες» θεώρησα σωστό να πάρω μια έγκυρη γνώμη που θα μου πιστοποιούσε πως αυτοί οι στίχοι αξίζουν κάτι . Έτσι αφού βρήκα μια επαφή με τον Μ. Ελευθερίου τον συνάντησα και του ζήτησα την γνώμη του. Έφυγα απ’ το σπίτι του πετώντας από χαρά αφού είχε εκφραστεί με πολύ κολακευτικά λόγια, κι αποφασισμένος να αρχίσω την προσπάθειά μου. Έτσι μην έχοντας δίαυλο επικοινωνίας ή κάποια άλλη άκρη ξεκίνησα να στέλνω e mail σ’ όσους συνθέτες, τραγουδιστές και εταιρείες δίσκων έβρισκα στο internet. Με άξονα πάντα την αξιοπρέπεια και την εντιμότητα με ένα λιτό κείμενο αφού έλεγα ποιος είμαι τους ρωτούσα αν μπορούσα να στείλω ένα δείγμα της δουλειάς μου. Σας πληροφορώ πως ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, μπήκαν στον κόπο να μου απαντήσουν. Ένας εξ αυτών ο Γιώργος Δημητριάδης με τον οποίο έκανα μια μικρή αρχή, αφού συμπεριέλαβε ένα τραγούδι μου («ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑ ΣΥΜΠΑΘΗΣ» ο τίτλος
του) στο τελευταίο του CD και ο οποίος μου φέρθηκε σαν
κύριος με Κ κεφαλαίο. Μέχρι και την ειρωνεία
αντιμετώπισα από συνθέτη που θεωρείται απ’ τους
πιο ποιοτικούς της γενιάς του. Βέβαια συνεχίζω να
προσπαθώ ακόμα. Με τον ίδιο τρόπο. «Αντοχή στην ίδια
γραμμή πλεύσης» που έλεγε κι Νικόλας Άσιμος. Θα μου
πείτε τι σας ενδιαφέρει εσάς και σας αραδιάζω όλα
τούτα; Γιατί πολλοί απ’ αυτούς στους οποίους
έστειλα e mail είναι μέσα στο (ο θεός να το κάνει)
ελληνικό star system κι ο Δίεση είναι ο μηχανισμός που
έχει αναλάβει να μας τους επιβάλλει. Γιατί δεν αντέχω
όλους αυτούς τους γιαλαντζί ποιοτικούς που άκουγα σε
συνεντεύξεις τους να λένε πως στέκονται δήθεν δίπλα
στους νέους, κόπτονται και τους βοηθούν τάχα για την καλλιτεχνική τους πρόοδο. Φούμαρα! Γιατί θέλω να επισημάνω πως υπάρχει μια γενικευμένη κρίση ηθών και αξιών και πως ο Δίεση είναι κομμάτι αυτής της κρίσης – παθογένειας. Γιατί υπάρχει ένας ευρύτερος φαύλος κύκλος στον οποίο συμμετέχει κι ο Δίεση ο οποίος με ύπουλο τρόπο ρυθμίζει και επιβάλλει το τι και το ποιον θα ακούει όλη η Ελλάδα. Και φυσικά ο κύκλος δεν κλείνει εδώ. Η διάμετρός του περιλαμβάνει τον έλεγχο και τη χειραγώγηση της είδησης, της
πληροφορίας , της πολιτικής σκέψης και πράξης, του
θεάτρου και του κινηματογράφου, της τέχνης
γενικότερα, του αθλητισμού από μια χούφτα
ανερμάτιστων, ημιμαθών, αδαών, οπορτουνιστών,
αμοραλιστών, απαίδευτων, ανέντιμων, επικίνδυνων,
«κρετίνων κι απαίσιων που μας ταλαιπωρούν». Και όσοι
είμαστε στην απέναντι όχθη (μειοψηφία οικτρή πια και
σε λίγο καιρό θα αποτελούμε μια δράκα γραφικών) που
θέλουμε ένα άλλο επίπεδο στην ενημέρωση, στην μουσική,
στην τέχνη γενικότερα, στην πολιτική, στο γήπεδο ακόμα
ακόμα, όλοι εμείς που δεν είμαστε λαμόγια και έχουμε
τον σταυρό της αξιοπρέπειας και της εντιμότητας στο
χέρι, όλοι εμείς που θέλουμε μια άλλη ποιότητα στην καθημερινότητά μας, όλοι εμείς που επιζητούμε την αξιοκρατία ,την αλήθεια κι ας πικραίνει κι όχι «όσα μας χαϊδεύουνε τα αυτιά μα απέχουνε πολύ απ’ την αλήθεια» τι να κάνουμε; Να μεταναστεύσουμε; Αν ήμουν νεότερος ( είμαι ήδη 37) θα το επιχειρούσα το δίχως άλλο. Πάντα παροτρύνω τους νεότερους φίλους και συγγενείς μου που δεν έχουν ακόμη δομήσει τη ζωή τους εδώ να φύγουν για να γλυτώσουν. Όσο είναι καιρός! Ας είναι όμως. Νομίζω ότι αρκετά φλυάρησα. Σας εύχομαι από καρδιάς καλή επιτυχία στην καινούρια σας εκπομπή στον Αntenna και ζητώ συγγνώμη αν σας κούρασα με το μακροσκελέστατο e mail.

