Tuesday, July 24, 2007

Ερημιά...


Πριν από περίπου έναν χρόνο, κυκλοφόρησε ένα CD – δεν ξέρω αν το μάθατε, μπορεί και όχι, αλλά δύσκολο μου φαίνεται αυτό γιατί, κοιτάζω τα ονόματα των δημιουργών και λέω, δεν μπορεί, τέτοια ντριμ τημ, αποκλείεται να μην έχει ταρακουνηθεί το σύμπαν με τη δουλειά της.
Το CD, που είμαι βέβαιος ότι θα το έχετε ακούσει – τόσα ραδιόφωνα πια, έ, με παραγωγούς, λίστες, power play και ρεπερτόριο πλούσιο, τόσα κανάλια, …, δεν μπορεί, κάτι θα’χει ακουστεί, αφού μιλάμε για δίσκο του Μίκη Θεοδωράκη, με στίχους Λευτέρη Παπδόπουλου, ενορχήστρωση Σταυρου Ξαρχάκου, και ερμηνεία από την Μαρία Φαραντούρη και τον Μανώλη Μητσιά, …, λαϊκά τραγούδια όμορφα, που αγγίζουν τη ψυχή των απλών ανθρώπων, που σε τούτον τον κόσμο τον ευλογημένο, μ’ ένα τραγούδι στα χείλη γεννήθηκαν, …, έτσι δεν είναι ρε παιδιά;
Ετσι είναι, ακούω να μου ψιθυρίζετε, φίλοι παλιοί και καινούργιοι, που μας ενώνει πάντα μια νότα απρόσμενη, ένας στίχος που να τον αισθάνεσαι κάπως, όχι «τέλεια τέλεια τέλεια, και ο έρωτάς μας σου λέω είναι ψυχεδέλεια», και άλλα παρόμοια αστειάκια, …, ναι, έτσι σας ακούω να αποκρίνεστε, μα ξέρω πως, σαν και μένα, φοβάστε να πείτε την αλήθεια, ότι ετούτον εδώ τον δίσκο του Θεοδωράκη, που φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο Ερημιά, δεν τον ακούσαμε ποτέ, τον απορρίψαμε προτού σκίσουμε κάν το σελοφάν από το εξώφυλλό του, …
Δεν λέω ότι πρέπει οπωσδηποτε να αρεσει. Αλλά όχι και να μην ακουστει καθόλου, επειδή κάποιος παραγωγός η διευθυντής το πήρε στα χέρια του, είδε τα ονόματα, του φάνηκαν «ξεπερασμένα» και τα πέταξε στην άκρη.
Δεν έχει ανάγκη ο Μικης Θεοδωράκης να τον παραδεχτει ο οποιος παραγωγός, ουτε ο Παπαδόπουλος περιμένει να καταξιωθει από τις φορές που θα ακουστει ένα τραγούδι του, ουτε ο Ξαρχάκος περιμένει πότε θα τον καλέσει στο στούντιο κάποιος Ουάου παραγωγός για να τον ρωτήσει πως αισθάνεσαι Σταυράκη που ενορχήστρωσες Μίκη; Όλα αυτά τα παιδαρέλια του ενικού και της αυθάδικης άγνοιας, δεν τα έχει ανάγκη κανένας πραγματικός δημιουργός. Εχει ανάγκη, όμως, να μπορεί η δουλειά του να φτάνει στα αυτιά, στην καρδιά και στην κρίση του απλού κοσμάκη.
Ποιος, ρε γαμώτο, θέλει να την σκοτώσει αυτήν την μουσική? Ποιος θέλει να τα τυποποιήσει όλα και να τα κάνει κιμά?
Ξέρω την απάντηση, αλλά άς μείνουμε ως εδώ.

17 Comments:

Blogger Aggelos Spyrou said...

Κι όμως, περίμενα να δώσετε την απάντηση που υποψιαζόμαστε όλοι.

