Sunday, October 28, 2007

Ελληνικότητα είναι ....





Με αφορμή μια συζήτηση που ξεκίνησε πριν λίγο στα βρετανική μέσα ενημέρωσης γύρω από το ερώτημα «τι σημαίνει Βρετανικότητα;», πολλές φορές, περισσότερο σαν παιχνίδι, πήγε εκεί η σκέψη μου, κάνοντας την αναπροσαρμογή σ’ αυτό που, αναλόγως, ονόμασα «ελληνικότητα».
Το πρόβλημα που προκύπτει εδώ, είναι κατ’ αρχάς πρόβλημα ορισμού. «Αν υπάρχει ελληνικότητα΄, πως την εννοούμε;»
Ο Ρίτσαρντ Εϊρ στη «Γκάρντιαν», π.χ., λέει για «η Βρετανικότητα είναι μία μεταβλητή ιδεολογία». Και περιλαμβάνει πολλά πράγματα:
«Νοίωθουμε άνετα που είμαστε πηγή δημιουργικής ενέργειας στη μόδα, στη πόπ-μουσική και στις τηλεοπτικές κωμωδίες. Είμαστε συχνά υπερήφανοι (αλλά και συχνά ντρεπόμαστε) για τους αθλητικούς μας ήρωες. Και μας αρέσει που έχουμε επετείους για τη σάλτσα HP, για το προιόν επάλειψης Marmite, για την μαρμελάδα Oxford και Robertson’s, για τα κόκκινα λεωφορεία μας, τα σαπισμένα μας δόντια».
Προσθέτω μερικά ακόμα, χαρακτηριστικά: Οι Βρετανοί είναι υπερήφανοι για την εκκεντρικότητά τους – αυτήν, κι αν την θεωρούν «Βρετανικότητα». Μιλάνε συνεχώς για τον καιρό, ζητάνε συγγνώμη ακόμα κι αν φταίνε οι άλλοι (πέφτεις, φέρ ειπείν, πάνω του, κατά λάθος, και σου λέει sorry), στέκονται στην ουρά, αδιαμαρτύρητα και πολιτισμένα, επί ωρες.
«Βρετανικότητα» είναι ακόμα το ταλέντο τους να σε προσβάλουν, να ειρωνεύονται, να είναι σνόμπ, να έχουν εμμονή με κοινωνικές τάξεις και με το χρωμα του δέρματος.
«Βρετανικότητα», είναι τα μικρά εκκλησάκια τους στην ύπαιθρο. Είναι η ίδια η ύπαιθρος, το υπέροχο και μοναδικό English countryside. Είναι τα κόκκινα τούβλα, τα δάση και ο γκρίζος ουρανός.
Και πολλά, πολλά, ακόμα.

Τόσα, που καθιστούν το παιχνίδι «Πείτε μου τι είναι Ελληνικότητα;», ακόμα πιο συναρπαστικό. Όχι για να «κερδίσουμε» τους Βρετανούς σε … αριθμό καταχωρήσεων, αλλά για να ψάξουμε και να ψαχτούμε και εμείς.
Προσοχή. Το «Ελληνας είναι…», έχει διαφορά από το «τι σημαίνει Ελληνικότητα». Το δεύτερο, πάει λίγο, η πολύ πιο βαθειά. Δεν στέκεται μόνο στο ότι, π.χ. ό Ελληνας είναι απότομος στους τρόπους του, αλλά προχωράει και στο γιατί.
Ελληνικότητα, λέω εγώ, είναι ο χορός. Ο απειθάρχητος χορός. Αυτός που καθορίζεται περισσότερο από το συναίσθημα, η το πάθος, ή την έξαρση της στιγμής, και λιγότερο από την τεχνική.
Στον χορό, αναδύεται και το στοιχείο του «φαίνεσθαι», γι’ αυτό και πολλές φορές, ιδίως στα νυχτερινά κέντρα, όπως και στα λαικά πανηγύρια, συνοδεύεται από επιφωνήματα, που είναι σαν να προσκαλούν τους παρατηρητές «να με προσέξουν».
Όταν άνοιξε η συζήτηση αυτή και στα blogs, τα όριά της φάνηκαν, και μάλλον είναι, ατέλειωτα. Υπήρχαν πολλοί, που προσέδωσαν στον όρο «Βρετανικότητα» και διαστάσεις ματαφυσικές, που είμαι βέβαιος πως και πολλοί από εμάς θα θεωρήσουμε πως «ανήκουν» και σε μας.
«Το να γεννηθείς Βρετανός, είναι ευλογία», λέει ο Γρέϊαμ Τέρνερ από το Μπάθ.
«Βρετανικότητα σημαίνει να διατηρείς καλές αξίες στη ζωή σου, αξίες εντιμότητας, ακεραιότητας, αυτό-πειθαρχίας, και πατριωτισμού», σημειώνει ο Κένεθ Κλάρ από το Νορθχάμπσαϊρ.
Ας «παιξουμε» και μείς, λοιπόν, με το δικό μας … αφηρημένο ουσιαστικό. Την «Ελληνικότητα».
Τι είναι;
Πως την αισθανόμαστε;
Πως την καταλαβαίνουμε;

