Monday, June 19, 2006

Παω για Μουντιάλ


Σε λίγο αναχωρώ για Γερμανία, να ιδώ με τον γιόκα μου 4 αγώνες του Μουντιάλ. Έχω αγωνία, χαρά και λαχτάρα.
Το’πα σήμερα το πρωί από το ραδιόφωνο, και αμέσως έπεσαν 3-4 SMS να με κατασπαράξουν! Πιθανώς να υπέθεσαν ότι το’πα για να προκαλέσω εκείνους που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά αυτήν την μικρή-μεγάλη πολυτέλεια. Και θίχθηκαν!
Βγηκα έξω από το κτίριο συννεφιασμένος. Κοίταξα γύρω τις γιγαντοαφίσες, και είδα τα αντικείμενά τους σιγά-σιγά να αλλάζουν πόσα, και να μπλέκονται με τη ζωή που κυλούσε μπροστά τους δίχως ουσία καμμία.
Το τσιγάρο, περπατώντας στις άκρες της γόπας του, όπως ο ένοχος εραστής στις άκρες των ποδιών σαν επιστρέφει στο συζυγικό κρεβάτι, μπήκε απαρατήρητο στο μποτιλιάρισμα της ημέρας, και έγινε μέρος της ρουτίνας χωρίς να το καταλάβει κανείς.
Ο φουρκισμένος ακροατής απαιτούσε «περισσότερη ενημέρωση», και έτσι κατέβηκε από την επόμενη αφίσα η ξεχασμένη Στανίση και του πέταξε ένα πρωινό «ώπα» τόσο πλασματικά εντυπωσιακό, που παραξενεύτηκε ως και η Μελέτη που φιλοξενεί κάμποσα τέτοια επιφωνήματα στο δικό της, σινιέ πρωινάδικο.
Ο εκφωνητής απαριθμούσε τις εκδηλώσεις που θα γίνουν στα πλαίσια του 10ημερου αφιερώματος στον Ανδρέα Παπανδρέου, για τα 10 χρόνια που πέρασαν κιόλας από τον θάνατό του.
Ο Αμαντέους έκανε γρήγορα έναν υπολογισμό για τα 250 χρόνια, φέτος, από τη δική του γέννηση, έκανε αναγωγή στο 1 έτος που αφιερώνεται σ’ αυτόν, και αισθάνθηκε κατάφωρα αδικημένος από αυτόν που, ωραιοποιημένα δυστυχώς, μερικοί συμπατριώτες εδώ αρέσκονται να αποκαλούν «μέγα αντιφατικό».
Το ξανάπα: «δεν υπάρχει άλλος λαός που να παρουσιάζει έτσι τα κουσούρια του ως παραστρατημένα προτερήματα, όσο εμείς», αλλά άναψαν πάλι τα SMS του αέρα, και πάτησα γκάζι να φύγω γρηγορότερα από την άγρια πόλη.
Τσιγάρα, νυχτερινά κέντρα, κέντρα αδυνατίσματος, (να ξοδεύεις δέκα για να φας και είκοσι για να τα χάσεις…)κέντρα αποτρίχωσης, κέντρα εμφύτευσης μαλλιών, πώς να μην διαπρέψει σ’ ένα τέτοιο τοπίο ερημικό ένας τόσο αντιφατικός ηγέτης; Δηλαδή, ένας ηγέτης κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση εκείνων που των έβριζαν την ίδια στιγμή που τον υμνούσαν.
Σαν μικρό παιδί τρέχω να κλωτσήσω την μπάλλα με την καλπάζουσα φαντασία μου. Να καρφώσω στα δίχτυα τους μίζερους της πρωινής μου ραδιοφωνικής περιπέτειας, και να πανηγυρίσω έξαλλα τον εξαφανισμό τους μαζί με τους άλλους μου συμπαίκτες.
Τον Αμαντέους, τον Αλκίνοο, την Ελευθερία, τον Αρμστρονγκ και την Μίριαμ Μακέμπα.

7 Comments:

Blogger andy dufresne said...

Να έχετε καλό ταξίδι και να επιστρέψετε πιο δυνατός και γεμάτος.

Σας ζηλεύω, δεν σας φθονώ.

Ελπίζω να μην σας κυνηγήσει ο Σεφέρης με το "όπου κι αν βρεθώ η Ελλάδα με πληγώνει"...

9:16 PM  
Blogger Memento aka a moment in life said...

καλο ταξιδι και καλη μπαλα... να μας γραψετε σε ποιους αγωνες θα πατε , να ξερουμε τι να υποστηριζουμε... να περασετε καλα. Τυχερος ο γιοκας σας!

9:35 PM  
Blogger Stavros Katsaris said...

Ευχές ευχές ευχές!
Να είσαστε τυχεροί και εσύ και ο γιόκας σου και να δείτε ματσάρες να μην είναι τίποτα σούπες!
Καλά να περάσετε!
Περιμένουμε ανταποκρίσεις!!!
Φιλιά!!!!

11:28 AM  
Blogger Jason said...

Ένα πράγμα δεν καταλαβαίνω.
Γιατί σας ακούν όλοι αυτοί οι μίζεροι;
Αφού δε σας γουστάρουν.
Γιατί δεν ακούν κάποιον άλλον λίγο πιο ψεύτικο;

Μάλλον γιατί γουστάρουν να γκρινιάζουν.
Γιατί είναι μίζεροι.

1:14 PM  
Blogger nat said...

Ανακάλυψα επιτέλους αυτό το μπλοκσποτ που άκουγα συχνά στον Δίεση και δεν μπορούσα να βρω.

Ζηλεύω, ζηλεύω για το ταξίδι στη Γερμανία, τι καλό μπαμπά έχει ο γιος σας!!!

Καλά να περάσετε με πολλά γκολ!!!

2:27 PM  
Blogger genna said...

εδώ κάτω από τον amadeus θα αφήσω μια καληνύχτα κι ένα γλυκό φιλάκι...
σαν το κρυφτούλι...

12:40 AM  
Blogger genna said...

Αχ, πόσα θελω να σου πω μα δεν υπάρχουν λόγια... το κουβαδάκι ειναι όμορφο, κατακίτρινο, να το γεμίσεις βοτσαλάκια και κοχυλάκια, να μυρίσεις αλμύρα, να διώξεις το φόβο, το ξέρω είναι δύσκολη περίοδος... εγώ μαζί σου τη πέρασα... κι όταν ξυπνω μεσ' τη νύχτα κάθιδρη απλώνω το χέρι... να πιάσω, καληνύχτα...

1:40 AM  

Post a Comment

<< Home