Mε πολύ εκτίμηση
Δ. Κωνσταντίνου


Αγαπητέ Κύριε Μιχαηλίδη,





Πήρα την πρωτοβουλία να γραψω σε σας με αφορμή την αλλαγή της Ραδιοφωνικής σας στέγης.



Κατ’ αρχάς να συστηθώ



Ειμαι ο Νίκος είμαι 36 ετών, Μηχανολόγος Μηχανικός στο επάγγελμα και εργάζομαι στη ναυτιλία (επιθεωρητης πλοιων).



Πριν πάρω την απόφαση να στείλω τουτο το mail σκεφτόμουν πως επί της ουσίας δεν εχω τιποτα παραπάνω να πω από εκεινα που ήδη εχουν πει παρα πολλοι στο blog σας, και ότι δε θα ξεφύγω εν τελει από τετριμμενα συγχαρητηρια κι ευχαριστίες. Παρ όλα αυτά το έκανα για ένα και μόνο λόγο.

Το θεωρώ χρέος να μοιραστώ αυτές τις σκέψεις, τις τόσο αναμενόμενες και ενδεχομένως κουραστικές με τον ανθρωπο που συνοδεύει τα πρωϊνά μου εδώ και περίπου 7 χρόνια (Τι σου είναι το Ραδιοφωνο τελικά!!!). Θεωρώ επίσης χρέος να σας ευχηθώ από καρδιάς κάθε τι καλυτερο στη νεα σας πορεια.



Σας άκουσα για πρωτη φορά (στο Σταθμό) όταν βγαίνατε μαζί με τη Σοφία Φατούρου.



Η εποχή των «Χαμένων Κορμιών» ήταν ανεπανάληπτη για μενα σαν ακροατη.



Ένα κεφάλαιο λοιπον κλεινει. Ημουν «φανατικός» (δε μ αρεσει η λεξη) ακροατής του Σταθμού/Διεση. Σας ακουγα κάθε πρωι πηγαινοντας στη δουλεια μου όταν ήμουν Ελλαδα. Είχα προτρεψει δικούς μου ανθρώπους να ακουν (εάν θελουν) την εκπομπη σας και πολλες φορές ανταλλασσαμε αποψεις, όταν βγαιναμε για κρασι ή για ποτο.



Είναι αλήθεια ότι φαινόταν από καιρό πως κατι δεν πηγαινε καλά τον τελευταιο καιρο. Πολλες φορες γυρνουσα το δεικτη στο Super Sport FM γιατι το εισεπραττα. Όταν διαβασα ότι θα μετακομμισετε στον ΑΝΤ1 η αλήθεια είναι ότι εξεπλαγην.



Αρκετές από τις αποψεις φιλων που σας έγραψαν ότι δε σας ταιριαζει ο νεος σταθμος ή ότι θα ειστε μαζι με το «Δημοσιογραφο» και αλλα τέτοια, με προβληματίζουν σαν ακροατή.