Έτσι, σαν επανάσταση.

Ίσως πάλι να είναι καλύτερη η επανάσταση της ακρόασης κομματιών του CD από την εκπομπή σας.

Όχι για να καταξιωθεί κάποιος από τους δημιουργούς, αλλά σαν διδαχή σ' αυτούς που "ψάχνονται" ακόμα και, ποιός ξέρει, σαν κίνητρο να αφήσουν κάποιοι τον Βας Βας και τα Γαβ Γαβ...

Δεν είναι μόνο η μουσική του Θεοδωράκη, οι στίχοι του Παπαδόπουλου ή οι εμηνείες που θα μείνουν από τέτοιες δουλειές κύριε Μιχαηλίδη. Οι χορδές της καρδιάς και της ψυχής πάλλονται αγνά σε ακούσματα λαϊκά, γνήσια λαϊκά, και μεταδίδουν τον παλμό αυτό στις γενιές με τις καθαρές καρδιές και το καθαρό κούτελο.

Αυτό που δυστυχώς, δεν έχουμε όλοι κι όσοι το έχουν ακόμα, σκύβουν το κεφάλι, να μη φανεί.

Κι ακούνε κι αυτοί "Κάτμαν" τελικά απ' τα ραδιόφωνά τους...

9:53 PM  
Blogger Σπύρος Σεραφείμ said...

Γι' αυτό και δεν συμβιβαζόμαστε, Χρήστο, σε σχέση με τις ραδιοφωνικές εκπομπές που θέλουν οι άλλοι να κάνουμε.

Και θα συνεχίσω να σου μιλάω στον ενικό. Δεν είναι αγένεια, ανάγκη είναι.

11:36 AM  
Blogger Efthimis Lekkas said...

Ξεκινώντας, να εκφράσω τα συγχαρητήρια μου για τις υπέροχες από κάθε άποψη εκπομπές σου και την ποιοτική δημοσιαγραφική σου δουλειά, χαρακτηριστικά που φαίνονται και στο ιστολόγιο. Έχεις απόλυτο δίκιο όταν γράφεις για ντριμ τημ και πρέπει να τους ευχαριστήσουμε για όλες τις προηγούμενες και για αυτή τη δουλειά τους. Ξεπερασμένη ποιότητα δεν υπάρχει. Καθορίζουν οι διευθυντές και παραγωγοί την ταχύτητα γνωστοποίησης μιας νέας μουσικής δουλειάς, αλλά από τη στιγμή που κυκλοφόρησε ο χρόνος θα δείξει αν είναι ποιότητα ή επικαιρότητα.

2:49 PM  
Blogger maya said...

"ξεπερασμένη ποιότητα δεν υπάρχει" πολύ σωστά. μου προκαλεί μεγάλη θλίψη το πόσο ευκολοχώνευτα πρέπει να είναι όλα...ούτε το δαχτυλάκι μας να μην πρέπει να κουνάμε. όλα στον δίσκο μασημένα.όλα.
και με εξοργίζουν και μένα τα παιδαρέλια που τολμούν να κρίνουν ό,τι δεν καταλαβαίνουν. ντρέπομαι.
μουλαρώνω και επαναστατώ εκεί που φτάνω. να μάθω στα δυό μου μικρά ανθρωπάκια τα ΑΛΛΑ κι ας τις ωθώ να μην ανήκουν ποτέ στους πολλούς. μοναχικά όπως είναι και για μας. αλλά καλύτερα.
ζεστή καλημέρα
χ

4:21 PM  
Anonymous Anonymous said...

erhmia mesa ki exo
mesa ki exo...

margaritta

9:15 PM  
Blogger Elena72 said...

