Monday, April 24, 2006

Οι δολοφόνοι του κρασιού

Η τιμή των ελληνικών κρασιών, τόχω ξαναπεί, είναι απαράδεκτα υψηλή. Με πολύ λιγότερα χρήματα, αγοράζεις πολύ καλύτερα κρασιά από την Γαλλία, την Ιταλία, την Χιλή, την Νότια Αφρική, την Καλιφόρνια, την Αυστραλία. Στα εστιατόρια ιδίως, τοχουν παρακάνει. 40, 50 και 60 ευρω, για ένα κρασί που φεύγει από τον παραγωγό 5,6 και 7 ευρω, πωλείται από την κάβα 13, 14 και 15 ευρω, και καταλήγει στα εστιατόρια να πωλείται μέχρι και 10φορές παραπάνω. Η αδικία είναι πασιφανής. Ο παραγωγός πασχίζει μια ολόκληρη σεζόν να βγάλει καλό κρασί, αγωνιά για το αν θα βρέξει, αν θα χιονίσει, έχει την τεχνογνωσία που ο εστιάτορας ούτε που μπορεί να κατανοήσει, και έρχεται ο τελευταίος να βγάλει το κέρδος του, όχι από την ποιότητα του φαγητού και του σέρβις του, αλλά από το ωραίο το κρασάκι. Χρεώνοντας 40 ευρω το μπουκάλι, είναι σαν να εισπράττει το εστιατόρια τα χρήματα ενός πλήρους γεύματος χωρίς να το έχει σερβίρει.
Το κρασί μας είναι υπέροχο. Έχουμε μερικές από τις καλύτερες ποικιλίες στον κόσμο. Όμως, η τιμή του είναι ακριβή. Αυτός είναι, μαζί και με το κακό μάρκετιγκ, ο λόγος που δεν περπατάει στις ξένες αγορές, και ο λόγος που περπατούν τα βουλγάρικα, τα λιβανέζινα και να νεοζηλανδέζικα. Αυτός είναι και ο λόγος που αναγκαζόμαστε και εμείς, οι Έλληνες, πολλές φορές να προτιμούμε ξένα κρασιά, χωρίς τύψεις πια. Αυτές, άλλοι θα πρέπει να τις έχουν.

12 Comments:

Blogger paraksenos said...

Αχ και να 'ταν μόνο το κρασί τι καλά που θα ήταν...

Για άλλη μια φορά η ελληνική πραγματικότητα μου φέρνει στο μυαλό την αθάνατη ελληνική ταινία "Υπάρχει και φιλότιμο"(;)

"φάγαν απ 'τα πλακάκια φάγαν απ' τα τσιμέντα φάγαν απ 'τα κουφώματα φάγανε φάγανε φάγανε ..."

Κι εδώ δεν κολλάει μόνο στους πολιτικούς έχουμε ευθύνη όλοι μας.
Πρέπει να αντιδράσουμε αλλά πώς;
Πολλές οι μη κυβερνητικές οργανώσεις για την προστασία του καταναλωτή , και δεν αμφιβάλω ότι προσπαθούν πραγματικά , αλλά αποτέλεσμα;

Η κατάσταση μου θυμίζει MATRIX μας δίνονται συγκεκριμένες επιλογές αντίδρασης , έτσι ώστε και να νομίζουμε ότι αντιδρούμε άρα κάνουμε το «καθήκον» μας και εκτονωνόμαστε , αλλά και ταυτόχρονα οι αντιδράσεις μας είναι ίσος πλήρως ελεγχόμενες !!!

Χρειαζόμαστε κάτι εντελώς διαφορετικό αλλά τι;

Υ.Γ. Ξέφυγα λίγο απο το θεμα ε; :)

4:18 AM  
Blogger JustAnotherGoneOff said...

Πες τα... Έχω ιδία πείρα με τα νοτιοφρικάνικα και τα καλιφορνέζικα - εξαιρετικά καλά κρασιά όλα τους. Πολλές φορές - για την τιμή τους - είναι πολύ ανώτερα από τα "σαραντάρια" σε ευρώ που χτυπάμε εδώ.