Σας περιμένω…

32 Comments:

Anonymous Anonymous said...

ματαιοδοξία αλλά θάθελα νάναι λιτότητα maria i.

1:03 PM  
Blogger ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ said...

Ελληνικότητα είναι το συρτάκι. Ότι και αν κάνουμε το ξεκινάμε αργά, με νωχελικότητα και εμφανώς ασυντόνιστοι. Όσο προχωράμε όλο και συγχρονιζόμαστε, όλο και ανεβάζουμε ρυθμό. Και λίγο πριν το τέλος τρέχουμε πανικόβλητοι κάνουμε την ανάγκη, φιλότιμο και συνεννοούμαστε με τα μάτια.
Το κακό, βέβαια, είναι οτι όταν δεν μας βάλουν χρονικούς περιορισμούς, δεν σηκωνόμαστε να χορέψουμε καν...

1:04 PM  
Blogger zizugataki said...

Για μένα ελληνικότητα είναι το να έχεις την τύχη να γεννηθείς σε μια όμορφη χώρα με ήλιο και θάλασσα να χαίρεσαι γι' αυτό και να λυπάσαι που την καταστρέφουν χρόνια τώρα ο ωχαδερφισμός και οι ελληνάρες και οι πολιτικοί της.

3:06 PM  
Blogger the navigator said...

Ελληνικότητα είναι το σκουριασμένο απομεσήμερο δίπλα στη θάλασσα και η εκκωφαντική σιωπή των βουνών που την αγναντεύουν...

7:11 PM  
Blogger christos michaelides said...

Να βοηθήσω, γιατί βλέπω ότι το γυρίσαμε στο ... ποιητικόν!

(Ολα αυτά, με ερωτηματικό)
Ανεκτικότητα;
Φόβος για τους ξένους;
Αναρχία;
Αίσθηση ότι είμαστε ξεχωριστοί;
Οτι αδικούμαστε συνεχώς;
Οτι μας ζηλεύουν οι ξένοι;
Μας μοχθούν;
Πολιτισμός;
Ξέρουμε να ζούμε;
Ελληνικό δαιμόνιο;
Παραβατικότητα;
Ασυνέπεια;
Τρυφερότητα;
Ευγένεια;
Αγένεια;
Ερωτισμός;
Καταπιεση;
Δεν ξέρουμε να χάνουμε;
Οι αιώνιοί μας εχθροί;
Οι ιστορικές μας φούσκες;
Οι ένδοξές μας σελίδες;



Αν χρειαστει, θα επανέλθω.

χ

9:14 PM  
Anonymous Anonymous said...

Ελλειψη παιδείας ?
Υπεροψία ?
Τσαπατσουλιά ?
Ημιμάθεια ?

9:35 PM  
Blogger s.frang said...

Φαντάσου Χρήστο τί συζητήσεις εξελίσσονται όταν πρόκειται να οριστεί η Ινδικότητα, του 1,1 - 1,2 δισεκ. Ινδών, για να μην μιλήσω τώρα για Κινεζικότητα και χάσουμε τον μπούσουλα τελείως. Αμφότεροι οι λαοί έχουν δεν έναν πολιτισμό παλαιότερο από αυτόν της Μεσοποταμίας, της Αιγύπτου και τον Μινωικό.

10:07 PM  
Blogger Aggelos Spyrou said...

Καθαρό Κούτελο με Λερωμένα Χέρια.