Πολύ δε περισσοτερο που την ωρα της εκπομπης τις περισσοτερες φορες δε θα μπορω να σας ακουω για να διαμορφώσω τη δική μου εκτίμηση. (Μέχρι σήμερα δεν έχω κατορθωσει να σας ακούσω ακόμη)



Παντως ειμαι βεβαιος ότι ο Χρηστος Μιχαηλιδης που «γνωρισα» τόσα χρόνια από τη συχνοτητα 101.3 (Σταθμο ή Διεση) δε θα αλλάξει. Θα παραμείνει παντοτε συνεπής στις αρχες (εάν μπορω να τις χαρακτηρισω ετσι) που εκανε ολους εμας να τον ενταξουμε στην καθημερινότητά μας και κυρίως στην καθαρότητα των σκεψεων και των απόψεών του. Αυτό που φανερά δυστυχώς ελλειψε από το πρωϊνό 8-10 από το Διεση το τελευταιο 4 μηνο.



Δε θα ευχηθώ απλά καλή επιτυχία και πορεία. Αυτό ενδεχομένως εξυπακούεται.



Αυτο που θα ευχηθώ είναι να παραμείνετε (εστω με τους λιγότερους προφανεις συμβιβασμους) αυτός που είστε/αυτός που γνωρίσαμε στη Συχνότητα 101.3: Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΑΣ – ΑΛΗΘΙΝΟΣ και ετσι να εκφραζεστε.



Με Εκτιμηση & Σεβασμό

(Δεν επιθυμει να δημοσιευτει το όνομά του)



Κύριε Χρήστο καλημέρα!
Περίμενα πως και πως να σας ξανακούσω!
Τα πρωινά της προηγούμενης εβδομάδας μου φαινόντουσαν πολύ μίζερα.
Το πρώτο πράγμα που κάνω όταν ανοίγω τα μάτια μου είναι να ανοίξω το ραδιόφωνο.
Ο δίεση ήταν μέχρι πέρισυ η γωνιά μου, η παρέα μου όσο δουλευα, κατι πολύ οικείο.Κρίμα που κάποιοι κατάφεραν να τον μεταμορφώσουν σε άλλον ένα βαρετό σταθμό.
Τώρα αλλάζω συνέχεια συχνότητα ψάχνοντας για παραγωγούς που έχουν κάτι να μου πουν.
Ελπίζω τελικά να βγει κάτι από αυτή την αλλαγή.
Ίσως ανακαλύψω κάτι άλλο που τόσο καιρό αγνοούσα αφού δεν κουνούσα καθόλου τη βελόνα πέρα του Δίεση.
Καλή αρχή στο νέο σας πόστο και σας εύχομαι να έχετε πάντα το ίδιο πάθος για τη ζωή γιατί αυτό κάνει τη διαφορά!


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα πρωινά του παρελθόντος, του παρόντος και ελπίζω και του μέλλοντος!

Λουκία Καστορίνη


Ρε συ Χρήστο ΓΙΑΤΙ? (επίτρεψέ μου το ρε και τον ενικό αριθμό αλλά παρόλο που δεν σε έχω δει ποτέ μετά από τόσο καιρό

Στην πρωινή ζώνη σε αισθάνομαι γνωστό μου).

Με Τι θα προβληματιζόμαστε τώρα καθοδόν για τη δουλειά στο αυτοκίνητο?

Έφυγε και ο Ιλάν από το τρίτο.

Και άντε με τα ακουστικά να σε ακούμε 11-1 (από τις 12¨30 βέβαια και μετά υπάρχει θέμα γιατί παίζει και ο Ψαριανός) αλλά ένταξη πες ότι θα συγχρονιστούμε στον ΑΝΤ1, η σκέψη της ημέρας θα υπάρχει?

Η μουσική πως θα είναι?

Το προφίλ του σταθμού είναι διαφορετικό.

Φοβάμαι πως….. δεν υπάρχει χώρος για ποίηση και μάλιστα λυρική εκεί.

Θα μπορούσες να παίξεις άραγε το “where all the flowers gone” εκεί και τότε?

Εν πάση περιπτώσει αναμένω το καινούριο που μπορεί και να είναι καλύτερο τελικά.

Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρεις.

Πάντως μια τεράστια σιωπή στην πρωινή ζώνη.



Κάποιες παρατηρήσεις αν θες.