ΥΓ Να μην θυμηθώ εκείνη την ταινία, το Sideways, "Πλαγίως" ελληνιστί, η αποθέωση του κρασιού με μια ιστορία αντιστικτικά διακείμενη στην ομορφιά της γεύσης του οίνου.

5:06 AM  
Blogger άστεγος said...

Τελικά, θέλουμε δε θέλουμε, όλο και καταλήγουμε να κάνουμε (ψιλο)μαρξιστικές αναλύσεις και να θίγουμε και το φαινόμενο της υπεραξίας της αγοράς...
Μια και όμως έχουμε "επιλέξει" το ελεύθερο εμπόριο, ας το κάνουμε τουλάχιστον σωστά με καταλληλο νομικό πλαίσιο, που να περιορίζει την κερδοσκοπία. Όπως γίνεται και αλλού, ήσυχα και απλά.

12:38 PM  
Blogger christos michaelides said...

antoni, χρονια πολλά. ερυχομαι οι "ψιλο μαρξιστικές αναλύσεις" που αναφέρεις να μην έχουν σχέση με το δικό μου κείμενο.

1:02 PM  
Blogger Memento aka a moment in life said...

τα μοναδικα κρασια που βρηκα εδω στην Αγγλια, ειναι Ρετσινα Κουρτακη, Μαυροδαφνη Πατρων, κανα ουζο Τσανταλη, και βιολογικο Τσανταλη Cabernet Sauvignon (που ειναι και απο τις πλαγιες της Χαλκιδικης...).
Μακαρι να μπορουσα να βρω κι αλλα κρασια , απο τα πολλα και πολυ καλα κρασια που εχουμε.
Οταν ειμαι Ελλαδα, στο εστιατοριο των γονιων μου ( που εμεις τουλαχιστον δεν τα "χτυπαμε" 40 και 60 Ευρω) βρισκω τη χαρα μου... Δοκιμαζω αρκετα κρασια, για να μπορω να τα προτεινω στους πελατες... Μοσχοφιλερο Μπουταρη το αγαπημενο μου, αλλα και πολλα κτηματα... Τι μου κανατε παλι, αντε τωρα να παω να αγορασω τα αυστραλεζικα και τα καλιφορνεζικα...δεν μπορω να ξοδεψω 10£ για να πιω ενα κρασακι της προκοπης... κι ετσι ανοιγω μπουκαλι μονο Χριστουγεννα και Πασχα... Κριμα!
θα δωσω παραγγελειες να μου φερουνε απο Ελλαδα!

2:54 PM  
Blogger emfortos said...

Ειναι η γενικοτερη αρπαχτη απο τους μεσαζοντες που ανεξελεκτα δρουν

Ειναι ισως το υψηλο κοστος

Ειναι μια ανωριμη αγορα με πολυ μαυρο χρημα κ παραοικονομια

Μηπως ομως ειναι κ η νοοτροπια που θελει το ακριβο συνωνυμο του καλου;
και αρα να βαλουμε ψηλα την τιμη
εμεις οι παραγωγοι-τυποποιητες

αλλα κ να πληρωσουμε εμεις ....
οι εχοντες για να δειξουμε οτι...

4:34 PM  
Blogger filippos said...

Πολύ δίκιο έχετε κύριε Μηχαηλίδη. Στη Γαλλία τα κρασιά είναι πολύ καλά (σε γενικές γραμμές) και ιδιαιτέρως φθηνά σε σύγκριση με τα ελληνικά. Δεν είναι μόνο στα κρασιά. Θυμάμαι ότι στη Γαλλία πήγαινα για Σαββατοκύριακο στη Βουργουνδία και έμενα σε δωμάτιο παραδοσιακής φάρμας με θέα πύργο του 14ου αιώνα και πλήρωνα 36€ το βράδι. Πείτε μου που θα πλήρωνα το ίδιο ποσό στην Ελλάδα και που θα έμενα....Το ότι τα "χτυπάνε" στην Ελλάδα έχει να κάνει πολύ απλά ότι κάποιοι τα δίνουν. Δυστυχώς. Αντιπροτείνω: θέλεις καλό κρασί, κανόνισε ένα τριήμερο σε περιοχές των παραγωγών και αγόρασε χύμα, εμφιάλωσέ το και κάνε μια κάβα για να τη χαίρεσαι με τους φίλους σου. Έτσι ίσως το χαρείς δυο φορές.