Το "παίζουμε" Ελληναράδες,
ξερόλες,
αγωνιστές,
μαχητές,

αλλά η Ελληνικότητά μας
μυρίζει "καλοπέραση".

11:27 PM  
Blogger ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ said...

This comment has been removed by the author.

11:44 PM  
Blogger ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ said...

@Aggelos Spyrou
Δεν μυρίζει απλά. Είναι συνώνυμο της ελληνικότητας η καλοπέραση. Και το φιλότιμο, όμως, ελληνικότητα είναι. Και η λαμογιά και η συμπόνοια (έχω την αίσθηση οτι πολλοί κοινωνιολόγοι θα έχουν σκίσει τα πτυχία τους με την ελληνικότητα μας)...

11:46 PM  
Anonymous maria i. said...

καλημέρα.
νομίζω ότι είμαστε μια κοινωνία, κλειστή, οικογενειοκρατική και επαρχιωτικη, άρα, ανασφαλής προς ο,τι διαφορετικό, το οποίοο το θεωρούμε απειλή και όχι ανανέωση. δεν καταφεύγουμε λοιπόν στην γνώση, γαι να "ξεφοβηθουμε" το ξένο, αλλά στο κουτσομπολιό (πιο αθώο) και στον αποκλεισμό (στα σοβαρά). maria i.

9:55 AM  
Anonymous Anonymous said...

Εγώ πάλι επειδή είμαι επηρεασμένος από τους μεγάλους της γενιάς του 30 συγχωρέστε με που θα σας τη "σπάσω" όσον αφορά την μιζέρια που αποπνέουν τα περισσότερα γραφόμενα και θα πώ ότι Ελληνικότητα είναι και το <<... μοναδικό προνόμιο να λες τον ουρανό ουρανό όπως ακριβώς και η Σαπφώ πολλές χιλιάδες χρόνια πριν... Μιλώ για μια αριστοκρατική αντίληψη, που συμβαίνει να μην την εχουν διόλου οι αριστοκράτες και να την εχουν με τε παραπάνω οι μικροι πληθυσμοι του Αρχιπελάγους· οι κυρ-Γιάννηδες κι οι κυρα-Μαρίες… >>
απο τον Οδυσσέα Ελύτη.

2:32 PM  
Blogger SOLON said...

Έφυγα από την Ελλάδα για ένα χρόνο περίπου και 31 χρόνια αργότερα είμαι ακόμα εκτός. Δεν το έχω μετανοιώσει. Θυμάμαι τον πρώτο χρόνο “στα ξένα” στο Αμβούργο, σ΄ ένα δωμάτιο μικρό, καμαρούλα μια σταλιά δύο επί τρία, άντε να ταν πέντε επί έξη, Κυριακή πρωί, έξω ο καιρός μουντάδα και εκνευριστικό ψιλοβρόχι. Ξαπλωμένος στο κρεββάτι, απενταρίες, δεν είχα κουράγιο ούτε καφέ να σηκωθώ να φτιάξω. Η μόνη μου παρηγοριά ένα μικρό τρανζίστορ. Είχα πιάσει ένα σταθμό από το ανατολικό Βερολίνο που έπαιζε εργατικά τραγούδια απ' όλο τον κόσμο. Τα γερμανικά μου φτωχά, καταλάβαινα μέσες άκρες. Ξαφνικά ακούω κάτι για Griechenland και καπάκι ένα ζεϊμπέκικο με τον Καζαντζίδη. Δεν θυμάμαι πιο. Σηκώνομαι έτσι ξυπόλητος με τις πυτζάμες και αρχίζω να χορεύω μόνος μου. Στο μικρό σκοτεινό δωμάτιο έφτιαξα για λίγα λεπτά τη δικιά μου Ελλάδα. Έκλαιγα. Τέλειωσε το τραγούδι έκανα ένα μπάνιο και βγήκα έξω για μια τεράστια βόλτα. ¨Ήμουν άλλος άνθρωπος.
Η Ελληνικότητα για μένα είναι ένα αντίσκηνο που το κουβαλούμε στην πλάτη μας και το στήνουμε όπου βρεθούμε να μας προστατεύει από τούς αέρηδες.

