Tuesday, May 15, 2007

Ωστε, νομίζεις πως τα ξέρεις όλα;


Σε μιαν εκπομπή μου πριν μερικούς μήνες στο ραδιόφωνο, τον επέκρινα έντονα τον Πάνο Μεταξόπουλο, καθώς και τους άλλους δύο παρουσιαστές, την Εβελίνα Παπούλια και τον Μιχάλη Ναλμπάντη, του τηλεοπτικού σόου Do You Think You Can Dance, που προβάλλεται από το Mega Channel.
Ημουν πολύ θυμωμένος που ειρωνεύτηκαν έναν νεαρό Ελληνοαμερικανό στα προκριματικά του διαγωνισμού, και γέλασαν με τον τρόπο με τον οποίο χόρευε.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η συμπεριφορά τους δεν ήταν καλή, ακόμα κι αν ο νεαρός, όπως θα πουν μερικοί, «προσφερόταν» για γέλιο. Το Mega, ευτυχώς δεν έχει φτάσει στο σημείο να εμπορεύεται άτομα με ψυχολογικά προβλήματα που νομίζουν ότι είναι καλλιτέχνες.
Το σημερινό μου σημείωμα το γράφω για να επαινέσω τον Μεταξόπουλο, κι από καρδιάς να του σφίξω το χέρι για τα όσα είπε στην εκπομπή της περασμένης Πέμπτης, κατά την οποία έγινε μία ακόμη αναχώρηση χορευτή και χορεύτριας.
Κατ’ αρχάς, θεωρώ ότι το συγκεκριμένο σόου, από πολλές απόψεις, είναι από τα καλύτερα που έχουμε δει ποτέ στην ελληνική τηλεόραση.
Το στοιχείο του «ριάλιτι», με την έννοια ότι ρίχνουμε και κλεφτές ματιές και στην προσωπική ζωή των διαγωνιζομένων, εδώ είναι σχεδόν ανύπαρκτο. Μόνο τις πρώτες μέρες, έβλεπες τον φακό να τρυπώνει στα δωμάτια του ξενοδοχείου όπου έμεναν τα παιδιά, αλλά και αυτό – έτσι το εισέπραξα εγώ τουλάχιστον – γινόταν για να καταδείξει την γνήσια αγωνία που έχει ένας άνθρωπος πριν από οποιονδήποτε διαγωνισμό, και το πώς αντιδρά ο καθένας σε τέτοιες περιπτώσεις.
Το απαράδεκτο, για εμένα, του να αποφασίζει το κοινό για το ποιος φεύγει και ποιος μένει από το παιχνίδι, εδώ αμβλύνεται κάπως από το γεγονός ότι το κοινό αποφασίζει ποιοι θα είναι οι 6 υπό αναχώρηση (δηλαδή, οι προτεινόμενοι, όπως τους λένε – 3 αγόρια, 3 κορίτσια), αλλά η τελική απόφαση, ευτυχώς, είναι στα χέρια της κριτικής επιτροπής, δηλαδή ανθρώπων ειδικών. Έτσι, δόξα τω Θεώ, σε αντίθεση με άλλα ριάλιτι σόου, δεν υπάρχει εδώ περίπτωση, εύχομαι, να δούμε ποτέ να ψηφίζεται ως καλύτερος χορευτής (που μάλιστα θα πάει σε γνωστή ακαδημία χορού της Αγγλίας με υποτροφία για μαθήματα ενός έτους), ένας αντίστοιχος του αλήστου μνήμης Περικλή – εκείνου του άφωνου τύπου που ψηφίστηκε «από τον λαό» νικητής κάποιου Fame Story.
Έλεγα, λοιπόν, για τον Μεταξόπουλο που, όταν ανακοινώθηκε η αποχώρηση ενός παιδιού, και το πλήθος ξέσπασε σε ζητωκραυγές γιατί έμεινε ο δικός του εκλεκτός, εκείνος τους πέταξε ένα ειρωνικότατο «συγχαρητήρια», και υπέδειξε μετά στον αποχωρούντα χορευτή, «είδες, αγόρι μου, πως εδώ είσαι στον λάκκο των λεόντων».
Στη συνέχεια, ο Μεταξόπουλος αναφέρθηκε σε ένα προσωπικό του βίωμα, που πραγματικά με άγγιξε, γιατί αισθάνθηκα πως οι ιστορίες μας, ως έναν βαθμό, έχουν μερικά κοινά σημεία που πονάνε.
Όταν γύρισε, λέει, από το εξωτερικό, έπειτα από πολλών χρόνων σπουδών στον χορό, αλλά και εργασία σκληρή, γεμάτος όνειρα στα 30 του χρόνια, πολύ γρήγορα απογοητεύτηκε (προφανώς με την εχθρότητα που βρήκε εδώ, «στην ελληνική ζούγκλα»), που έβαλε ένα τεράστιο «Χ», λέει, στον χορό, και έμεινε άνεργος για πολύ καιρό.
Βεβαίως, βρήκε δουλειά στη συνέχεια, παραδεχόμενος ότι το όνομά του (γιος του Φώτη Μεταξόπουλου – του διάσημου χορευτή τον καιρό που μεσουρανούσε ο ελληνικός κινηματογράφος), έπαιξε ρόλο, αλλά ή σκληρή και πάντα καχύποπτη (εναντίον κάθε νέου που έρχεται απ’ έξω με όνειρα) Ελλάδα, πάντα πληγωνει.
Αλλά, εμένα μου άρεσε – και σ’ αυτό μόνο εστιάζομαι σε τούτο το σημείωμά μου – το γεγονός ότι σ’ αυτό το συγκεκριμένο σόου φαίνεται πως έχει επενδύσει ένα μεγάλο κομμάτι από τον εαυτό του, και δουλειά που γίνεται με τέτοια κατάθεση ξεχωρίζει αμέσως.
Μου άρεσε που «την είπε» στους αλαλλάζοντες του πλήθους. Μου άρεσε που «διέταξε» έναν από τους προτεινόμενους, τον Ελληνογάλλο Ζαν Πιέρ, έναν πράγματι εξαιρετικό χορευτή, να μην «τολμήσει» να είναι πάλι προτεινόμενος – καρφί, βεβαίως, που αφορά εκείνους που τον ψήφισαν, οι άσχετοι του SMS.
Μου άρεσε που ήταν ανθρώπινος, και που έκανε αρκετό κόσμο να δακρύσει, εμού συμπεριλαμβανομένου – και, πιστέψτε με, νομίζω πως μπορώ να ξεχωρίσω εκείνο που γίνεται η λέγεται ΓΙΑ να συγκινήσει, από εκείνο που στα αλήθεια συγκινεί.
Θα ήθελα να πω και δυο λογάκια, τέλος, για αυτήν την καινούργια δικτατορία των SMS, που περιβάλλεται από το γνωστό παραμύθι «ο κόσμος αποφασίζει».
Είναι άλλο πράγμα να αποφασίζει ο κόσμος για το ποιος θα τον κυβερνήσει (αν και και εδώ, δυστυχώς δεν έχει βρεθεί ακόμα δικαιότερο σύστημα από την Δημοκρατία, και λέω «δυστυχώς», γιατί άμα βλέπεις καμμιά φορά ποιους ψηφίζουμε, απορείς και τσαντίζεσαι), και άλλο πράγμα να έχει γνώμη ο κάθε άσχετος για θέματα τα οποία δεν γνωρίζει. Πως μπορώ – πείτε μου – βλέποντας 10 πολύ καλούς χορευτές, να αποφασίσω δίκαια ποιος απ’ όλους είναι ο καλύτερος και ποιος πρέπει να μείνει έξω; Πως μπορώ να καταδικάσω εγω ένα παιδί, και να αναδείξω ένα άλλο, μη έχοντας γνώση του «αντικειμένου»;
Σ’ ένα τραγούδι του, ο Τσακνής κάνει λόγο για τον κίνδυνο που κρύβεται πίσω από το «ναχουν γνώμη μόνο οι γνωρίζοντες».
Δεν λέω ούτε αυτό – είναι λεπτό το θέμα. Βεβαίως θα πω την άποψή μου και εγώ, ένας απλός θεατής, για μια θεατρική παράσταση, και ας μην είμαι κριτής, ας μην έχω ειδικές σπουδές και γνώσεις στο «αντικείμενο» αυτό.
Όμως, αλίμονο εάν εκχωρούσαν ποτέ σε μένα (και θα δείτε ότι θα γίνει και αυτό σύντομα), τον απλό θεατή, το δικαίωμα να μετατραπώ μετά από «χ» παραστάσεις σε κριτικό θεάτρου και, βάσει της ψήφου-ετυμηγορίας μου, να αποφασιστεί η συνέχιση η το γκρέμισμα της παράστασης.
ΑΥΤΟ δεν είναι δημοκρατία. ΕΙΝΑΙ δικτατορία. Και μάλιστα, δικτατορία των «επί παντός». Δικτατορία που, το εμπόριο έχει κιόλας φροντίσει να αξιοποιήσει οικονομικά, με την δια των δακτύλων συμμετοχή μας σε όλα. «Στείλε ένα SMS», λέει. Και εσύ, ακόμα κι αν θελήσεις να του στείλεις μια καθωσπρέπει απάντηση του τύπου «άντε γαμήσου, μαλάκα», πάλι χαμένος είσαι, γιατί μόλις θα τον έχεις κάνει κατά 1 περίπου ευρώ πλουσιότερο. Τον μαλάκα…

