Tuesday, October 10, 2006

IN MEMORIAM (Για την Αννα)

Σκέψη της ημέρας για την Ρωσίδα δημοσιογράφο Αννα Πολιτόφσκαγια, που δολοφονήθηκε το Σάββατο στο ασανσέρ της πολυκατοικίας που έμενε στη Μόσχα, και που κηδεύεται σήμερα, Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2006, με εκατοντάδες χιλιάδες απλούς πολίτες να πλημμυρίζουν κιόλας τους δρόμους της ρωσικής πρωτεύουσας για να τιμήσουν έναν άνθρωπο σπάνιου ήθους και θάρρους.

«Η Αννα ήταν, και είναι για πολλούς από εμάς το παράδειγμα του τι πρέπει να είναι ένας πραγματικός δημοσιογράφος. Ήταν εξαιρετικά μορφωμένη, με Παιδεία πολύπλευρη, είχε θάρρος και εντιμότητα. Ήταν μια γυναίκα που μιλούσε χαμηλόφωνα, πάντοτε ευγενικά, και με μέτρο. Την απασχολούσε πολύ ό,τι συνέβαινε στη χώρα της, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Την ανησυχούσε η πορεία πλεύσης που έδωσε στη Ρωσία ο Βλάντιμίρ Πούτιν. Δέχτηκε, όπως οι περισσότεροι δημοσιογράφοι, μεγάλη πίεση να μην σκαλίζει τα κακώς κείμενα της εξουσίας. Δεν ενέδωσε ούτε στιγμή, και συνέχισε ως το τέλος, αποκαλύπτοντας, πάντοτε με στοιχεία, ο,τι σκίαζε την ομαλή πορεία της χώρας προς την Δημοκρατία.

Το κατεστημένο της δημοσιογραφίας, εκείνο που έχει συμβιβαστει με το σύστημα και εκτονώνεται στα ριάλιτι σόου της τηλεόρασης, άντε και στα καθημερινά μπρίφινγκ του κυβερνητικού εκπροσώπου, την χλεύαζε και την ωθούσε συνεχώς στο περιθώριο.

Απόπειρες εναντίον της ζωής της έγιναν πολλές και από πολλούς. Δυστυχώς, εκείνη του Σαββάτου, πιθανώς από τη σύγχρονη νομενκλατούρα του Κρεμλίνου που ενοχλήθηκε σφόδρα από τα ρεπορτάζ της για τις ρωσικές βαρβαρότητες στη Τσετσενία (για τις οποίες, παρεμπιπτόντως, ελάχιστοι μιλούν), δεν ειχε την ίδια τύχη με τις άλλες.

Σε μια εποχή που οι δημοσιογράφοι δεν είναι στα καλύτερά τους, που ο κόσμος δικαίως δυσανασχετεί με την πλεονάζουσα αγραμματοσύνη, απληστία και υποταγή πολλών από εμάς, ένα πρόσωπο φωτεινό από αυτόν τον χώρο, έστω και δια του θανάτου του τώρα, έρχεται να μας θυμίσει ότι το επάγγελμα αυτό έχει ακόμα ψυχή….»

11 Comments:

Anonymous ελένη said...

ειλικρινά λυπάμαι πολύ και αναρωτιέμαι πολλές φορές τι και από ποιον να προφυλάξω. λυπάμαι όταν πρέπει έτσι να ανακαλύπτουμε πως αυτό το επάγγελμα έχει τελικά ψυχή. κοστίζει.

9:51 AM  
Blogger Johny B.Good said...

Και να μην ξεχνάμε πως το ίδιο Σαββατοκύριακο δολοφονήθηκαν άλλοι δύο δημοσιογράφοι στο Αφγανιστάν.
Κουράγιο και τιμή σε όσους πραγματικά υπηρετούν τη δημοσιογραφία...

10:57 AM  
Blogger Κατερίνα said...

Καλημέρα σας.
Λυπαμαι και αναρωτιεμαι γιατι να παρατηρείται κατα κόρον στις μέρες μας το αντιστρόφως ανάλογο φαινόμενο : οσο περισσοτερη ψυχη διαθετει το επαγγελμα (στην θεωρία και στην ιδανική του μορφή) τοσο πιο φτηνα πουλά την ψυχη του στον διαβολο για επιτευξη άλλων στόχων και συγκάλυψη.
(Μην αρχισετε τωρα να μετράτε ονόματα)

10:57 AM  
Anonymous dimitris nikolsky said...

Για τη χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας αγωνίστηκε η Άννα αλλά και όσοι, δυστυχώς ελάχιστοι, πράτουν το ίδιο καθημερινά σ' όλο τον πλανήτη. Είναι πάντα αυτοί που δεν φαίνονται, δεν "πουλάνε μούρη" αλλά που υπερασπίζονται το δικαίωμα στην έκφραση και στη κριτική.

Κρίμα...

11:24 AM  
Blogger Jason said...

Από τα απεχθέστερα εγκλήματα στη σύγχρονη ιστορία.

1:53 PM  
Blogger Stavros Katsaris said...

Το ΚΚΕ δεν θα κάνει πορεία στη Ρώσικη πρεσβεία?
Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν βρισκόταν ο Μουρ νεκρός από σφαίρες?

Ψιλά γράμματα έ?

9:57 PM  
Blogger Anastasia said...

Συμφωνώ με όλους με τη σειρά μου. Προσθέτω απλώς το διαδικτυακό τόπο της οργάνωσης "Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα" που μάχεται για τα δικαιώματα των δημοσιογράφων που είναι στη δίνη ολοκληρωτικών και λιγότερων ολοκληρωτικών καθεστώτων... (Reporters without frontiers: www.rsf.org)

6:41 AM  
Blogger Georgie said...

Λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Αυτό είναι το τίμημα. (?)

12:15 PM  
Blogger CAESAR said...

Αννα Πολιτόφσκαγια !
και πόσοι άλλοι όπως η Άννα τίμησαν με την ίδια τους τη ζωή το δικαίωμα στην ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας. Το δικαίωμα στη γνώση, στην αλήθεια, στην αποκάλυψη της συνωμοσίας. Ελπίζω να υπάρξουν και άλλες φωνές σαν την Άννα, σαν τη Βερόνικα Γκουέριν και άλλες ηρωϊκές υπάρξεις που πίστεψαν στην αντικειμενική & ελεύθερη δημοσιογραφία, στο ρεπορτάζ και το απέδειξαν με το έργο τους.
Θα τη θυμόμαστε Χρήστο.

8:30 PM  
Blogger CAESAR said...

Αγαπημένη Άννα, το χαμόγελό σου θα λείψει ακόμα και από τους δολοφόνους σου.
απο τον Daniel de Roulet.
Si un jour j'ai le courage de venir mettre une rose blanche sur votre tombe, comptez sur moi, je n'oublierai pas un verre à dent et surtout l'eau qui vous a tant fait défaut. Chère Anna, votre sourire manquera même à vos assassins.

11:28 PM  
Anonymous Anonymous said...

ego exo mia aporoia: giati osoi exoun ti dynatothta na kanoun kati gia na allaxoun, oso ginetai, ta pragmata pros to kalytero, den to kanoun? tosos xamenos kopos einai telika i toso dyskolo?

10:24 PM  

Post a Comment

<< Home