Και μερικές φράσεις που χαρακτηρίζουν την Ελληνικότητα.
“ Κάτσε να σε κεράσω ένα . . . “

“ Πάρε κι' άλλο, τίποτα δεν έχεις φάει”

“ Πόσο κάνει? Έλα ρε μη στεναχωριέσαι θα τα βρούμε”

“ Από τώρα ? Έχουμε ακόμα τόσες μέρες μπροστά μας”

“ Δε βαριέσαι. . “


Στέλιος - ΝΥ

6:37 PM  
Blogger christos michaelides said...

θα μπορουσα να ειχα γραψει ακριως τα ίδια, καλέ μου Στέλιο. και άλλα τόσα ακόμα.

Να! Τωρα, μου έρχεται ... η ελληνικότητα των ευχων:

να χαίρεσαι την ονομαστική σου γιορτή - πουθενά στον κόσμο, τέτοια τιμή σε ένα όνομα.

να ζήσετε να τον/την θυμάστε

η ώρα η καλή

καλοταξιδο ναναι

καλοφαγωτο, επίσης

να πας στο καλό

χαρα να δίνεις

... και άλλες τόσες.

Αλλα, αυτό με το αντίσκηνο, νομίζω πως τα χωράει όλα.

Οπως και εκείνος ο στιχος που λέει, "πέλαγο, η φωνή του Καζαντζίδη". Ε, Στέλιο;


Χρ.

1:15 AM  
Blogger the navigator said...

(για μένα χτυπά η καμπάνα, ε ?)

Σόρυ Χρήστο,

επανέρχομαι εντός θέματος...

Για μένα λοιπόν Ελληνικότητα είναι να μπορείς να προσαρμόζεσαι...να επιβιώνεις και στην τάξη και στο χάος..να αφομοιώνεις τόσο το θυμοσοφικό ραχάτι της Ανατολής όσο και την μετρημένη ακριβή μεθοδολογία της Δύσης...να κοροϊδεύεις και τα δύο ταυτόχρονα...να είσαι χαμελαίων διατηρώντας παράλληλα την ψευδαίσθηση της απόλυτης σταθερότητας στις απόψεις σου...

1:16 AM  
Blogger SOLON said...

Ναι Χρήστο μου, πέλαγος,
και το άλλο . . σε αυτές που είναι σε ενδοιαφέρουσα. . καλή λευτεριά,

άντε να εξηγήσεις στους Αμερικάνους,

(to the ones in interesting. . good freedom )

3:56 AM  
Blogger Jose Kostas said...

Ελληνικότητα. Έχει ενδιαφέρον αυτός ο όρος Βρετανικότητα ή Μεξικανικότητα (sic) και ούτω κάθε εξής.

Μια εθνολογική φωτογραφία που αποτυπώνει τα χαρακτηριστικά ενός έθνους και των πολιτών της όπως οι ίδιοι τα αντιλαμβάνοται, κυρίως μέσα απο μια ανάγκη καταγραφής των αρετών τους, εξωραισμού των αδυναμιών τους και θεοποίησης του παρελθόντος. Ένα είδος δικαιώματος του καθένα σε ένα συλλογικό ναρκισσισμό κάτω από τη σκέπη συνόλου στοιχείων που τους ενώνουν ή που θα ήθελα να τους ενώνουν.