Κι όμως η απάντηση εμπεριέχεται στον δίσκο:

"Με το γεράκι θα γίνω ταίρι
και με τ'αγρίμια σταυραδερφός
γιατί η καρδιά μου μονάχα ξέρει
θεριό που είναι ο άνθρωπος"

Να΄ναι χιλιόχρονος ο Μίκης (αύριο έχει τα γεννέθλιά του) να μας πλουτίζει (και να μας θυμίζει) τις λαμπερές στιγμές μας.

Καλημέρα.

11:59 AM  
Anonymous Anonymous said...

οχι αλλο νταλαρα ,παριο και αλεξιου.....ελεος ,υπαρχουν τοσα φρεσκα ονοματα

12:07 PM  
Anonymous Anonymous said...

Χρίστο, καλησπέρα. Σ ακουσα τις προάλλες με τον πρεσβη της Κυπρου και τις απαντήσεις του για τις φωτιές και το κτηματολόγιο. Τελικά εμείς οι ελλαδίτες τρελλαινόμαστε για τα αυτονότητα. Πώς γίνεται αυτό ;
το κειμενο, οπως πάντα εξαιρετικο Αλλά τί τα λέω, αλλα κι αυτά αυτονόητα
ριτσα μασουρα

1:25 AM  
Blogger vorastri said...

Από την μέχρι τώρα πείρα σας,σαν δημοσιογράφος,έχετε δει πολλά αυτιά που να μην είναι καλωδιομένα;Εχετε ακούσει πολλούς αληθινούς χτύπους,στις καρδιές των σημερινών ανθρώπων;Ξέρετε κάποιες κρίσεις του απλού κοσμάκη,που να μην περνούν μέσα από τις μετρήσεις της AGB;Αυτές τις απαντήσεις θέλετε ν΄αποφύγετε;

12:24 AM  
Anonymous footsteps said...

Πράγματι ο συγκεκριμένος δίσκος είναι καταπληκτικός και τα τραγούδια που ακούγονται είναι καταπληκτικά. Γαληνεύει η ψυχή σου βρε αδερφέ.Και όχι "ντάμπα-ντούμπα".

Σε ποιο ραδιόφωνο όμως θ'ακουστεί ένας τέτοιος δίσκος; Ο ευρών αμοιφθοίτω.

2:26 PM  
Blogger SOLON said...

ΑΣΧΕΤΟ
Είμαι στη Σάμο σένα πολύ όμορφο ξενοδοχείο στην παραλία και κάθομαιστη δωμάτιο ακούγοντας την συζήτηση με την Μάγια Τσόκλη. Θαυμάσια. Σκέπτομαι οτι τέτιες εκπομπές έπρεπε να μπαίνουν κάπου, σ΄αυτό το blog, στο site του ant1, κάπου τέλος πάντων να μένουν.
Καλές διακοπές Χρήστο.
Στελιος -

1:02 PM  
Blogger O malakas tis pareas said...

This comment has been removed by the author.

6:29 PM  
Blogger christos michaelides said...

malaka tis pareas

Μαλλον δεν κατάλαβες το σχόλιο, τουλάχιστον το δικό μου.
ΒΕΒΑΙΩΣ και να απορρίψουμε έναν κακό δίσκο, ακόμα κι άν είναι του Μίκη. (Σίγουρα, η Ερημιά δεν ειναι από τις καλύτερες στιγμές του). Να το απορρίψεις αφου το ακούσεις πρώτα, όπως έκανες εσύ. Και όπως ΔΕΝ κάνουν οι πλειστοι ραδιοφωνικοί παραγωγοί και διευθυντές προγραμμάτων μουσικών σταθμών.