Λίγο πιο διακριτική προβολή των χορηγών εάν είναι δυνατόν και λίγο περισσότερους στίχους κάθε μέρα.

Κάτι σαν ο στίχος της ημέρας. Έτσι σαν αφορμή για ονειροπόληση ή προβληματιμό.



Με εκτίμηση (ειλικρινά)

Γιάννης. Μπουσιόπουλος.


Αυτα, τα ...λίγα. Τα αναδημοσιεύω, όχι από αυταρέσκεια (άν και δεν σας κρύβω ότι, ναί, χαμογέλασα μεσα μου, αισθάνθηκα ωραία!), αλλά γιατί ανακαλύπτω πάλι, και πιστοποιώ τωρα, ότι το ραδιόφωνο είναι πράγματι ένα πολύ ισχυρό μεσον, και μακάρι να το καταλάβουν αυτό και οι άνθρωποι που πάνε να το μετατρέψουν σε φτηνό. Τότε, γίνεται επικίνδυνο...

3:44 PM  
Blogger nausikaa said...

Τελικά είμαστε πολλοί! Γουστάρω την παρέα πούχεις φτιάξει Χρήστο! όσο πληθαίνουν τα comments τόσο πιο δύσκολο έχει γίνει να σου γράψω γιατί πάρα πολλοί με εκφράζουν και θπάταν ωραίο να μπορούσαμε να επικοινωνούμε όλη η παρέα σου live!
ευτυχώς υπάρχουν ακόμη τέτοιοι άνθρωποι που γουστάρουν το ραδιόφωνο που μας προσφέρεις.
το πρωι είμαι χαμένη! και μένα μου λείπει ο θεόφιλος και νομίζω ότι πρέπει να μαζέψουμε υπογραφές.
Το γιατί έφυγες και γιατί πήγες στον αντ1 ευχαριστούμε που το εξήγησες. ΟΠΟΥ και να πήγαινες θα σ'ακολουθούσαμε γιατί αυτό το ραδιόφωνο δεν υπάρχει. ακόμη και ο ψαριανός που είναι πιο ειλικρινής απο τους άλλους...ε, δεν ένιωσα ποτέ οτι μιλάει ΣΕ ΜΕΝΑ. Εσύ έχεις το χάρισμα να έχεις τελικά αυτήν την παρέα!
Δυστυχώς το πρόγραμμα αντ1 δεν μπορεί με τίποτα να με κρατήσει περιμένοντας την εκπομπή σου, αλλάζω συχνότητα και κοιτάζω το ρολόι. ευχαριστώ που μας ταξιδέυεις απο τα πιο σημαντικά μέχρι τις πιο απλές χαρές με την ίδια αγάπη και πάθος.
Περιμένω ντιρεκτιβα ή έστω μια ιδέα για να ξαναφτιάξει το ξεκίνημα της μέρας μου. μούχει πιαστεί το χέρι να ψάχνω κάθε πρωι και πουθενά δεν μπορώ ν'αράξω! εντάξει, στις 11 ξέρω. αλλά το πρωί?!!! αχ τι μας κάνεις!
Καλή σταδιοδρομία στον αντ1. και αν δεν καταλαβαίνουν, ε δεν θα σκάσουμε κιόλας. θα ανέβουμε πάλι στο λεωφορείο "Του Χρήστου" και όπου μας πας.

10:29 PM  
Blogger SPIROS SERAFEIM said...

Χρήστο
θα ήθελα να σου θέσω κάποιες απορίες μου.
Σε μία από τις απαντήσεις σου, σε αυτό το post, έγραψες:
Το "μπούκωμά" μου τώρα, έγκειται ακριβως στο γεγονός ότι το υπάρχον σύστημα εμποδίζει (εμένα τουλάχιστον) αλλά και τα παιδιά που ειναι εκεί να αναπτύξουμε το κλίμα της παρέας που κάποτε, εμφανώς, έβγαινε πρός τα έξω.