Ελληνικότητα λοιπόν.
Η αυτόματη κληρονομιά των αρετών και των επιτευγμάτων των αρχαίων.
Η λεβεντιά και το χαμόγελο.
Η κουτοπονηριά ως αρετή και ο ωχαδερφισμός ως τελευταίο επιχείρημα ότι "για τούτο δεν υπάρχει τίποτε άλλο να συμβεί".
Οι ουζοκατανύξεις, τα γλέντια, τα πληθωρικά τραπέζια σε σπίτια.
Το κέρασμα ώς φόρος τιμής στο φιλοξενούμενο, αλλά και ως δείγμα εξουσίας.
Ο περήφανος και ανοήτος υπερπροστατευτισμός των οικογενειών.
Ο ρατσισμός ως γελοιοποίηση και κακοποίηση της διαφορετικότητας του παλαιού ή νέου "διπλανού άλλου". Γιατί ο διπλανός είναι ο φόντος πάνω στον οποίο θα δείξουμε καλύτεροι.
Η κουλτούρα του πολίτη.
Η κουλτούρα του νεοέλληνα, της γρήγορης ευημερίας και της υλικής υπερπλήρωσης.
Η σιδερένια θέληση και η ψυχή, όταν ο στόχος είναι πάνω από τα εγώ.
Η άτσαλη υιοθέτηση ξένων προτύπων τρόπου ζωής και η άκομψη προσαρμογή τους στα ελληνικά δεδομένα.
Ο εύκολος συμβιβασμός των σύγχρονων μεγάλων επαναστατών της προηγούμενης γενιάς (δυστυχώς η νέα έχει στεγνώσει).
Ελληνικότητα είναι τα μοναδικά καλοκαίρια που μπορεί να ζήσει κανείς στα ελληνικά νησιά.
Η ανοιχτοχεριά.
Τα κυανόλευκα ασβεστωμένα σπίτια.
Οι αμέτρητες εκκλησίες (κάποιες απο αυτές γιαπιά).
Το κομπολόι, ως φετίχ.
Ο ήλιος που λάμπει νοσταλγικός πάνω στη θάλασσα.
Η ασθενής μνήμη.
Ο συνδυασμός του ανατολίτη, του (αρχαίου)έλληνα, του ευρωπαίου και του globalized.
Οι trendy επαναστάσεις (βλέπε σχολικές καταλήψεις).
Οι συγκεντρώσεις στην Ομόνοι, Λευκό Πύργο κλπ για μεγάλες αθλητικές επιτυχίες.
Το σουβλάκι και ο γύρος (και τα συναφή).
Οι μαυροφορεμένες γιαγιάδες.
Η πελατειακή σχέση που ορίζει σημαντικό μέρος του τρόπου σκέψης και δράσης πολιτών και φορέων.
Και ξανά η θάλασσα, η μυρωδιά της, η λαμαρίνα των καραβιών, ΤΟ νησί...

Καληνύχτα

11:59 PM  
Blogger αθεόφοβος said...

Ελληνικότητα είναι όλα αυτά τα στοιχεία του χαρακτήρα μας για τα οποία είμαστε περήφανοι μαζί με όλα αυτά που δεν αρέσουν πάλι στον χαρακτήρα μας στους ξένους.

2:04 AM  
Anonymous Sofia said...

Τί είναι η ελληνικότητα; Μου ακούστηκε κάπως σαν ερώτηση σε λεύκωμα.

Τέτοιες ερωτήσεις τίθονται όταν υπάρχει (ή νομίζουμε ότι υπάρχει) πρόβλημα ταυτότητας. Στη Βρετανία αυτή τη στιγμή πιστεύουν ότι υπάρχει αυτό το πρόβλημα (λόγω των τρομοκρατικών επιθέσεων, λόγω της αυξημένης εγκληματικότητας κλπ) και γι'αυτό προσπαθούν να εμπνεύσουν μία αίσθηση ομόνοιας μέσω της ταυτότητας.

Το κόλπο δεν είναι νέο και το έχουμε υποστεί όλοι - μόνο που για τους 'Ελληνες έχει συμβεί εδώ και αρκετά χρόνια και δε θυμόμαστε πια πώς και γιατί. Όταν η Ελλάδα έγινε κράτος έπρεπε να γίνει και 'Εθνος εξού λοιπόν και οι ήρωες, οι Μεγάλοι Αγώνες και η πεποίθηση (ιστορικά ακριβής ή μη) ότι οι σύγχρονοι 'Ελληνες είμαστε απόγονοι απευθείας των αρχαίων Ελλήνων. Μέσα από βιβλία ιστορίας, κουλτούρα, τέχνη, ΜΜΕ, παραδόσεις, θρησκεία, γλώσσα και λοιπά δημιουργείται ένα συνονθύλευμα χαρακτηριστικών που θεωρούμε κατ'εξοχήν "Ελληνικά".

Αυτά τα πράγματα όμως δεν είναι σκαλισμένα σε πέτρα και αλλάζουν με τον καιρό. Σε εποχή ανάγκης όμως επιστρέφουμε στο ιδεώδες του τί σημαίνει να είσαι Έλληνας. Το κατά πόσο επιστρέφουμε εξαρτάται από το πόσο καλή ήταν η κατασκευή του "Έθνους".