38 Comments:

Blogger SOLON said...

Καταπληκτικό το κείμενο Χρήστο.
Αντε να δούμε ποτε θα ψηφίζουμε με SMS και για τα βιβλία της ΣΤ δημοτικού.

8:38 PM  
Blogger Siddhartha said...

Είχες καιρό να γράψεις, και πήρες φόρα κανονική, και καλά κάνεις φυσικά.

Τα ανέλυσες όλα καλά οπότε λίγα σχόλια μπορούν να γίνουν, από μέρους μου, που να φωτίζουν κάπως διαφορετικά το θέμα που διαπραγματεύεσαι. Αποκλειστικά και μόνο για το γεγονός που περιέφραψες, μπράβο στο Μεταξόπουλο για την αντίδρασή του και κυρίως που την 'είπε' στο κοινό. Το τελευταίο σαν πρόβατο ζητωκραυγάζει με τη παραμικρή κίνηση που θα κάνει ο floor manager(;;;, δε ξέρω τον τεχνικό όρο αυτού που ξεσυκώνει το πλήθος) και ποτέ δε κάθεται να σκεφτεί έστω και για λίγο για πιο πράμα ζητωκραυγάζει.

Όσο για τα SMS, χρήμα+τέχνη δε πάνε μαζί, και δυστηχώς το πρώτο καταστρέφει συνήθως το δεύτερο. Επ'αυτού φέρει ευθύνη και το κανάλι που μεταδίδει το σόου, και εδώ είναι ίσως η μόνη διαφωνία μου με το κείμενό σας. Αυτό που θέλω να πώ δηλαδή είναι ότι δε πρέπει να πέρνουμε σαν γνώμονα κρίσης ενός καναλιού, το γεγονός ότι δε έχει κατρακυλίσει εντελώς όπως τα υπόλοιπα. Δε το κάνετε επακριβώς εδώ βέβαια, αλλά αναφέρεσται σε αυτό. Εμένα αυτό που με ανησυχεί για παράδειγμα είναι ότι ΚΑΙ το Mega μπήκε τελικά στη λογική των ρεάλιτι, με συμμετοχή κοινού. Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα μικρό ολίσθημα, ασχέτως αν η εκπομπή που παρουσιάζει, ποιοτικά είναι ανώτερη από τα άλλα ρεάλιτι.

Μαντάρα τα έκανα λίγο με τις σκέψεις,αλλά anyway...καλό απόγευμα να έχετε...

8:52 PM  
Anonymous natasaki said...

