Friday, September 22, 2006

Αυτοκτόνησε για να ζήσει το παιδί του



ΕΝΟΡΚΟ διοικητικό δικαστήριο της Αγγλίας εξέτασε την περασμένη Τρίτη μια συγκλονιστική περίπτωση αυτοκτονίας ανθρώπου, που καταδεικνύει, ανάμεσα σε άλλα πολλά, την «αποστασιοποιημένη βαρβαρότητα» με την οποία αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που αναζητούν στα εδάφη τους ένα καταφύγιο για να γλιτώσουν από δικά τους, απάνθρωπα καθεστώτα, η μια ευκαιρία απλώς για να ξεκινήσουν μια καινούργια ζωή μακριά από την φοβερή και αβάσταχτη δυστυχία της διαρκούς φτώχειας.

ΟΙ ένορκοι παρακολούθησαν καρέ-καρέ, όπως κατεγράφη πριν από περίπου έναν χρόνο, από κάμερες κλειστού κυκλώματος του κέντρου κράτησης λαθρομεταναστών Γιάρλς Γούντ, στο Μπέντφορντσαϊρ, τον Μανουέλ Μπράβο, έναν άνδρα 36 ετών από την Αγκόλα να βγαίνει από το κελί του, να δένει μια πρόχειρη θηλιά στο λαιμό του και να θέτει τέρμα στη σύντομη ζωή του.

ΤΟΝ βρήκαν κρεμασμένο λίγη ώρα μετά οι φύλακες, όταν τους ειδοποίησε, γεμάτος ανησυχία, ο 13χρονος γιος του Αντόνιο, με τον οποίο είχαν μεταφερθεί στο ίδιο κελί 12 ώρες νωρίτερα εν αναμονή της απόφασης των αρχών για το εάν θα τους δοθεί ή όχι πολιτικό άσυλο. Λίγο πριν βγει από το κελί, ο Μανουέλ Μπράβο είπε στον γιο του: «Θέλω να’σαι γενναίος. Να δουλεύεις σκληρά. Να μην αμελήσεις τα μαθήματά σου στο σχολείο. Όλα θα πάνε καλά, αγόρι μου. Μην ανησυχείς.».

ΠΕΝΤΕ μήνες πριν την αυτοκτονία του, ο Μανουέλ Μπράβο μπήκε στην δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης του Λήντς όπου έγραψε και εκτύπωσε ένα μήνυμα που έλεγε: «Θέλω να πεθάνω, αφού δεν βλέπω να’χω πιθανότητες να πάρω άδεια παραμονής εδώ. Ο θάνατός μου ίσως να είναι και η μοναδική ελπίδα για να παραμείνει στη χώρα ο γιος μου, και υπό την επίβλεψη του προγράμματος προστασίας ανηλίκων της κυβέρνησης, να συνεχίσει το σχολείο του.» Το μήνυμα δεν δόθηκε ποτέ στους φίλους του, όπως είχε σκοπό. Βρέθηκε φυλαγμένο στο ντοσιέ «Τα Έγγραφα Μου», στον υπολογιστή της βιβλιοθήκης, λίγο μετά τον θάνατό του.

Ο ΜΑΝΟΥΕΛ ΜΠΡΑΒΟ, είχε φτάσει στη Βρετανία το 2001 με τη γυναίκα του και τους δύο γιους του, Αντόνιο και Μέλιου. Ζήτησε πολιτικό άσυλο γιατί όπως δήλώσε τότε στις αρχές, ο πατέρας του υπήρξε ηγέτης της «Ένωσης Δημοκρατικής Νεολαίας», που αντιπολιτευόταν το καθεστώς του προέδρου της Αγκόλας, Χοσέ Εντουάρντο ντος Σάντος. Είπε ακόμα πως άνθρωποι του καθεστώτος είχαν δολοφονήσει τους γονείς του και βιάσει τις αδελφές του. Νωρίτερα φέτος, η γυναικα του Λίντις και ο μικρός γιος του, Μέλιου, αναχωρησαν για την Αγκόλα για να βρεθει κοντα στον βαρια άρρωστο πατέρα της. Μόλις έφθασαν όμως στο αεροδρόμιο της Αγκόλας, συνελήφθησαν και έκτοτε η τύχη τους αγνοείται.

ΕΝ τω μεταξύ, η αίτησή του Μανουέλ Μπράβο προς τις βρετανικές αρχές απορρίφθηκε, και η έφεσή του μπλέχτηκε στα γρανάζια μιας χρονοβόρας και πολύπλοκης διαδικασίας, το τέλος της οποίας ήταν μάλλον προδιαγεγραμμένο: απελαύνονται πατέρας και μεγαλύτερος γιος, μένουν μητέρα και μικρότερος.