Στη Βρετανία η ταυτότητα τους βασίστηκε τόσο πολύ πάνω στην αυτοκρατορική τους ιδιότητα που τώρα (χωρίς αυτοκρατορία) δεν μπορούν να επιστρέψουν σε κάποιο βρετανικό αρχέτυπο. Το ότι είναι ουσιαστικά μία ένωση τεσσάρων χωρών (Αγγλία, Ουαλία, Σκωτία, Βόρειος Ιρλανδία) αρχίζει να φαίνεται ανησυχητικά και οι νέοι κάτοικοι άλλων εθνικοτήτων δεν μπορούν να προσαρμοστούν γιατί δεν βρίσκουν τί σημαίνει το να είσαι Βρετανός (εδώ δεν ξέρουν οι ίδιοι οι Βρετανοί).

Δεν διατηρώ πολλές ελπίδες ότι το επιχείρημα θα πάει καλά γιατί νομίζω ότι αν η κατασκευή της εθνικής ταυτότητας γίνεται στα φανερά τότε παύει να είναι εθνική ταυτότητα και γίνεται δελτίο τύπου.

(Για λίγα πήγαινα να γράψω αλλά τα έκανα πολλά - με συγχωρείς για το σεντόνι)

2:37 PM  
Anonymous Anonymous said...

Ελληνικότητα??
Καλη ερωτηση.. ειμαι στην Κινα και προσπαθω να εξηγησω σε ολους γιατι δεν υπαρχει μερος σαν την Ελλαδα!!
Εχουμε ηλιο και θαλασσα,μπλε ουρανο,απολαμβανουμε την καθε στιγμη, απο το φαγητο μας, τον καφε, το ποτο..
Κατηγορουμε παντα τους αλλους για ο,τι στραβο αλλα κι εμεις ποτε δεν κανουμε τιποτα για να το αλλαξουμε. αν δεν υπηρχε αυτη η \"τελευταια στιγμη\" πολλα πραγματα δεν θα ειχαν γινει.
Λατρευουμε να τα ζουμε ολα εντονα, να φωναζουμε,να γκρινιαζουμε, να μαλωνουμε, να αγαπαμε, να μισουμε..
Katerina

7:43 PM  
Blogger Αλεξάνδρα said...

Νομίζω πως η ανευθυνότητα μυρίζει από πάνω ως κάτω ελληνικότητα...

Πηγαίντε οπουδήποτε, οποτεδήποτε να ψάξετε για κάποιον "υπεύθυνο" κι αν τον βρείτε σφυρίξτε μου...

Ρωτήστε 100 ανθρώπους που έκαναν τροχαίο ποιός έφταιγε: τα φρένα, το φεγγάρι, ο απέναντι, η λάμψη κοκ θα είναι η απάντηση. Ελάχιστοι θα παραδεχτούν ότι έφταιγαν...

7:59 PM  
Blogger Μάνθος said...

Πράγματι τα στοιχεία που αναφέρει ο jose kostas μας χαρακτηρίζουν σα λαό. Ωστόσο τα περισσότερα από αυτά τα μοιραζόμαστε και με άλλους μεσογειακούς λαούς. Τον γύρο π.χ. με τους Τούρκους, τη λαμογιά με τους Ιταλούς κλπ. Μιλάμε δηλαδή για μεσογειακότητα εδω. Πιστεύω ότι το μναδικό ίσως χαρακτηριστικό που έχουμε σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλους γειτονικούς λαούς, είναι αυτή η αγάπη για εξερεύνηση, για ταξίδια, για έρευνα, για την εύρεση λύσεων πρωτότυπων σε προβλήματα που ίσως να φαίνονταν άλυτα σε πρώτη ματιά. Αυτό το "δαιμόνιο" και η διαρκής αναζήτηση μας χαρακτήριζε από τα αρχαία χρόνια και προσωπικά την αποδίδω στην κεντρική θέση που έχει η ΘΑΛΑΣΣΑ στη χώρα μας. Αυτό το μαγικό κάλεσμα, που δε σε αφήνει ποτέ να αράξεις τελείως παρά να ονειρεύεσαι ταξίδια, μέρη εξωτικά, να φιλοσοφείς για τον κόσμο, και τέτοια.

5:40 AM  
Anonymous Anonymous said...