Καταπληκτικό κείμενο....θα ήθελα - θα ευχόμουν - να το είχα γράψει εγώ.....
Να είσαι καλά!

9:34 PM  
Blogger Vassilis said...

Προσωπικά η τελευταία παράγραφος είναι «όλα τα λεφτά». Και μιας και μιλάμε για λεφτά και SMS, μπορεί να υπάρξει τρόπος να μην πληρώσεις εκείνο το ευρώ στον «μαλάκα», χρησιμοποιώντας υπηρεσίες sms μέσω δικτύου. Τι λέτε, είστε για ένα sms bombing?

10:02 PM  
Blogger Specter said...

Ανάμεσα στη δικτατορία των πολλών η σε αυτή των λίγων προτιμώ τη δημοκρατία των πολλών. Τι και αν είναι απο τους λίγους μιντιοκράτορες η από τους πολλούς SMSάκιδες (αδόκιμος έκφραση) το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αυτοί επιβάλλουν τη θέλησή τους. Οσο για τις συγκεκριμένες εκπομπές, το ανθρώπινο του πράγματος εκφυλίζεται στο χάος που προκαλεί το φιλοθεαμον κοινό. Σωστά επαινείς και προβάλλεις τις θετικές αναλαμπές πάντως, γιατί απο πολλού εξέλειψαν και αυτές.

10:04 PM  
Anonymous maria said...

Πράγματι ήταν αρκετά ασυνήθιστη για τηλεοπτικά δεδομένα η παρουσία του Πάνου Μεταξόπουλου την προηγούμενη Πέμπτη. Μας ξάφνιασε με την ευθύτητα της δημόσιας εξομολόγησης του - εξέθεσε τον εαυτό του στο τηλεοπτικό κοινό με έναν τρόπο απολύτως απρόβλεπτο. Επίσης η αντίδραση του στις ζητωκραυγές του πλήθους (από groupies) ήταν αφοπλιστική (από ότι είδα, τους κόπηκε η λαλιά αμέσως)

Θα ήθελα όμως να παρατηρήσω τα εξής στο σχόλιο σου περί SMS και κρίσης του κοινού:

πρώτον ότι ο στόχος της ψήφου του κοινού από τα τηλεοπτικά show δεν είναι να αναδείξει τον καλύτερο χορευτή ή τραγουδιστή, αλλά εκείνον που αγαπάει περισσότερο το γυαλί - έναν τηλεοπτικό αστέρα. Εαν δεν δεχτούμε αυτό σαν αρχή, χάνουμε το perspective του όλου θέματος. Το σημαντικό στοιχείο στο συγκεκριμένο show είναι ότι η ψήφος του κοινού δεν μετράει τελικά 100%, αλλά διορθώνεται επαναληπτικά με την κρίση των ειδικών. Το πάντρεμα αυτό είναι που κάνει το show αξιοπρόσεκτο για όλους εκείνους που βλέπουν TV μόνο για κοινωνιολογική παρατήρηση.

Δεύτερον, ότι η ίδια λογική που λέει ότι το κοινό είναι άσχετο και δεν καταλαβαίνει που πάνε τα τέσσερα - γιατί λοιπόν να ψηφίζει ; - ακολουθούνταν από τους ευγενείς των ευρωπαικών χωρών του 18ου και του 19ου αιώνα, όταν η πολιτική ψηφος ήταν προνόμιο μόνο της αριστοκρατίας. Η αναλογία είναι απολύτως επιδερμική - το ξέρω -
όμως η ουσία είναι ότι ακόμα κι αν το πρόβλημα είναι ότι το καλλιτεχνικό αισθητήριο του κοινού (συνήθως πολύ μικρού ηλικιακά) είναι μειωμένο ή και ανύπαρκτο, το ζητούμενο δεν είναι να μην του επιτρέπεις να στέλνει sms, αλλά με ενεργό τρόπο, όπως ο Πάνος Μεταξόπουλος, να επιδιώξεις να του εμπνεύσεις και μια άλλη αντίληψη για το όλο ζήτημα (κάτι το εξαιρετικά σπάνιο στην ελληνική τηλεόραση, όπως είπαμε)

Ομως ξεκίνα ένα άλλο thread για τα sms και να δεις τι έχει να γίνει!

10:06 PM  
Blogger >Lina said...

συμφωνώ μ αυτά που λες, κι εμένα με τάραξαν αυτ΄απου είπε ο μεταξόπουλος αλλά περισσότερο η θλίψη του αγοριού που έφευγε κι άκουγε τις ζητοκραυγές των ηλιθίων.

βέβαια το ότι μετά απο όσα είπε, ο μεταξόπουλος έφυγε απ τη σκηνή το θεωρώ λίγο "παράσταση" πράγμα στο οποίο μας έχει συνηθίσει.

(α! και μη γελιόμαστε. Με τα μηνμύματα δεν αποφασίζει ο λαός. απλά πληρώνει ο λαός.)

10:57 PM  
Anonymous nikos said...

Ίσως να μην είμαι ο καταλληλότερος να σχολιάσω τις εκπομπές που αναφέρετε, μια και δεν τις βλέπω ποτέ. Συμμετέχω όμως και εγώ σ’ αυτή την κουβέντα για να σημειώσω τα ακόλουθα.

1) Πολύ καλό το κείμενο του Χρήστου, όπως συνήθως εξάλλου. Δυστυχώς δεν μπορώ να τον ακούω ποια, περιμένω να επιστρέψει στην πρωινή ζώνη.

2) Μην καταδικάζουμε αβίαστα την γνώμη του κοινού. Σαφώς και κάποιες φορές είναι απολύτως κατακριτέα αυτά που γίνονται και ο τρόπος με τον οποίο γίνονται, τις περισσότερες φορές όμως η σοφία του πλήθους είναι αλάνθαστη.

Μόλις διάβασα ένα καταπληκτικό βιβλίο σχετικό με το θέμα μας. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.

THE WISDOM OF CROWDS – JAMES SUROWIECKI – ANCHOR BOOKS.

