Thursday, September 11, 2008

Η Εκδίκηση της Γυφτιάς


Βούιζαν χθες οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια του Κολωνακίου από το γνωστό του πλήθος. Στα μαγαζιά, οι ηλιοκαμένες κυρίες συζητούν με τις υπερενθουσιώδεις πωλήτριες για τα καμώματά τους του καλοκαιριού (Τι καμώματα, δηλαδή; Τις περιπαλνήσεις τους με τα κότερα, τι και που φόρεσαν στις … αποβάσεις τους, τέτοια). Στις καφετέριες, πάλι, το «εκλεπτυσμένο μπίρι-μπίρι», έχει και αυτό τη δική του, ιδιαίτερη χροιά. Κάτι σαν μουσική της ανώδυνης υπόκρουσης, που ακούγεται συνήθως στα σαλόνια και στα ασανσερ των καλών ξενοδοχείων.

Ξαφνικά, όμως, η πιο υπέροχη … μουσική που άκουσα ποτέ μου, έρχεται και αναστατώνει τη μικρή αυτή «κυψέλη» - τις μέλισσες και τις σφήκες της. Είναι τα μεγάφωνα ενός παλιού, καταγδαρμένου, κάποτε κόκκινου «Ντάτσουν», από τα οποία ξεχειλιζει η μελωδική φωνή του αρειμάνιου γύφτου που διαλαλεί τη μπίζνα του. «Ο παλιατζή-ης. Ο-λα τα παλιά αγορ-άζω. Σπί-τιαα και αυλές καθαρί-ζωωω. Σί-δερα. Θερμο-σί-φωνες. Καζαν – άκια. Ο παλιατζί-ης». Και, όλοι οι τονισμοί να πηγαίνουν περίπατο, στα λάθος φωνήεντα. Τα «ά» να τραβιούνται σε «αε», και τα «η» σε «ηε», έτσι που να πετυχαίνεται πάντα μια υπέροχη ομοιοκαταληξία.

ΤΟ μελίσσι ενοχλείται – το βλέπεις. Γυρίζουν τα κεφάλια. Κοιτούν απαξιωτικά το αμάξι. «Πως βρέθηκε εδώ, στον λαμπυρίζοντα κόσμο μας ετούτο το σαράβαλο», θα σκέφτηκαν, ίσως. «Μα τι θα γίνει κάθε μερα μ’ αυτήν την φασαρία», γκρίνιαξε, στη μπουτίκ, η κυρία που εν ημερωνόταν για την χειμερινή κολεξιόν. Στα μαγαζιά αυτά, όλα της περιοχής, ακούγεται, βλέπετε, άλλη μουσική. Τυποποιημένη, των πλέι-λιστ ραδιοφωνων. Και αν ακούγεται, κάποιες φορές, μια «διακοπούλα» στα τραγούδια, είναι συνήθως από φωνή που προσπαθεί να είναι αισθησιακή και (χωρίς προσπάθεια) λέει σαχλαμάρες. Γι’ αυτό τους ενόχλησε το μεγάφωνο του αρειμάνιου γύφτου!

Πόσο μάλλον, όταν τα μεγάφωνα, ξαφνικά, έγιναν δύο, και τότε η «εκδίκηση της γυφτιάς» έγινε κάτι σαν θεσπέσια όπερα. Ένα ντουέτο αλησμόνητο, από δύο μεγάφωνα Ντάτσουν, για ακροατήριο ενοχλημένο. Ο δεύτερος … τενόρος, διαλαλούσε τα άνθη του, που ξεχείλιζαν από την καρότσα, και έδιναν ομορφιά ανείπωτη στο τοπίο των παρκαρισμένων τζιπ, και των άλλων γυαλισμένων και καινούργιων ΙΧ. «Και γαρδένιες. Και καμέλιες απ’ το Πήλιο. Και φυτά εσωτερικά για τα ωραία σας σπίτια». Όλα τα «και», τονισμένα υπερβολικά. Κι ωραία.