Ποιο είναι αυτό το σύστημα που μπορεί να σε μπουκώσει και να χαλάσει έτσι η παρέα; Μήπως δεν αναφέρεσαι μόνο στο playlist αλλά σε κάτι άλλο που μπορεί να λάμβανε χώρα εκεί; Σε ρωτάω επειδή σε πάμπολλους σταθμούς είχαμε playlist, αλλά αυτό δεν μας εμπόδιζε να βγάζουμε το παρεϊστικο κλίμα προς τους ακροατές μας. Εντάξει, δεν τρελαινόμασταν που δεν μπορούσαμε να παίξουμε αυτά που θέλαμε, αλλά η διάθεση μεταξύ μας ήταν άλλη.
Επίσης, μήπως με αυτόν τον τρόπος "δίνεις" τα παιδιά που έμειναν εκεί, αφήνοντας αιχμές ότι είναι φιμωμένα και ότι δεν περνούν καλά;
Αν θες μου απαντάς
Φιλικά
Σπύρος

1:50 AM  
Anonymous Anonymous said...

Είναι ενθαρρυντικό να βλέπεις τόσους πολλύς ανθρώπους που σκέφτονται και αισθανόνται το ίδιο ή περίπου το ίδιο με εσένα...
Είμαι και εγώ από τους παλίους σας ακροατές (στον Σταθμό πρώτα και την Δίεση έπειτα) και αναγνώστες στην "Ε".
Ξεκίνησα να σας ακούω μόλις τελείωσα το αγροτικό μου επιστρέφοντας στην Αθηνα μετα και από σπουδές στην Ιταλία, και αμέσως βρήκα μια σειρά απόψεων και σκέψεων που μου έδωσαν οξυγόνο στην ασφυξία που σου προκαλέι η μιζέρια αυτής της χώρας,ιδιαίτερα στο δικό μας επάγγελμα.
το ξεκίνημα με κλασσική μουσική ήταν γαλήνεμα και ταυτόχρονα δυναμωτικό για την δύσκολη μέρα που θα επακολουθούσε...
Αργότερα όταν η εκπομπη σας άρχιζε στις 8 με ευχαριστούσε να αργώ λίγα λεπτά στην δουλεια, ισα -ισα για να ακούσω την πρώτη σκέψη και τα πρώτα ( κυριως το κλασσικό ) μουσικά κομμάτια.
Είμαι σίγουρα οτι και στο νεο σας "σπίτι" θα καταφέρετε να δώσετε το δικό σας χαρακτήρα που μας έκανε τόσο φανατικούς οπαδούς του Διεση.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η διαφορά στιν Δίεση είναι εμφανής. Συνεχίζω να ακούω τον Θ.Δουμάνη και τον κ.Αρβανίτη το πρωι αλλά δεν έίνα το ίδιο.... Θες το play list, θες η χημεία που δεν υπάρχει ακόμα, θες οι διαγωνισμοί που δεν είναι τόσο ενδιαφέροντες πια (αντιδρά και ο αντικαταστάτης σας στον οποίο εχω μεγάλη συμπάθεια από την θητεία του στην Ερτ) δεν ξερω...
Ελπίζω να γυρίσετε στην πρωινή ζώνη για να μπορώ να απολαύσω και πάλι το ιδιαίτερο ραδιοφωνικό σας στύλ.
Καλή συνέχεια στο έργο σας
Γιώργος Π.

4:10 PM  
Blogger Katerina K. said...

Καλημέρα κύριε Μιχαηλίδη. Μάς λείψατε πολύ. Σας ψάχναμε. Χαίρομαι που τώρα ξέρω που να σας βρω.
Καλή αρχή.

Πέτρα που κυλά...

1:15 AM  
Blogger Katerina K. said...

This comment has been removed by the author.

1:19 AM  
Blogger christos michaelides said...

Ναυσικα

Σ' ευχαριστω πολύ για όλα όσα γράφεις. Ξέρεις ότι ντιρεκτίβα, δεν μπορώ να δώσω ποτέ. Τογραψα, άλλωστε, στο σημείοωμα αυτό, πως το ραδιόφωνο που εγω αγαπώ, είναι εκείνο που δεν μπαίνει σε κουτάκια, ούτε χωράει σε excel μερικών τυπάδων που έτσι μονο έχουν μάθει να πορεύονται.

Στον Αντέννα, προσπαθώ ακόμα να βρω τον χωρο μου! Βρηκα υπέροχους ανθρωπους εκεί. Παιδιά που δουλευουν με μεράκι σε ένα μεσον πολύ παρεξηγημενο. Εχουν φυσική ευγένεια, και ηθος που μου ειχε λείψει.