Νίκος

11:37 PM  
Blogger christos michaelides said...

maria μου.

Ασφαλώς και το σόου σώζεται από το γεγονός ότι υτπάρχει η επανορθωτική "ψηφος" της κριτικής επιτροπής.
Και βεβαίως, δεν ισχυρίζομαι ότι και κάθε κριτικός μπορεί να "διαγράφει" αυτό που ονομάζουμε "λαική βούληση". :Αλλωστε, όλοι μας έχουμε δεί και απολαύσει έργα (θεατρικά η κινηματογραφικά), που οι κριτικοί έχουν απορρίψει.
Αυτο που καταξιώνει όμως το κοινό, με την ψήφο, την επιλογή, το χειροκρότημά του, κλπ,κλπ, είναι το στοιχείο του "αγαπητού", του "δημοφιλούς", και του, όπως το είπες και εσύ, "φαίνεσθαι".
Ομως, σε περιπτώσεις όπως το συγκεκριμένο σόου (και αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό) θα αποφασιστει ποιό παιδί θα πάρει υποτροφία 1 χρόνου για να συνεχίσει σπουδές στον χορό. ΑΥΤΗΝ την απόφαση, και ΚΑΘΕ τέτοια απόφαση, εγω ΦΟΒΑΜΑΙ να την αφήσω στην κρίση των SMS's.
Χρ.

11:55 PM  
Blogger christos michaelides said...

siddharta

Εχεις δίκηγο, πήρα φόρα. Ευχομαι να μήν κούρασα.
Ισως και να φταίει αυτή η απεργία για τα ομόλογα.

Χρ.

11:56 PM  
Anonymous Montmorency said...

Πολύ καλό το κείμενο σας κύριε Μιχαηλίδη, ως συνήθως. Σχόλιο για αυτές τις εκπομπες δεν μπορώ να κάνω αφού δεν τις παρακολουθώ. Αυτό που βλέπω όμως είναι οτι ο κόσμος αισθάνεται οτι έχει εξουσία, μέσω των SMS. Αφού μπορεί επηρεάσει την τύχη των παικτών ενός παιχνιδιού. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι μέχρι εκεί φτάνει η εξουσία του. Για πιο σημαντικά πραγματα σιγά μην του δώσουν τη δινατότητα να αποφασίσει.

12:31 AM  
Blogger nelland said...

Χρηστάκο να πω κι εγώ τον πόνο μου που δε φέρνει καθόλου βέβαια στον πόνο του Μεταξόπουλου αλλά είναι ωστόσο κι αυτός ένας αξιοπρεπής πόνος ;Εμένα η μάνα μου δεν με έστειλε μικρή χορό ούτε μουσική που ήθελα, ύστερα μεγάλωσα,ξέχασα, ύστερα η μνήμη επανήλθε κι έτσι τώρα άρχισα χορούς, βιολοντσέλα, μαντολίνα και κιθάρες
πριν πεθάνω χτύπα ξύλο να έχω χορέψει ένα τάνγκο και να έχω παίξει ένα ντουέτο για δύο μαντολίνα του Βιβάλντι βρε αδερφέ!
Καλημέρα Χρηστάκο!
Αυτή η Μαρία κι αυτός ο Ζαν δεν χορεύουν τέλεια?

3:21 PM  
Blogger adiple said...

Μαζί με την καλησπέρα μου, θέλω να εκφράσω την χαρά μου - για άλλη μια φορά - επειδή επιτέλους υπάρχει μια φωνή που με αντιπροσωπεύει!

Και πόσο δίκιο έχεις σε όσα είπες και για τους "αεριτζήδες" το νέο επάγγελμα... (στο ραδιόφωνο)

Keep posting

3:24 PM  
Blogger elenia said...

Zw stin Ameriki kai enw vlepw edw to show gia to opoio grafete den exw dei pote to antistoixo elliniko show.

Tha ithela na epikentrwthw se kati pou agiksate ligo stin arxi. Ti antimetwpisi pou dexonte anthrwpoi pou girnoun stin Ellada meta apo
xronia spoudwn kai ergasias sto ekswteriko. Eimai 26 xronwn kai efiga apo tin Ellada otan imoun 18 arxika gia spoudes kai meta katelliksa na doulevw sti Washington DC. Exw arxisei kai skeftomai ton teleutaio kairo an prepei na girisw pisw kai pote.

Tha me endiefere poli an kapoia stigmi exete xrono kai oreksi an mporousate na perigrafate ti diki sas istoria kai ti simvoules tha eixate na dwsete se anthrwpous san kai emena.

Arxisa na diavazw to blog sas edw kai ligo kairo kai thelw na sas sigxarw oxi mono gia to poli kalo grapsimo alla gia to tharos pou exete na lete ta pragmata me to onoma tous.

P.S.: Sorry gia ta orthwgrafika lathoi alla den exw ellinikous xaraktires sto computer mou!

9:52 PM  
Blogger Siddhartha said...

Ποτέ δε κουράζεις μην ανησυχείτε. (αυτό γιατί στο προηγούμενο σχόλιο έμπλεξα πληθυντικούς με ενικούς).

Βασικά το γεγονός ότι πέρνεις φόρα μερικές φορές και γίνεσαι αυθόρμητος, δίχνει ότι υπάρχει και ο άνθρωπος Χρήστος εκεί μέσα και όχι μόνο ο δημοσιογράφος Χρήστος, και αυτό κατα τη γνώμη μου είναι καλό.

1:40 AM  
Blogger mk said...

συζητώντας για την ψήφο μέσω ψηφιακών μέσων, θα προσθέσω ότι ζητείται η γνώμη μας ή η συνδρομή μας σε κάποια θέματα, χωρίς λόγο...