ΠΙΣΤΕΨΕ, τότε, ο άνθρωπος ότι μόνο ο θάνατός του μπορούσε να ανατρέψει αυτήν την απόφαση. Ποιο καθεστώς – θα σκέφτηκε – θα τολμήσει να απελάσει ένα παιδί 13 χρόνων, που μάλιστα δεν έχει οικογένεια στην οποία να επιστρέψει στη χώρα του; Η πράξη του συγκλόνισε όσους την πληροφορήθηκαν. ( Όχι πολλοί, δυστυχώς, αφού η είδηση δημοσιεύτηκε μόνο στις καλές αγγλικές εφημερίδες.). Και τους έκανε, ίσως, να σκεφτούν ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που φεύγουν από τις χώρες τους, δεν φεύγουν για πλάκα, χωρίς λόγο. Ούτε έρχονται στις δικές μας χώρες αποφασισμένοι να «μας πάρουν τη μπουκιά από το στόμα», και «να μοιραστούν τον πλούτο που εμείς, με τη δουλειά μας, αποκτήσαμε». Φεύγουν γιατί κινδυνεύουν. Από απολυταρχικά καθεστώτα η/και από φτώχεια. Δεν ξέρουν, δυστυχώς, ότι σε πολλούς από τους ... παραδείσους όπου με χίλια βάσανα καταφέρνουν να φτάσουν, πολλές φορές κινδυνεύουν εξίσου!

Υ.Γ.: Το κομμάτι δημοσιεύτηκε σήμερα, 22 Σεπτεμβρίου 2006, στη στήλη «Πρόσωπα & Προσωπεία» της «Ελευθεροτυπίας». Η Independent, που για μένα είναι, αυτή τη στιγμή, από τις πιο … προχωρημένες εφημερίδες παγκοσμίως (επισκεφθείτε την στο
www.independent.co.uk), είχε κάνει την είδηση πρωτοσέλιδο θέμα. Εμείς, εδώ, είμαστε ακόμα κολλημένοι στην μικροπολιτική. Επίσης, η φωτογραφία που δημοσιεύεται είναι από διαδήλωση, πρόσφατα, έξω από αυτό το κέντρο προσωρινής παραμονής λαθρομεταναστών στο Μπέντφορντσαϊρ. Μια γυναίκα διαμαρτύρεται για την ταλαιπωρία που υφίστανται οι ζητώντες άσυλο, κρατώντας ένα πλακάτ που γράφει ότι στην πατρίδα τους αυτοί οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν βασανιστήρια, και αναρωτιέται αν θα καταφέρουν να επιβιώσουν στην, πολιτισμένη, κατά τα άλλα, Βρετανία;

10 Comments:

Blogger Anastasia said...

This comment has been removed by a blog administrator.

8:35 AM  
Blogger Anastasia said...

"Good people do not need laws to tell them to act responsibly, while bad people will find a way around the laws."

Πλάτων

Σημ: Δεν αποτολμώ τη μεταφραση (για λόγους ταξεως)... Αν κάποιος επιθυμει να βοηθήσει... Το νόημα ωστόσο ειναι αρκετά εμφανές..

8:45 AM  
Blogger CAESAR said...

Ο κόσμος αλλάζει προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο!?

9:37 AM  
Blogger Jason said...

Ο κόσμος δεν αλλάζει, αγαπητέ.
Και ο Πλάτων, συμπαθέστατος - δε λέω, αλλά δε θυμάμαι να είχε πει τίποτα για τους δούλους στην εποχή του.
Η εκμετάλλευση της εργασίας των αδυνάτων θα είναι πάντα εκμετάλλευση και όχι εργασιακής σχέση εργαζόμενου-εργοδότη. Και δεν είναι κομμουνιστικό σποτάκι αυτό. Είναι η αλήθεια, όσον αφορά στους μετανάστες.

11:20 AM  
Blogger Georgie said...

Αν στο 2006 ο μόνος νόμος που μπορεί να παρέχει προστασία στην οικογένεια είναι η αυτοθυσία ενός πατέρα, νομίζω πως πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλά για την κοινωνία που (δεν)ζούμε.

11:50 PM  
Blogger Johny B.Good said...

Τρομερή ιστορία.
Και είχαμε και το απίστευτο δημοψήφισμα στην Ελβετία χθες...

1:34 AM  
Anonymous mpampakis said...

Συγκλονιστικό. Απλά συγκλονιστικό.

(δύο προσωπικές παρατηρήσεις, δεν βρήκα το e-mail σας για να τις στείλω: καλή κίνηση που επιτρέψατε και anonymous comments, επειδή μέχρι τώρα μας έκοβε κι εμάς του wp. Θερμές ευχαριστίες για την ιδέα του ονόματος του blog, την ιδιοποιήθηκα αναλόγως...)

12:22 PM  
Blogger Rodia said...

!!!!!!!

4:26 PM  
Blogger advocatus diaboli said...

Κι εμείς εδώ ασχολούμαστε με τα στρινγκάκια και τους φλώρους! Μπράβο μας!

10:10 AM  
Anonymous Ψηφιακά Οχυρωμένος said...

Τώρα να πω συγκινήθηκα, να πω ότι συγκλονίστηκα, δε ξέρω και γω τι να πω. Απίστευτο post. Μου θύμισε την ιστορία ενός άλλου πατέρα που έκανε μία επίσης τεράστια θυσία για τον γιο του: link

Σταγόνες ηρωισμού στο πέλαγο της απανθρωπιάς.

11:59 PM  

Post a Comment

<< Home