"Εκει εξω", δεν ξέρω τι γίνεται. Ποιοί ακούνε; Πως ακούνε; Σε ποιά διάθεση είναι εκείνη την ωρα που τους "συναντώ" εγω;

Ψαχνομαι...
Και ψάχνω...

Χάρηκα πολύ που σε βρηκα εδω.

Χρηστος

2:36 AM  
Blogger bourbouli said...

Διαβασα το άρθρο σου "Η γυναίκα που δεν ήθελε τα πόδια της!" και έπαθα την πλάκα της ζωής μου. Μου φαίνεται απίστευτο που μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος!! Εδω μιλάμε ότι η διαστροφή έχει φύγει σε άλλο επίπεδο.

2:41 PM  
Blogger Δήμητρα said...

Δεν μπορώ να περιγράψω το αίσθημα απώλειας της καταπληκτικής παρέας σας. Ειλικρινά δεν μπορώ να θυμηθώ πως ξεκίνησα να ακούω την εκπομπή σας πριν από περίπου 8 χρόνια. Από τότε όμως, δεν μπορούσα να ξεκολλήσω τη βελόνα του ραδιοφώνου από τη συχνότητα 101,3. Γελούσα μόνη μου στο αυτοκίνητο με τα αστεία του Θεόφιλου Δουμάνη και τα δικά σας. Σας αισθανόμουν δικούς μου ανθρώπους, φίλους μου. Είχατε γίνει μέρος της ζωής μου. Λυπήθηκα πολύ που αποχωρήσατε από την πρωινή ζώνη. Όπως έγραψαν και οι περισσότεροι ακροατές είναι πολύ δύσκολο να σας ακούμε από 11:00 έως και 13:00.

Ελπίζω να επιλέξετα ξανά τα πρωινά, ώστε να ξαναβρούμε ένα αγαπημένο φίλο.

Δήμητρα

3:35 PM  
Anonymous mariaf said...

Καλησπέρα Χρήστο.
Σε ευχαριστώ για το αναλυτικό σου μήνυμα και χαίρομαι που μοιράζεσαι μαζί μας τους λόγους που έφυγες. Η μέρα πάντως δεν αρχίζει πια με τον ίδιο τρόπο χωρίς εσένα. Με άλλα λόγια, μου λείπεις το πρωί. θα προσπαθήσω για τις 11.
Καλή αντάμωση και πάλι.
Μαρία

6:08 PM  
Blogger Memento aka a moment in life said...

εγω προτεινω στον κ.Μιχαηλιδη να γραφει στο βλογακι του την εκπομπη του, σαν να 'ταν να παιξει στις 8, να μπαινουμε εμεις ακριβως στις 8, να ακουμε την αγαπημενη μας μουσικη και να διαβαζουμε τα νεα του Χρηστου, τα νεα της ημερας, και αμφιδρομα να απανταμε και να συζηταμε ... κι ο Χρηστος θα εχει ακομη περισσοτερο υλικο για εκπομπες! Καλο ξεκινημα... να ειστε καλα, και να μεινετε παντα εσεις!uiukdd

12:26 AM  
Blogger CAESAR said...

Πάντως, υπάρχει & μια μικρή πρόσκληση...:)

8:38 AM  
Blogger scalidi said...

Θα σας παρακαλέσω, αν έχετε την ευγενή καλοσύνη -που ξέρω ότι τη διαθέτε- να μεταβιβάσετε τις θερμότερες ευχές μου στους κ.κ. Δημήτρη Κύρκο και Τάκη Γεωργακά, καθώς και στο Γρηγόρη που επιμελείται τα της μουσικής σας. Πέρασα από κει ως μαθητευόμενη και τους θυμάμαι πάντα με τον καλύτερο τρόπο, γιατί με έμαθαν τι εστί ραδιόφωνο στην πράξη. Καλή συνέχεια.
Σταυρούλα Σκαλίδη

2:43 PM  
Blogger giannist. said...