Μαθαίνω πως, τωρα τελευταία, είναι καθημερινή η επίσκεψη των δύο αυτών … τενόρων στο Κολωνάκι. Που πάει να πεί πως έχει κι εκεί πελατεία. Αμα έχεις υπομονή, να περιμένεις και να παρακολουθήσεις, θα τη δείς κιόλας. Είναι οι κοπέλες των σπιτιών (Φιλιπινέζες, Σριλανκέζες, Μολδαβες, Αιθιοπέζες), που κατεβαίνουν από τις πολυκατοικίες φωνάζοντας «έλα φίλε». Άλλη έρχεται με ένα χαλασμένο φλοτέρ και του λέει «το καζανάκι είναι πάνω», και άλλη φεύγει με μια πλουμιστή καμέλια από το Βόλο!

20 Comments:

Blogger Aggelos Spyrou said...

Χαχαχα!

Ασχολίαστο!!! Χαχαχα!!!

3:03 PM  
Anonymous Νικηφόρος Καιρός said...

Θέλω να υπερηφανεύομαι, ότι γιά το κείμενο αυτό, ήμουν ο πρώτος που διατύπωσε ρητά το "εύγε", πριν καν δημοσιευτεί στο παρόν blog. Το έκανα χθές με σχόλιο σε άλλο
- υποχρεωτικά - post. Γι' αυτό και δικαιούμαι πιστεύω, όπως δικαιούται και το κείμενο του κ. Μιχαηλίδη, να επαναλάβω αυτολεξεί το σχόλιό μου και εδώ. Έχει ως εξής:


Κε Μιχαηλίδη,

Εξαιρετικό το σημερινό σας (10/9/08 - "Η εκδίκηση της γυφτιάς") κείμενο στην Ελευθεροτυπία". Και από πλευράς περιεχομένου και από πλευράς μορφής. Αισθάνομαι υποχρεωμένος (αλλά και επιθυμώ) να σας συγχαρώ. Και να σας καλέσω να μείνετε μ' αυτό το side...


Χαιρετώ, καληνυχτίζω και ελπίζω.

11:53 PM  
Blogger rose said...

για να παραφράσω - εντελώς- την ανακωχή του Τζιμακου και τα άσπρα σεντονια των πολυκατοικιων,

όσο υπάρχουν διπλωματικές αντιπροσωπείες τσιγγάνων στο Κολωνάκι, μην φοβασαι..
αραγε ως πότε αλήθεια θα κρατήσει αυτη η ανακωχή μεταξύ των κατοικων..

πολλά χρωστάμε στις Σριλανκέζες, Φιλιππινέζες ...

12:14 PM  
Blogger rose said...

"χαθηκε" το προηγουμενο σχολιο μου

παράφραζα την Ανακωχή του τζιμάκου και τα άσπρα σεντόνια της..

Οσο υπάρχουν διπλωματικές αποστολε΄ς τσιγγάνων στο Κολωνάκι, μη φοβάσαι..
Αραγε ως πότε ακόμα θα κρατησει αυτη η ανακωχή μεταξύ των κατοίκων

Χρωστούμε πολλά στις γυναίκες απο την Σρι-Λάνκα

12:17 PM  
Blogger Kai Na Katharisoume Tous Kakomoutsounous said...

Αυτό κι' αν είναι αρμονία.
Γουστά-ρώωωωω!

4:31 PM  
OpenID imarias said...

ε όχι και εκδίκηση, Χρήστο, ο παλιατζής και ο λουλουδάς είναι οι αγαπημένοι μου ήχοι, στην ίδια γειτονιά. και οι δύο είναι οικολόγοι αλλά δεν το ξέρουν! ποιός άλλος επαγγελαμτίας εφοδιάζει με scrap, απασχολούμενος με τα αποβλητα ημών των καταναλωτών? και πού αλλού μπορεί ο εγκλωβισμένος κάτοικος του κέντρου να βρει ένα σακουλάκι χώμα για τις γλάστρες?

9:49 PM  
Blogger magsoulini said...

Ωραία ανάρτηση κι εγώ που βρέθηκα σπίτι από το πρωί σήμερα σε άλλη γειτονιά, αρκετά μακριά από το Κολωνάκι, τα ίδια άκουσα, συνήθως τα Σαββατοκύριακα ακούγονται πάντα...έχει άλλο ήχο η γειτονιά!!! Με πολύ καμάρι ο παλιαντζής καθαρίζει αποθήκες και αυλές, καταλαβαίνεις από τη φωνή του, ότι καλά πάνε οι δουλειές του!
Είπα να μπω στο μπογκ και διάβασα, όλα όσα πάνω κάτω σκεφτόμουν το πρωί...