Συμφωνω και με τον/την anonymous που λέει ότι "υπα΄ρχουν και φρέσκα πράγματα". Ασφαλώς και υπάρχουν - αυτό έλειπε.
Αν όμως μιλάμε για τα ίδια φρέσκα πράγματα (γιατί "φρέσκο", την Βανδή αποκλείεται να την δω ποτέ), άς σκεφτούμε πως ίσως ΕΙΝΑ:Ι φρέσκα ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί μπορουν και "πατάνε" επάνω σε μουσικές όπως και του Θεοδωράκη, και του Χατζιδάκι, και του Μούτση, και του Σαββόπουλου, και του Ξαρχάκου, και των Πίτλς, και των Φλόιντ, και του Μότσαρτ, ..., να συνεχίσω;

Χρηστος

3:10 PM  
Blogger O malakas tis pareas said...

το σχολio μου όντως απευθυνόταν κυρίως στα άλλα σχολiα. Στην ουσία μαζί σου δεν είχα καμία διαφωνία. Μάλλον έπρεπε να αφήσω το σχολiο μου πιο συγκεκριμένα σε αυτούς που διαφωνώ, από τους σχολιαστές σου. Να με συγχωράς, δεν θα είmαι τόσο τεμπέλης την επόμενη φορά.

3:52 AM  
Blogger χρήστος said...

malaka tis pareas

Δεκτο το καινούργιο σχόλιό σου. Αχρείαστη η ειρωνική κατάληξή του.

ΥΓ.: Εδω, όλοι οι φίλοι και φίλες, άτυπα, έχουμε συμφωνησει σε ένα πράγμα: σεβόμαστε ο ένας τον άλλον, ακόμα και άν έντονα διαφωνούμε.

Εαν, πάλι, το σχόλιό μου αυτό, βασίζεται σε λανθασμένη υπόθεση (περί ειρωνείας), τότε το αποσύρω αμέσως και ειλικρινά ζητώ συγγνώμη.

Βλέπεις, ζουμε σε εποχές όπου ακόμα και η στολιχειώδης επικοινωνία ανάμεσα στους ανθρωπους κάθίσταται δύσκολη.

χ.

1:16 PM  
Blogger χρήστος said...

Στέλιο μου καλέ.

Ευχομαι να περνάς καλά στη Σαμο.

Εγω σου γράφω από τη Συρο, όπου ηρθα για 3 μέρες. Μόλις επιστρεψαμε από ενα πανέμορφο ερημονήσι που λέγεται Ρήνια, μόνο που δέν ειναι πιά ερημονήσι, αφού το έχουν ανακαλύψει όλης της Ελλάδος οι θαλαμηγοί, και γίνεται χαμός.

Η ... ερημική παραλία, σήμεερα, έστρεψε τα βλέμματά της προς τις θαλαμηγούς της Λάτσης και του Αγγελόπουλου (όχι ... της Γιαννας), και εγω εκλιπαρούσα για ένα μπαζούκας να εκτελώσω έναν από αυτούς που έκαναν "Φόρμουλα1" με τα τζετ-σκι.

Κράτησα, όμως, από εκεί, όση ομορφιά μπόρεσα, και τποσχέθηκα στον εαυτό μου μια μέρα, που τα σκάφη θα ξεκουράζονται, εγω να επιστρέψω.

Την ερχόμενη Πέμπτη ανβαχωρώ για Κύπρο - να νοιώσω τον λίβα να με καίει.

χαίρομαιν που σου άρεσε η συνέντευξη με τοην Τσόκλη - θεωρω όμως ότι οι 2 ωρες ηταν πολλές. Αν ειχα τον χρόνο θα την έκανα edit σε μία ωρα και, χωρίς να αφήσω τίποτα ουσιαστικό απέξω, νομίζω πως θα "έτρεχε" πιο καλά.

Οπως και ναχει, σε ευχαριστω πάλι, που πάντα είσαι εκεί, κοντά μου.

Να περνάς όμορφα.

Χρηστος.

6:47 PM  
Blogger O malakas tis pareas said...

το σχολio μου δεν ήταν ειρωνικό. Σέβομαι και εγώ όλη την παρέα και ας διαφωνώ.ας μη το κουραζουμε αλλο. με εκτιμηση

7:04 PM  

Post a Comment

<< Home