πρόσφατα με απασχόλησε το θέμα της ψήφου μέσω mail, SMS και άλλων, κυρίως λόγω ενός άρθρου του έγκριτου και αγαπημένου μου blogger κου Καπλανί, όπου προέτρεπε τους αναγνώστες του να μπουν στο site της Διεθνούς Αμνηστίας και να ψηφίσουν υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης.
και τότε ρώτησα:

πού μπορούμε να ψηφίσουμε υπέρ της ελευθερίας γενικώς;
και υπάρχει μέρος όπου μπορούμε να ψηφίσουμε κατά των πολέμων, της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της εκμετάλλευσης, του αναλφαβητισμού, της υποκουλτούρας και άλλων δεινών;
ποιος καταμετρά τις ψήφους,
και πόσο δημοκρατική είναι αυτή η διαδικασία,
αν καθησυχάζουμε έτσι την συνείδησή μας και πάμε για καφέ στην λιακάδα ήσυχοι ότι πράξαμε "ό,τι μπορούσαμε";;;

astraden.blogspot.gr

1:42 AM  
Blogger Toni Vernieri said...

Ο θυμοσοφος λαος λεει οτι 'οποιος ανακατευεται με τα πιτουρα τον τρωνε οι κοτες'

Συνεπως, κανενας οικτος για τα βλαμενα που ψοφανε για ενα 15λεπτο δημοσιοτητας (θετικης ή αρνητικης, ουτε που τα νοιαζει).

12:39 PM  
Anonymous Anonymous said...

Eνα πολυ μεγαλο
Σ Υ Γ Χ Α Ρ Η Τ Η Ρ Ι Α !!!

Γιαννης Τασοπουλος

12:55 PM  
Blogger Aggelos Spyrou said...

Η "αγορά" του κόσμου έχει όλα τα αγαθά. Έχει υλικά προϊόντα. Έχει ψυχικά προϊόντα. Έχει ερωτικά προϊόντα. Έχει προϊόντα ψήφου, επιλογής. Όλα μπορείς να τα εμπορευτείς. Ακόμα και τις συνειδήσεις.

Αυτό που με ανησυχεί δεν είναι η εμπορευσιμότητα. Είναι ότι σε εκπομπές -να τις πω ριάλιτι?- ψηφίζει μια συγκεκριμένη ομάδα πολιτών. Αυτή η ομάδα κρίνει την τέχνη, τον πολιτισμό, την ικανότητα ανθρώπων. Στέλνει το sms της, αποφασίζει, κι ύστερα γυρίζει κανάλι για να ακούσει τα γνωστά "κοάσματα" των ατάλαντων αλλά πολύ πετυχημένα προωθούμενων υποκουλτουριάρηδων καλλιτεχνών. Είναι φίλοι μας, είναι συνάδελφοί μας σε αυτή την ομάδα, είναι συνάνθρωποί μας που μεγάλωσαν όπως κι εμείς. Δεν είναι σίγουρα μεμπτό αυτό που κάνουν, όμως από την άλλη, δεν προάγει την ανθρώπινη ψυχή. Αυτό που , για μένα τουλάχιστον, είναι το ζητούμενο αυτής της σύντομης ρημάδας ζωής μας (έτσι όπως την έχουμε καταντήσει).

Το ερώτημα είναι, θα αντιστρεφόταν η κατάσταση αν ψήφιζαν οι πιό... σκεπτόμενοι? Ανησυχώ για τα πρότυπα που έχουμε δημουργήσει γύρω μας και για τις αξίες που φθίνουν, και με κίνδυνο να φανώ υποκριτής, θα τολμήσω να πω ότι δεν έχω ψηφίσει ΠΟΤΕ σε τέτοια shows. Ίσως έτσι να έχω διασφαλίσει τη συνέχιση των πιστεύω μου, ίσως να μην έχω όμως προάγει την... "ορθότερη" κρίση μου (βέβαια κι αυτή υπό αμφισβήτηση θα είναι από άλλες κοινωνικές ομάδες), δεν έχω ρίξει όμως και νερό στο μύλο του εύκολου κέρδους κάποιων "εκμεταλευτών" της βλακείας του νεοέλληνα.

Ίσως να είμαι υπερβολικός. Ίσως πάλι να κάνω λάθος. Η άλλη άποψη με ενδιαφέρει ακόμα περισσότερο στο ψάξιμο του "τί είναι τελικά πρέπον"!

Ίσως ακόμα το σχόλιό μου αυτό να είχε μεγαλύτερη αξία για κάποιους αν το είχα στείλει με SMS. Προτιμώ όμως να το αφήσω εδώ, κι ας μην απέκτησε καμιά αξία, κανέναν ΦΠΑ, παρά μόνο, ίσως, λίγο χρόνο σκέψης από αυτούς που θα το διαβάσουν.

Ευχαριστώ.

3:44 PM  
Blogger Alex said...

Υπό άλλες συνθήκες, εσείς ο ίδιος θα λέγατε ότι ο Μεταξόπουλος και ο κάθε Μεταξόπουλος προσπαθεί να συγκινήσει το κοινό για να πουλήσει... Χμ, αντικρουόμενες οι απόψεις σας. Δεν είναι παρά ένα παιχνίδι, έτσι δεν είναι; Θεωρώ πως ελάχιστα από τα παιδιά εκεί, μπήκαν στον... χορό για να κερδίσουν το έπαθλο της Ακαδημίας, μάλλον για την δημοσιότητα μπήκαν. Δεν θα ήταν πιο εύκολο για κάποιον που έχει τον τρόπο (σ.σ κυρίως οικονομικό), αντί να έρθει στην Ελλάδα μαζί με την αδελφή του, την μάνα του κλπ. για ένα τηλεοπτικό σοου, να πάει κατευθείαν στην ακαδημία της Αγγλίας; Ή μήπως στη Νέα Υόρκη και την Αυστραλία δεν υπάρχουν αξιόλογες ακαδημίες χορού; Ή μήπως στην Κύπρο πεινάνε και δεν έχουν χρήματα να πάνε στην Αγγλία για να σπουδάσουν χορό; Απλά αναρωτιέμαι... Και καταλήγω πως, από την στιγμή που προτίμησαν να εκτεθούν με αυτό τον τρόπο οι συγκεκριμένοι χορευτές, πρέπει να είναι έτοιμοι και να κριθούν από «άσχετους» όπως τους χαρακτηρίζετε... Οσον αφορά το κατά πόσο είμαστε «άσχετοι» σε κάποια θέματα, εμείς ο «απλός κόσμος», λυπάμαι αλλά η καλή τέχνη είναι αυτή που αγγίζει τον «άσχετο» που δεν χρειάζεται να γνωρίζει τεχνικά χαρακτηριστικά για να την εκτιμήσει...