10:49 PM  
Blogger CAESAR said...

Λέτε να έχουμε μια νέα εκδοχή της Κάρμεν :)

9:23 AM  
Blogger Yannis Zabetakis said...

λαμπρίζοντας κόσμος...

μήπως κι εμείς δεν έχουμε γίνει κάτι τέτοιο?

και μια απορία...
στην Κύπρο...σε ποια πόλη θα έλεγες υπάρχει το "κολονάκι" της Κύπρου?

9:46 PM  
Blogger chicumita said...

Είναι κάποιος στην γειτονιά μου με φωνή από τη Φρουτοπία που διαδίδει στις 8 το πρωί ότι είναι ο "ΠΑΛΙΑΤΖΙΑΑΑΑΣ"...Νομίζεις πως αντέχεται αυτό; Σκέφτομαι να του πετάξω καμιά πέτρα αλλά φοβάμαι το backspin.

ps: έχω κάνει προόδους μετά τα Χανιά, στο Ντουμπάι. :)

1:47 PM  
Blogger ΛΑΜΠΡΟΣ (Lambros) said...

Καλημέρα σε όλους !
Αχ, αθάνατη Ελλάδα ... που αλλού στο κόσμο θα βρείς και θα ζήσεις τέτοιες καταστάσεις; Στη γειτονειά μου (Ηράκλειο - Κρήτης) περνάει κάθε μέρα ένας γύφτος και φωνάζει "Όλα ένα ευρώ, παντρεμένοι και οι δυο, γύρνα σε παρακαλώ" !!! Τι άλλο να ζητήσει κανείς, Κυριακή 9 η ώρα το πρωί, από ένα γύφτο κάτω από το παραθυρό να σου τραγουδάει; Αλλά μήπως και οι καμπάνες τις εκκλησίας δεν μας ενοχλούν, που χτυπάνε από της 7 η ώρα (αλήθεια γιατί χτυπάνε;);

10:03 AM  
Anonymous stefanos said...

ΚΑΛΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΑΛΛΑ ΕΝΑ ΚΑΛΩΝ ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ ΣΧΟΛΙΟ.

ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΑΤΕ ΜΕΣΑ Σ'ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΛΙΒΕΡΟ ΤΟΠΙΟ; ΕΙΣΤΕ ΠΕΡΙΣΤΑΣΙΑΚΟΣ ΘΑΜΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΤΟΥ, ΠΕΡΝΟΥΣΑΤΕ ΤΥΧΑΙΑ 'Η ΕΙΣΤΕ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΤΕ;

4:23 PM  
Blogger christos michaelides said...

Αχ, βρε Στεαφνε.
Εχω κουραστει με αυτά τα "καλών προθέσεων" σχόλια.
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι θέλεις να πείς. Υποψιάζομαι, ότι θέλεις να υποστηρίξεις πως είμαι και εγω κομμάτι "της κοινωνίας του Κολωνακίου", την οποία παρουσιάζω αρνητικά στο χρονογράφημά μου, και ότι είναι βολικό να κάθεσαι απ' έξω και να σχολιάζεις.

Πήρα μιά εικόνα, που την έζησα, και την έκανα χρονογράφημα. Μήν ψάχνουμε στα πάντα μια προέκταση 'η, όπως άλλοι, μιά ταμπέλλα.

Με καλή πρόθεση...

8:33 PM  
Anonymous stefanos said...

ΧΡΗΣΤΟ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ. ΟΝΤΩΣ ΕΙΧΕ ΚΑΛΗ ΠΡΟΘΕΣΗ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ, ΔΕ ΘΑ ΕΠΕΚΤΑΘΩ ΣΕ ΑΥΤΟ.

ΕΠΙΤΡΕΨΕ ΜΟΥ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΧΩ ΒΑΡΕΘΕΙ ΚΙ ΕΓΩ:
1. ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ "ΤΡΑΒΑΤΕ ΜΕ (ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ) ΚΙ ΑΣ ΚΛΑΙΩ",
2. ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ "ΟΙ ΑΛΛΟΙ (ΠΛΕΜΠΑ) ΚΙ ΕΓΩ"

ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΛΙΓΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΧΕΡΙ ΤΑ ΞΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΛΛΟ ΧΕΡΙ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ, ΠΑΡΑΠΟΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΤΙ ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

9:07 PM  
Anonymous Georgia A. said...