Ελληνικότητα... λοιπόν, έχουμε και λέμε:
-Το ότι έχουμε τραπέζι σε δύο φίλους και μαγειρεύουμε για δώδεκα την ίδια στιγμή που διαμαρτυρόμαστε στα κανάλια για την αύξηση της τιμής του μαρουλιού.
-Ότι γκρινιάζουμε για τα νέα υπέρογκα πρόστιμα του ΚΟΚ και πάρα πολλοί κάνουμε καθημερινά παραβάσεις.
-Από έρευνα της eurostart δουλεύουμε τις περισσότερες ώρες από όλους τους Ευρωπαίους και παρόλα αυτά οι καφετέριες είναι ΚΑΙ καθημερινά γεμάτες.
-Που φωνάζουμε για το ακριβό κόστος ζωής και πως δύσκολα τα φέρνουμε πέρα και τα τραπέζια σε μεγάλες πίστες είναι συνέχεια ρεζερβέ.
-Που σε αντίστοιχες έρευνες θεωρούμε τον εαυτό μας προοδευτικό και δημοκράτη αλλά σε άλλες έρευνες δηλώνουμε υπέρ των παρελάσεων.
-Που έχουμε πολλές εκκλησίες σχεδόν άδειες όταν έχουν λειτουργία αλλά που δηλώνουμε υπέρ του θρησκεύματος στις ταυτότητες.
-Που μεγάλο μέρος είναι κατά των μεταναστών αλλά όλοι δεχόμαστε τις υπηρεσίες τους είτε ως καθαρίστριες, εργάτες κτλ.
-Όλοι φωνάζουμε για το σύστημα υγείας και τα φακελάκια αλλά όταν χρειαστεί είμαστε οι πρώτοι που θα τα δώσουμε.
-Που τα παιδιά μας δεν ξέρουν τι γιορτάζουμε στις εθνικές επετείους και κατηγορούμε το εκπαιδευτικό σύστημα για τα χάλια του.
-Σε πλημμύρες, πυρκαγιές, συσμούς, χιόνια και τα λοιπά περιμένουμε το κράτος να επέμβει ακόμα και για να καθαρίσει από το χιόνι το πεζοδρόμιο μας.
-Φωνάζουμε για την έλλειψη νερού και το καλοκαίρι βρύσες και λάστιχα τρέχουν συνέχεια.
-Ενώ μέσα στο σπίτι και το αυτοκίνητό μας είμαστε καθαροί και τα διατηρούμε όλα άψογα, ξεχνάμε ξαφνικά τους καλούς μας τρόπους στην δουλειά, στην παραλία, στον δρόμο.
Νομίζω πως θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα αλλά θα κλείσω με την εικόνα του χωριού μου καλοκαίρι στην παραλία μέσα στην μεσημεριανή ραστόνη να πίνουμε ουζάκι να κερνάμε όλον τον κόσμο (και αυτοί εμάς) και να γινόμαστε μία μεγάλη παρέα, ένα υπέροχο χαμόγελο!

11:18 AM  
Anonymous Anonymous said...

Κι ομως ελληνικοτητα καταντησε να ειναι,ο Ψωμιαδης,ο Ανθιμος,οι παρελασεις,η αποσυρση βιβλιων,το ονομα των διπλανων...Πως να ξεφυγουμε απο αυτο το θλιβερο,ανουσιο,ψυχοπλακωτικο τοπιο;
KIKH

2:32 PM  
Anonymous Anonymous said...

Η Ελληνικότητα είναι η Ελληνική παιδεία, ο πολιτισμος που σε κάνει άνθρωπο και να θαυμάζεις το ανθρώπινο γένος.
Η Ελληνικότητα είναι η οικογένεια, η μαγκια (με την καλή ή την κακή έννοια) η ανεμελειά, το "δεν βαρίεσαι", το "ξέρεις ποιος είμαι εγώ".
Η Ελληνικότητα είναι οι επιτυχίες των ξενιτεμένων που δεν τις μαθαίνουμε ποτέ αλλά τις χρησιμοποιούμε κατά βούληση.
Η Ελληνοκότητα είναι η υποκρισία για το χαμό των συνανθρώπων μας στις φωτιές αλλά και η σιωπή για τους χιλιάδες που πεθαίνουν κάθε χρόνο στους δρόμους.
Η Ελλήνικότητα είναι η ψυχή μας και η αγάπη μας για αυτή την χώρα που παρόλα τα κακά της μένουμε ή θέλουμε να γυρίσουμε πίσω.
Η Ελληνικότητα είναι ότι φιλοσοφούμε αλλά παψαμε πράτουμε...
Nick the Greek

10:45 AM  
Anonymous Anonymous said...