Αγαπητε Χρηστο, με δυσκολια ακουω την νεα σου εκπομπη, γιατι τις περισσοτερες φορες με τρωνε τα meetengs.Την βρισκω, ομως, οποτε την ακουω ελκυστικοτατη.
Καλη συνεχεια.

4:51 PM  
Anonymous neofitos said...

δυστυχώς δεν προλαβαίνω να σε ακούσω πολύ ώρα το πρωί αλλά όλο και κάτι προλαβαίνω όταν αργώ στη δουλειά.
Απ' όσο σε έχω ακούσει η εκπομπή είναι πολύ καλή και την πρότεινα σε 3 ρεμπελους φίλους να την ακούνε.

ΥΓ: Πάρε και τη Φραγκάκη στην εκομπή. Ανεβάζει τον αριθμό των sms

4:41 PM  
Blogger Αιολος said...

Θα ήθελα να προτίνω κάτι, μιας και θέσατε το θέμα των bloggers. Θα ήθελα να προτίνω τη φιλοξενία ενός blog κάθε μέρα και την παρουσίασή του. Ένα για κάθε μέρα. Για να μάθουν κι εκείνοι που δεν ξέρουν πως μπορούν να εκφραστούν ελέυθερα χωρίς να μπουν στα μεσημαριανά ή στα απογευματινά πηγάδια.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

6:36 PM  
Blogger ΘΑΝΑΣΗΣ said...

καλησπέρα σας!
κατά σύμπτωση η αποχώρηση σας από τον Δίεση, ήταν μια αφορμή για το σημερινό μου σημείωμα στο blog-άκι μου. Χάρηκα που θα σας ξανακούσουμε.. δεν το είχα πληροφορηθεί.
Καλό κουράγιο!

11:12 PM  
Anonymous Anonymous said...

Καλημέρα! Πολύ λυπήθηκα που έφυγες από το Σταθμό (ναι, εγώ ακόμα έτσι τον λέω). Με νοσταλγία θυμάμαι πώς μου έκανε παρέα στην εγκυμοσύνη και μετά, τον πρώτο καιρό, μόνη στο σπίτι με το παιδί, κι ο Σταθμός εναλλάξ με το Τρίτο Πρόγραμμα, να μαθαίνει και το παιδί, από την κοιλιά ακόμα, την καλή μουσική. Από τότε βέβαια έχουν περάσει τρία χρόνια, ένα ακόμα παιδί, η επιστροφή στη δουλειά, και έτσι άκουγα λιγότερο ραδιόφωνο. Κι είχες μείνει εσύ με το Θεόφιλο στην πρωινή σας ζώνη (από σας άλλωστε πρωτάκουσα για τον Τεμπέλη Δράκο, που λατρεύουν και τα δυο μου παιδιά, και ο άντρας μου επίσης!). Μ' αυτά και μ΄αυτά δεν είχα αντιληφθεί την αλλαγή στο ύφος του Σταθμού - Δίεση, γιατί το δικό σας ύφος δεν είχε αλλάξει. Οταν άκουσα ότι φεύγεις ξαφνιάστηκα, όταν έμαθα πού πας ξαφνιάστηκα ακόμα περισσότερο. Επίτρεψέ μου να είμαι ανάμεσα σ' αυτούς που δεν πιστεύουν ότι "ταιριάζεις" με το σταθμό που διάλεξες να πας, και που αναρωτιούνται πώς συμβιβάζεται η επιλογή σου αυτή με τους λόγους της αναχώρησής σου από τον Δίεση. Ασε που, εγωιστικά μιλώντας, η ώρα που πας καθόλου δε με βολεύει να σε ακούω. Παρόλ' αυτά σου εύχομαι κάθε επιτυχία, επαγγελματική και προσωπική, και πολλή καλή τύχη. Keep up the good work!
Αννα

9:24 AM  
Blogger Evita! said...