10:52 PM  
Blogger Johny B.Good said...

Πες τα Χρυσόστομε ! Καλό και φθηνό κρασί κάνουν ακόμη και Νεοζηλανδοί, Αργεντίνοι, Βούλγαροι, Ούγγροι, Αυστριακοί, Γερμανοί, Πορτογάλοι, Λιβανέζοι και πολλοί άλλοι. Γιατί να πληρώνουμε τις lifestyle φαντασιώσεις του καθενός;

1:25 AM  
Blogger alexS said...

Πολύ σωστή η παρατήρηση. Είμαστε όντως ακριβοί.

Δυσκολεύομαι να εστιάσω στο πρόβλημα όμως, γιατί μου αποσπα την προσοχη αυτή η συνταξιούχα που δεν της φτάνουν αυτά που βγάζει για να πάρει ένα κιλό ντομάτες από την λαϊκή...

Άραγε, να την ρωτήσω τι πιστεύει και αυτή για τις απαράδεκτες τιμές των κρασιών...

12:19 PM  
Blogger christos michaelides said...

Αγαπητε jujubegr.
Να εστιάσεις το πρόβλημα στο ότι και η φτωχή συνταξιούχα δικαιούται να αγοράζει που και που ένα μπουκάλι καλου κρασιού, από τον τόπο της, σε λογικές τιμές.
Να εστιάσεις επίσης το πρόβλημα και σ' εκείνο το ΄κομμάτι των καταναλωτών που γενικώς "χαλάνε" την αγορά γιατί ισοφαρίζουν πάντα την απελπιστική τους άγνοια με προτίμηση στα ακριβότερα.

12:37 PM  
Blogger antvol said...

α/ Κατανάλωση αλκοόλ στο εστιατόριο: Συμφωνώ απολύτως, πρόκειται για καθαρή κλεψιά, στην οποία θα πρέπει να προσθέσουμε και το ότι άπειρες φορές το κρασί (που πωλείται ως χρυσός) δεν έχει, λόγω άγνοιας ή αδιαφορίας των υπευθύνων, διατηρηθεί στη σωστή θερμοκρασία και έχει αλλοιωθεί (τουλ. έχει απόκλιση από τις προδιαγραφές του). Νομίζω ότι η καλύτερη επιλογή σε όσα εστιατόρια υπερτιμολογούν το κρασί είναι να παραγγέλνουμε ή μεταλλικό νερό ή μπύρα (όχι πως και αυτά δεν είναι υπερτιμημένα, αλλά τέλος πάντων).
β/ Κατανάλωση αλκοόλ στο σπίτι: Πολλές φορές στην παρέα ακούω το επιχείρημα ότι, ως έλληνες, πρέπει να επιλέγουμε ελληνικά κρασιά, κι ας είναι ακριβότερα. Διαφωνώ απολύτως. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία ζούμε, υπάρχει, πρώτ' απ' όλα, για τον πολίτη-καταναλωτή, και μετά για τα διάφορα συμφέροντα, έστω και "εθνικά". Αν όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες αρχίσουν να διαλέγουν με βάση τη σχέση τιμής/ωφέλειας, είναι σίγουρο πως και οι επιχειρήσεις θα προσαρμοσθούν, τουλ. όσες από αυτές θέλουν να έχουν μέλλον. Συνεπώς, η σωστή επιλογή νομίζω ότι πρέπει να στηρίζεται στη σχέση ποιότητας κρασιού και τιμής του και όχι, βέβαια, στην εθνικότητα του παραγωγού.

1:06 PM  
Blogger Memento aka a moment in life said...

Ασχετο σχολιο: κ. Μιχαηλιδη, αυτο το σαββατοκυριακο η Independent προσφερει τη δικη της εγκυκλοπαιδεια (Indypedia) των γεγονοτων σε αριθμους σε δυο τομους... νομιζω οτι ειναι ενδιαφερον...

10:18 PM  

Post a Comment

<< Home