κ. Μιχαηλίδη,
Εχω να σας ακούσω από τον "Σταθμό" και μετέπειτα "Δίεση".....
Και χαίρομαι πάρα πάρα πολύ να σας διαβάζω και ηλεκτρονικά.
Νά'στε καλά.
Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχουν και οι no-dithen γύφτοι!

Γεωργία Α.

1:22 PM  
Blogger spy said...

ΤΗΝ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΧΡΗΣΤΟ!!

2:05 PM  
Anonymous Anonymous said...

Διάβασα εντελώς τυχαία το "εγκλωβισμένο μπαλκόνι" σήμερα το πρωι . Αλήθεια, η κυρά του σπιτιού φυτέψε ανθεκτικά στο χειμώνα λουλούδια ? Και τι δεν θα έδινα για μια "φρέσκια" φωτο. Όταν κάτι γκρεμίζεται υπάρχει κάτι άλλο που αναδύεται μέσα απο αυτό . Αυτό μου έμαθε αυτή η εικόνα . Κάπου υπάρχει ένα παράθυρο με θέα . ΟΥΦ....

10:50 PM  
Anonymous Spyros Ioannou said...

έλεος με τα 'ευγενή σχόλια'!τι σχέση έχει το ταξικό σε μια τέτοια ανάρτηση;ας χαλαρωσουμε λιγο πια.
όσο υπάρχουν οι άλλοι (πλέμπα που λέτε)τόσο ο κ.Μιχαηλίδης δεν θα γράφει.διαφωνώ με τον μετριασμό σχολίωναλλά να ένα μπλοκ που το χρειάζεται.τι πράμα είναι αυτό-
αφήστε τους λίγους που διαβάζουν να το χαίρονται. έτσι εκλεισε και το μπλοκ του Ν.Δήμου.
υπάρχουν ενδιαφέροντα σχόλια εδώ και τελικά μόνο σε σας στέφανε απάντησε. αυτό είναι κρίμα.

Σπύρος Ιωάννου
φιλικά

12:18 PM  
OpenID imarias said...

επειδή κατοικώ στο "θλιβερό τοπίο" (επειδή δεν έχω ΙΧ και με εξυπηρετεί η εγγύτητα στα πάντα) πρέπει να πω ότι υπάρχουν ακόμα στο κέντρο της Αθήνας μικρά, υπόγεια, ημιυπόγεια και ισόγεια διαμερίσματα. Ως εκ τούτου στο Κολωνάκι θα δέιτε και φοιτητές και παππούδες και γιαγιάδες, τα νοίκια είναι ακριβά σε σχέση με τις γειτονιές αλλά υπάρχουν ακόμα μικρές ιδιοκτησίες, λίγο πάρκιν και χρήση από απλούς ανθρώπους. Σε σχέση δε με τα προάστια, τις πισίνες και τα play room, θα έλεγα ότι η πόλη αυτή είναι ακόμα ανοιχτή στο μη στερεότυπο, χωρά την διαφορετικότητα και την απλότητα. αν βγείτε το βράδυ στο Κολωνάκι θα δείτε γεροντους που κάθονται σε ένα παγκάκι, που βγάζουν το σκυλί τους, κλπ. κι αν δεν συχνάζετε στα κοσμικά και στα μοδάτα, μπορείτε να πιείτε έναν -κάπως ακριβό δεν λέω- καφέ, χωρίς να σας ενοχλήσει καμία θλίψη από τον περίγυρο. ευχαριστώ Χρήστο για τη φιλοξενία

7:15 PM  
Blogger Christos said...

Βρίσκει τρόπους η ανθρωπιά και τρυπώνει. Δεν χάνεται- είμαι πεπεισμένος. Ακόμα κι αν δεν ταιριάζει διόλου με τα συμφραζόμενα, καταφέρνει και πρωταγονιστεί εκεί που την παίρνει.

Την καλημέρα μου κε Μιχαηλίδη. Σας ακούω από...μωρό.

11:20 AM  

Post a Comment

<< Home