10:27 PM  
Blogger christos michaelides said...

alex

Βρίσκω πολύ κυνική καί άδικη την άποψή σου.
Η απάντησή μου ειναι εύκολη στο βασικό που ρωτάς. ΒΕΒΑΙΩΣ και ενυπάρχει στην ψυχολογία, την διάθεση καιτην επιθυμία των παιδιών που συμμετέχουν, ολοζώντανο το στοιχείο της δημοσιότητος. SO WHAT!
Χορο κάνουν. Τέχνη. Τέχνη που εκτίθεται. Και ΠΡΕΠΕΙ να εκτίθεται. Δεν την κάνουμε ΜΟΝΟ για τον ευατό μας.
Ασφαλώς και μπορεί αρκετοί από αυτούς να έχουν τα χρήματα να πάνε σε μιαν ακαδημία. ΗΔΗ, ο Μιτς, ο νεαρούλής από την Αυστραλία, φοιτεί σε μία από τις καλύτερες ακαδημίες χορού εκεί. Ακουσες, όμως, τι είπε ο δάσκαλός τους, όταν του ζητήθηκε η άποψη και η άδεια για να έρθει ο Μιτς στην Ελλάδα; Ειπε ότι αυτός ο διαγωνισμός, ΕΠΕΙΔΗ ειναι σόου, ΕΠΕΙΔΗ είναι δημίσιος, ΕΠΕΙΔΗ είναι θέαμα, θα ενδυναμώσει τον χαρακτήρα και την στάμινα αυτού του εξαιρετικά ταλαντούχου νέου παιδιού.

Ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα, φίλε alex.

Και η μπηχτή σου για την Κύπρο "Ή μήπως στην Κύπρο πεινάνε και δεν έχουν χρήματα να πάνε στην Αγγλία για να σπουδάσουν χορό;", αυτή κι άν εμπεριέχει απαράδεκτο, για μένα, κυνισμό, και - λυπάμει που το λέω - αδικαιολόγητο σύνδρομο, αγγλιστί "κόμπλεξ". Γιατί;

Χρηστος

12:28 AM  
Anonymous nikos said...

Αγαπητέ Χρίστο,
Έχω παρατηρήσει ότι συνήθως απαντάς σε αρνητικά σχόλια που γίνονται στα post σου. Έχω σχολιάσει και εγώ μερικές φορές (άλλοτε ανωνύμως και άλλοτε απωνύμως) καταθέτοντας την άποψή μου. Πότε δεν είχε ένα σχόλιό σου. Αυτό βεβαίως συμβαίνει με τα περισσότερα σχόλια και όχι μόνο με τα δικά μου. Να λοιπόν γιατί πιστεύω ότι σε προκάλεσε ο φίλος μας ο Alex. Λίγη δημοσιότητα ήθελε κι’ αυτός. “Άποψη μου”.
Νίκος

10:14 AM  
Blogger christos michaelides said...

Niko μου.

Φυσικό δεν είναι να απαντάς σε κάποιον που διαφωνεί μαζί σου, παρά σε κάποιον που σου λέει "συμφωνώ σε όσα έγραψες";

Δεν νομίζω, επίσης, ότι εδω μπαίνει κάποιος για την "δημοσιότητα", όπως λές.
Δεν έχω προωθήσει ποτέ αυτήν την εικόνα, και προσπαθώ, όπως κάνω χρόνια και στην Ελευθεροτυπια με τα e-mails, να απαντώ σε όσα περισσότερα μπορώ.


Αλλωστε, εδω, είπαμε, είμαστε ο εαυτός μας.

Χρ.

2:05 PM  
Blogger nelland said...

Ρε Χρηστάκο διώξανε τη Μαρία από το σόου. Ασε με πάω να σκάσω..

Σοου δεη θινκ αη αμ γκοινγκ του σι ιτ αγκαιν; Γιατί με τι θοτ θαρρω θα μείνουνε..

Αντε καλημέρα

υ.γ.1 εύχομαι ο μόνος λόγος στεναχώριας σήμερα για όλους να είναι τούτος
υ.γ.2 το 'ρε' δίπλα στο 'Χρηστάκο' δεν είναι το ρε το υβριστικό είναι το άλλο το ρε του παραπόνου εντάξει;

9:22 PM  
Blogger John boy said...

πάντως μετά από αυτό το show μάλλον βλέπω να επικρατεί η φράση: "Εγώ είμαι χορευτής και τα λέω τσεκουράτα".

...πολύ τζάμπα μαγκιά κ. Μιχαηλίδη βλέπω στο γενικώς γυαλί και να με συμπαθάτε (αν και μάλλον δεν πιστεύω ότι διαφωνείτε).

10:02 AM  
Anonymous Anonymous said...

Καλημέρα
Δεν βλέπω συνήθως ριάλιτυ, μα αυτό το συγκεκριμένο μου αρέσει και το χαζεύω μερικές φορές.Μου αρέσει και ας υπάρχουν πράγματα που διαφωνώ.Έτσι πιστεύω θα έπρεπε να ειναι τα ριάλιτυ αφού είναι μέρος πια της τηλεόρασης .Έτυχε να δω το συγκεκριμένο και μου έβγαλε σκριβώς τα ίδια συναισθήματα.Δε θέλω να δώσω συγχαρητήρια σε σας ...γιατι σας τα δίνω έτσι και αλλίως με το να σας ακούω και να σας διαβάζω και ας μη το ξέρετε.Θέλω να συγχαρώ τον κύριο Μεταξόπουλο που έκανε ακριβώς αυτο που έπρεπε τη στιγμή που έπρεπε!! και τη στιγμή που ήθελα και γω μια φορά να τα ακούσω έτσι απρόσμενα από κάποιον που δε ξερω καλά και δεν παρακολουθώ.Γιατί άλλο ειναι να τα λες εκ των ύστερων ή να τα γράφω εγώ στο blog μου ...και άλλιώς είναι να τα λες μπροστά σε αυτούς που πρέπει.ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ λοιπόν στον κύριο Μεταξόπουλο και από μένα ...που ενώ χάζευα πήρα κάτι παραπάνω από αυτό που περίμενα!!!
Kωνσταντίνα

10:43 AM  
Anonymous Anonymous said...

Υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που βλέπουν reality. Υπάρχει και μια άλλη που τα παράγει με τους συντελεστές της. Η τηλεόραση. Το ΣΕΒΟΜΑΙ αυτό γιατί άλλωστε είναι και η πραγματικότητα. Κάπου εκεί στη δεύτερη μερίδα παίζει και η λέξη (όπως το εισπράττω εγώ τουλάχιστον), «επαγγελματισμός». Η κλασική ατάκα είμαστε επαγγελματίες και προσπαθούμε να κάνουμε τη δουλειά μας. ΔΙΑΦΩΝΩ κάθετα με αυτό. Θεωρώ ότι σε κάποια πράγματα και κυρίως στην τέχνη δεν πρέπει να υπάρχει επαγγελματισμός με την έννοια που του έχει αποδοθεί και που έχει μέσα της το χρήμα. Θεωρώ λοιπόν ότι ο Κ. Μεταξόπουλος ο οποίος είναι εξαίρετος στη δουλειά του και δεν μπορώ να διαφωνήσω σε αυτό, μπορεί μεν να αξίζει συγχαρητήρια για το συγκεκριμένο γεγονός ήταν όμως μέλος και των fame story με ό,τι αυτό σήμαινε για τα νέα παιδιά που συμμετείχαν και που το παρακολουθούσαν και η προσωπική μου άποψη είναι αρνητική . Και για να είμαι δίκαιος μπορεί και τότε να θεωρούσε ότι θα πρόσφερε και μπράβο του. Τέσσερα όμως έγιναν. Ο απολογισμός είναι υπέρ της τέχνης; Πιο πολύ δε με ενοχλεί το reality που είναι κάτι καινούριο και ίσως μπορεί να προσφέρει . Το ότι δεν υπάρχει κανένα μέτρο με ενοχλεί. Διαφωνώ όμως και πάλι με τη λογική ότι κάποια επιτροπή θα απαγορεύσει ή θα τιμωρήσει τέτοιου είδους SHOW. Θεωρώ ότι πρέπει να δίνεται «βάρος» στον άνθρωπο, πρώτα από τον ίδιο τον άνθρωπο. Η συνταγή είναι απλή. «Κάνεις και αυτό που 'δε σου αρέσει' , για να συγκρίνεις. Do not accept by default nothing !!! Σας ευχαριστώ που απορρίψατε την άποψή μου διαβάζοντας άλλες……………
Κατρινάκης Αντώνης

12:31 PM  
Anonymous katerina said...

Δυστυχώς ζούμε σε χώρα που βασιλεύουν οι άσχετοι οι οποίοι παίρνουν αποφάσεις για πολύ πιο σοβαρά πράγματα. Διαβάστε στο blog της Αμαλίας για τις επιτροπές του ΙΚΑ που αποφασίζουν για τη ζωή ανθρώπων. Ποιοι τις αποτελούν; Νομίζω οι κάθε λογοις ημέτεροι που βγάζουν πολλά λεφτά από αυτές τις διαδικασίες και δεν έχουν ιδέα από ιατρική. Δεν θα έπρεπε να είναι άνθρωποι σχετικοί; Συγγενείς που έχουν ασθενείς με καρκίνο; 'Ατομα που έχουν σχέση με τα ιδρύματα πόνου και έχουν δει από κοντά τον ανθρώπινο πόνο και μπορούν να δείξουν την ανάλογη συμπάθεια και άτομα που μπορούν να ξεχωρίσουν τους ψευτοάρρωστους που απομιζούν το ΙΚΑ από τους πραγματικά ασθενείς; Αλλά το τραγελαφικό είναι ότι οι ψευτοασθενείς έχουν κι αυτοί τις 'άκρες' τους στο σύστημα.

2:48 PM  
Anonymous Δημήτρης Μαρκάκης said...

Χρήστο, μην ξεχάσεις να γράψεις στην εφημερίδα πως την Παρασκευή 1η Ιουνίου όλα τα blog θα είναι αφιερωμένα στην Αμαλία. Η 1η Ιουνίου να γίνει η ημέρα της Αμαλίας για την ελληνική blogόσφαιρα.

5:58 PM  
Blogger Ellie said...

Δεν έχει σχέση με το αντικείμενο του συγκεκριμένου post αλλά νομίζω ότι είναι άξιο της προσοχής όλων μας...
malpractice

Η κοπέλα δυστυχώς έφυγε από κοντά μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να την ξεχάσουμε αλλά να ενώσουμε την δική μας φωνή με την δική της ώστε να μην υπάρξουν άλλες Αμαλίες...

10:54 PM  
Blogger Νεραϊδόνα... said...

...καλώς(?) ορίσαμε στην εποχή του
"πες το,μ' ένα 'ακριβό' sms"

-και πως θυμώνω με δάυτο το 'φθηνό' κόλπο!!!


Με εκτίμηση
Νεραϊδόνα (κατα cyberόκοσμον)

Υ.Γ :
Μα και σαν ακροάτρια ραδιόφωνου αρχισα θυμώνω ...αφου για να συμμετάσχω σ' έναν διαγωνισμό λόγου χάρη – όχι μόνο πρέπει να έχω κινητό, αλλά και την δυνατότητα να πληρώσω πολύ παραπάνω απ όσο θα κόστιζε ένα απλό τηλεφώνημα.

