Wednesday, September 20, 2006

Οι αταξινόμητες περιπλανήσεις μου



Θα θύμωνε
ο μέντοράς μου, ασφαλώς
αν αντιλαμβανόταν πως έγραφα
ποίηση θυμωμένη.
Ρήτρα υψηλά θ’ απαιτούσε
για την προσβολή των λέξεων
και των συναισθημάτων.
Ασφάλιστρα πανάκριβα
για κάθε στίξη
που χάνεται,
κάθε «άνω τελεία»
που άσκοπα, εντελώς, σπαταλιέται
στης νέας διαλέκτου
την τυποποίηση.
Θα μ’ έβαζε να ξαναδιαβάσω
Σαίξπηρ και Έλιοτ,
Ελύτη και Καβάφη,
Ντίκενς και Ντοστογιέφσκι,
Καζαντζάκη και Παπαδιαμάντη.
Ταξίδια μου
καινούργια
(και παλαιά, επίσης…)
γενναιόδωρα
θα επιδοτούσε – Αχ!
Και μπιχλιμπίδια όμορφα θα μου χάριζε
να’χω απασχόλιο
στις αταξινόμητες περιπλανήσεις μου
στο «πέραν» του εδώ,
στο «σιμά» του εκεί,
στο «έρχομαι», πάντα.
Να με περιμένεις, πάλι
όπως ήμουν.
Απαλλαγμένον από θυμό,
ανασφάλεια, κι όλα τα άβολα φτιασίδια της –
Κοίτα!
Κοίτα εμφάνιση…
Για να θυμάσαι
όταν δεν θάχω πιά, τίποτ’
άλλο
να με βαραίνει
παρεκτός ετούτο το μόνο,
υπέροχο φορτίο των λέξεών μου.
Δηλαδή:
Ένα ποίημα, όλο κι όλο.
Μόνο ένα.

8 Comments:

Blogger Κατερίνα said...

Καλημερα σας κύριε Μιχαηλίδη,
Μακρια απο εμας (και) το αγχος του στυλ, της φόρμας της στίξης που σφίγγει και πνίγει την εμπνευση. Χρόνια ταλαιπωρήσαμε την ποίηση. Γιατι να δώσουμε τωρα την ικανοποίηση στον "σοφο μέντορα' οτι περνάει ο λόγος του την στιγμή που ο δικός μας πηγαιος λόγος πνίγεται απο την σωστή ή μη χρήση της ανω τελείας;
(Μετρήστε μου τα λάθη,ορθογραφικά, συντακτικά, και στίξης, μ αρεσουν οι παρατηρησεις...διορθώνομαι)

1:01 PM  
Blogger Κατερίνα said...

Δευτερο μηνυμα σε άλλο ύφος και διάθεση (ευμετάβλητη λόγω καιρού). Διάβασα το εξής: "Μα με το γράψιμο δεν γίνεται κανείς πιο ωραίος;"
"Κάποτε ήμουν πιο άσχημος ξέρετε..."
(Ζαν Ζιροντού)

1:32 PM  
Blogger Jason said...

Συμφωνώ με την Κατερίνα.
Και πολύ ωραίο αυτό που είπε ο κύριος Ζακ...

5:07 PM  
Blogger giannist. said...

Ο πρωινος χρηστος του #, ο μεσημβρινος η βραδυνος ποιητης αλλα παντα Ανθρωπος,ο στοχαστης του ωραιου . Να σε χαιρομαστε και να μας χαιρεσε ταυτοχρονα που εμεις εχουμε εναν ανθρωπο που χαιρομαστε να ακουμε η να διαβαζουμε και εσυ που εχεις ανταξιους ακροατες και αναγνωστες.
Να εισαι παντα καλα.

5:54 PM  
Anonymous dimitris nikolsky said...

Η ποίηση ως έκφραση συναισθημάτων, σκέψεων και βιωμάτων.

Ποιήση ζωντανή που αγγίζει κάτι από τις ψυχές μας.

12:24 PM  
Blogger christos michaelides said...

Ευχαριστω πολύ, όλους και όλες, για τις παρατηρησεις και τα σχόλιά σας. Μ' όλο που η εξωστρέφεια είναι κραυγαλέα στο επάγγελμά μου (όπου όλοι, ασφαλώς, έχουμε μια μικρή η μεγάλη δόση ναρκισισμού), στα πολύ δικά μου πράγματα ντρέπομαι και κοκκινίζω - αλήθεια το λέω. Από μικρός, επίσης, κάθε καλή στιγμή της ζωής μου συνδυάζεται περισσότερο με μιαν ηρεμη σιωπή, παρά με αυθόρμητη εξωτερίκευση της χαράς. Μη με παρεξηγειτε, λοιπόν, όταν πολλές φορές σιωπω. Να ανησυχείτε όταν θα αντιλαμβάνεστε ότι φλυαρώ πολύ. Τότε, μάλλον κάτι μου συμβαίνει.

Ναστε καλα,
Χρ.

8:06 PM  
Blogger N.Ago said...

Τα κείμενα σας στο LIFO, τα διαβάζω με μανία .
Σας ακούω, με μεγαλύτερη μανία.
Δεχτείτε, σας παρακαλώ, τα λίγα λόγια ενός μετανάστη.
Να είστε πάντα καλά

10:45 PM  
Blogger christos michaelides said...

ευχαριστω πολύ n.ago. Να προσέχετε ομως τις μανίες!
Χρ.

12:01 AM  

Post a Comment

<< Home