καλή κυριακή!!
Κύριε Μιχαηλίδη μου , εγώ σας πρωτάκουσα πριν 3-4 χρόνια που ήρθα Αθήνα (μετά από σπουδές στην Κομοτηνή όπου άκουγα φανατικά τοπικούς σταθμούς και φιλαράκια).
Ένα πρωί , χαρακτηριστικά , λίγο πριν ξεκινήσω για δουλειά , συντονίστηκα σε ένα σταθμό που ένας .. τρελοπαραγωγός πάντρευε 'την Καιτούλα' (όπως έλεγε χαρακτηριστικά την Γαρμπή ) με την κλασσική μουσική!!Love at first site...
Πέρασα πολύ ωραία , 4 χρόνια φανατικά συντονισμένη, με γαλατάκι και φρυγανιές με μέλι.
σαχλαμάρες, ούτε η ώρα, ούτε η αλλαγή σταθμού,ούτε τίποτα από όλα αυτά, δεν με πειράζει όσο τα πειράγματά σας με τον Θεόφιλο..

αχ, γιατί να αλλάζουν τα δεδομένα μου;
Μεγαλώνουμε ...

keep smiling ;-)

1:27 PM  
Anonymous eleni said...

Κύριε Μιχαηλίδη,
Ήμουν ακροάτρια του Σταθμού για πάνω από 8 χρόνια.Άκουγα φανατικά και ήξερα όλο το πρόγραμμα του Σταθμού απέξω.Επειδή το ραδιόφωνάκι μου είναι αρκετά παλιό(απο αυτά που ψάχνεις με τη ροδέλα να βρεις τον σταθμό της προτίμησης σου) ειλικρινά χωρίς ίχνος υπερβολής έβρισκα τη συχνότητα 101,3 με κλειστά μάτια. Ακόμα και απο τις διαφημίσεις καταλάβαινα αν έχω πιάσει Σταθμό η κάποιον άλλο...σταθμό.
Από τότε που φύγατε από τον Δίεση, στον ΑΝΤ1 σας άκουσα μόνο μια φορά.Δεν ξέρω γιατί.Αλλά και Δίεση από τότε που φύγατε άκουσα μόνο 3-4 φορές.Πάλι δεν ξέρω γιατί. Μάλλον αισθάνθηκα ότι δεν έχω κάτι άλλο να πάρω απο αυτό το σταθμό. Και στο παρελθόν με είχαν ενοχλήσει κάποια πράγματα(η κανονική χρέωση μηνύματος που έγινε
50 λεπτά,οι κληρώσεις και όχι π.χ. οι 5 πρώτοι που θα καλέσουν, η playlist που αναφερατε κι εσεις κ.λ.π.) συνέχισα όμως να ακούω κυρίως για σας και τον κύριο Δουμάνη.Έφυγα(σαν ακροάτρια) από τον Δίεση με συναισθήματα συγκεχυμένα και κάποια ερωτηματικά.Με έκπληξη αλλά και κάποια ανακούφιση διαπίστωσα σήμερα ,διαβάζοντας το κείμενό σας, ότι οι απαντήσεις στα ερωτηματικά που είχα και στο γιατί δεν ξανα άκουσα Δίεση ήταν κάποιοι από τους λόγους που σας έκαναν να φύγετε απ΄το σταθμό.
Εύχομαι να μην προδωθούν ποτέ τα ιδανικά σας...αλλά να μην τα προδώσετε ούτε κι εσεις.
Με εκτίμηση Ε.Μ.

3:40 PM  
Anonymous IliasB said...

Ακουγα Διεση τα τελευταια 7 χρονια, ενω τα τελευταια 5 χρονια ακουγα καθε πρωι την ωρα που πηγαινα δουλεια μονο Διεση. Το διδυμο Μιχαηλιδης - Δουμανης ηταν απιστευτο.
Σταματησα να ακουω Διεση απο τη στιγμη που εφυγε και ο Δουμανης.
Αυτο που με ενοχλουσε ακομα και την εποχη που εισασταν και εσεις στο Σταθμο, ειναι το οτι προωθουσατε (οχι στη δικια σας ωρα) καποιους νεους καλλιτεχνες που ηταν εμφανες πως δεν το κατηχαν το αθλημα.
Κατι τραγουδακια χωρις κανενα ιχνος μελωδιας και πολυπεγμενα στοιχακια.
Θα σας παρακαλουσα να μας λεγατε καποια πραγματακια για το πως λειτουργουν οι σταθμοι με την προωθηση καποιων τραγουδιστων.
Σας ευχαριστω για την παρεα που μου κραταγατε αυτα τα χρονια

6:31 PM  

Post a Comment

<< Home