11:13 PM  
Blogger christos michaelides said...

Νεραιδόνα.

Δίκηο έχεις για τα SMS, αλλά κουράστηκα να το εξηγώ αυτό το θέμα, όπως και κουράστηκα να απολογούμαι για κακές διαφημίσεις η και χορηγούς που κυριαρχουν σε ραδιοφωνικές εκπομπές και προγράμματα.

Δεν θα επαναλάβω τα αυτονόητα. Αλλά, πραγματικά, εάν θέλεις να συμμετάσχεις στους καθημερινούς διαγωνισμούς της εκπομπής στον Αντέννα (όπου κάνουμε συμβολικό δώρο ένα βιβλίο - δεν νομίζω πως το εμπορευόμαστε), στείλε τις απαντήσεις σου στο e-mail, "live972@antenna.gr", και θα μπουνε και αυτές στη κλήρωση μαζί με τα SMS.

Ευχαριτω,
Χρηστος

1:36 AM  
Blogger Νεραϊδόνα... said...

...σχωρεστε με, αλλα το ανεφερα, απλως - ως συναφη 'επιδημια' - και σαφεστατα δεν πρoσδοκουσα απο σας μια ακομα "εξηγηση" .
Η ευαισθησια σας 'γνωστη' & η φωνη σας 'βροντερη' -απο χρονους, μα σιγουρα δεν μπορειτε να... αλλαξετε ολοτελα , τον κοσμο.

Μη χαριζομενος, τον καμετε ομορφοτερο- και προσωπικα σας εχω 'χειροκροτησει' γι αυτο - πολλακις

Την καλημερα μου

Ευχαριστω

8:04 AM  
Blogger G.Bigfoot said...

It's just h lepth diaxwristikh grammh meta3y dhmokratias kai oxlagwgias... I think...

2:48 PM  
Anonymous Anonymous said...

egw pantws ligo ta amfisbitw ta kinitra tou k. meta3opoulou...mia smaragda pou ti zwzei sunexeia stis psifofories an kai exoun fugei polu kaluteres xoreutries... to kanei giati einai MA8HTRIA tou sti sxoli.... ARA...mipws ki o k.Meta3opoulos telika kanei osa "me sugkinisi" katigorise tis proalles????

9:33 AM  
Anonymous Anonymous said...

Σήμερα μόλις ανακάλυψα το μπλογκ σου Χρήστο. Σε διαβάζω πάντα στην τελευταία σελίδα της Ελευροτυπία και στη Λάιφο και πραγματικά χαίρομαι που ανακάλυψα άλλη μια πηγή κειμένων σου.

Για το συγκεκριμένο θέμα τώρα, σαν ερασιτέχνης χορεύτρια, χρόνια τώρα, θεωρώ το παιχνίδι αυτό μια ελπιδοφόρα διαφήμιση για το χορό στην Ελλάδα.
Δυστυχώς, σε μια χώρα που στερείται ακόμη και θεάτρου κατάλληλου για παραστάσεις χορού, σε μιά χώρα που δεν υπάρχει καν ακαδημία χορού, ιδιαίτερη παράδοση, ιδίως στον κλασσικό χορό, τέτοιες τηλεοπτικές εκπομπές ίσως προτρέψουν κάποιους γονείς να στείλουν τα παιδιά τους στις σχολές χορού και κάποια παιδιά (ακόμη και με έναυσμα τη δημοσιότητα..για αρχή είναι αρκετό) να ζητήσουν από τους γονείς τους να τα γράψουν σε κάποια σχολή χορού.

Ο χορός είναι πειθαρχία, είναι αυτοέκφραση, είναι μαγεία, είναι τέχνη. Το παιδί μαθαίνει από νωρίς να αναπτύσει τις αισθήσεις του, να ακούει μουσική, και μάλιστα κλασσική-κάτι που αμφιβάλλω αν γίνεται συστηματικά είτε από τα σχολεία είτε από τους γονείς,να σκέφτεται και να τοποθετείται στο χώρο, να προσεγγίζει με πιό ολιστική θεώρηση την τέχνη. Και πόσο πιό εύκολο είναι να αντιληφθείς την τέχνη όταν ξεκινάς από μικρός να την εξερευνάς...

Όσο για την κριτική επιτροπή και ιδιαίτερα τον Πάνο Μεταξόπουλο, εύχομαι να συνεχίσει να αντιστέκεται στο κατεστημένο της μαζικής εμπορευματοποίησης και ανοησίας.
Μάλλον τέτοιου είδους μορφές αντίστασης χρειαζόμαστε για να μην παγιωθεί αυτή η υποκουλτούρα της τηλεόρασης και της υπερκατανάλωσης.

12:58 PM  
Anonymous Anonymous said...

Sthn upothetikh periptwsh pou oi ellhnikes ekloges ginontan me SMS, den apokleietai prwthypourgo na vgazame ton Paraskeua, (va,va). Upo proupotheseis vevaia, mporei na apodeiknuotan polu polu kalliteros apo thn tripleta costas-giorgos-dora...

1:56 PM  
Anonymous Anonymous said...

Για ναμαι ειλικρινής,την επομπή την είδα ελάχιστα. θα έλεγα ότι μάλλον με τρόμαξε, καθώς διαγραφόταν στα πρόσωπα των παιδιών εκείνη η φοβερή,μοναδική αγωνία της έκθεσης στον κόσμο και στους κριτές.Νομίζω όμως ότι οι εκρήξεις του Μεταξόπουλου ήταν λίγο πέραν του αναμενόμενου. Εν πάση περιπτώσει, δεν ξέρω αν μας χρειάζονται όλες αυτές οι εκπομπές - δούρειοι ίπποι, μπορεί και ναι, αλλά βλέπω λίγο διαφορετικά τα πράγματα και δεν ξέρω αν η φευγαλέα αυτή δημοσιότητα προσθέτει ή αφαιρεί σ αυτές τις ευαίσθητες ηλικίες
Φιλια Ρίτσα Μασουρα

10:07 PM  

Post a Comment

<< Home