Ellhnikothta (katanthse na) einai h traxanovlaxia kai o eparxiwtismos.

5:41 PM  
Anonymous Anonymous said...

Μήπως έχουμε μάθει να τα βλέπουμε όλα μαύρα και να γκρινιάζουμε πολύ;

3:49 PM  
Anonymous Anonymous said...

Ελληνικοτητα ειναι εκεινη η ιδιοτητα που εχουν οι φωτεινοι ανθρωποι, αυτοι που ανω θρωσκουν και τεινουν προς την αρετη..

Ειναι αυτη η ιδοποιος διαφορα που γεννησε ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ , που γεννησε τον ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ την ΜΟΥΣΙΚΗ , τις ΤΕΧΝΕΣ , το ΘΕΑΤΡΟ , την ΠΟΛΙΤΙΚΗ , την ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ , δεν νομιζετε οτι ειναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ενα μικρο λαο σε μια γωνιτσα της γης ?

Και μην μου πειτε 'αρχαιοι ησαν' γιατι θα σας ζητησω να δειτε ποιοι σημερα στις περισσοτερες χωρες ηγουνται της επιστημης... ποιοι και τον τελευταιο αιωνα εστησαν νεες Θερμοπυλες και Μαραθωνες ποιοι πηραν αλλους λαους απο το χερι να τους δειξουν τι σημαινει αξιοπρεπεια και τιμη στα πεδια των μαχων με -ως συνηθως- εντελως δυσαναλογους εχθρους, τι σημαινει ελευθερια και τι δικαιο..

Ναι ειμαστε απογονοι (οι συντριπτικα περισσοτεροι απο εμας) των ΕΛΛΗΝΩΝ και καλα θα κανουμε να μην ντρεπομαστε γιαυτο αλλα να το αναγνωριζουμε (αλλωστε δανεικο απο τα παιδια μας ειναι) και να γινομαστε παντα καλυτεροι...

Αν καποιος ντρεπεται παλι η δεν ξερει που βρισκεται η δεν ξερει ποιος ειναι .... και στις δυο περιπτωσεις τον συχγωρουμε γιατι δεν ξερει , οπως και εμεις δεν ξερουμε αλλα παντα ψαχνουμε με την αιωνιο Σωκρατικη προσταγη... ας ψαξει και αυτος που ξερετε ισως βρει κατι..

10:51 PM  
Blogger aleka said...

Τόσο λίγοι και τόσο διαφορετικοί.
Ο Ικαριώτης και ο Μανιάτης, λαμπρό παράδειγμα ελληνικότητας και των δύο.
Εγώ πάντως προτιμώ τον Ικαριώτη, μπορείτε να φανταστείτε τους ποικίλους λόγους...

6:48 PM  
Anonymous Anonymous said...

ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ είναι αυτό που έχουμε χάσει.

12:55 AM  
Anonymous Anonymous said...

Ελληνικότητα είναι η τέχνη του να πατάς επί πτωμάτων και να νομίζεις ότι είσαι και καλός άνθρωπος από πάνω.

Ελληνικότητα είναι η φιλοσοφία τής αρπαγής ακόμη και πραγμάτων που δεν χρειάζεσαι μόνο και μόνο επειδή είναι διαθέσιμα.

Ελληνικότητα είναι οι παρέες μας, οι οποίες αντί να συζητούν για ιδέες και ομορφιά αναλίσκονται στο κουτσομπολιό. Πώς ο Λαζόπουλος κουτσομπολεύει όσους δεν γουστάρει σαν την κακιά αδερφή που είναι; Έτσι.

Ελληνικότητα είναι η δυσανεξία σε ο,τιδήποτε ξεφεύγει τού μέσου όρου, είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Είσαι όμορφος; Άσχημος; Μετανάστης; Ανάπηρος; Καθυστερημένος; Νομπελίστας; Δεν έχεις θέση στην ελληνική κοινωνία.

Γράφουν κάποιοι για τους "άναρχους" χορούς μας. Σκατά άναρχοι! Οι Έλληνες μπορούν και χορεύουν μόνο σε κυκλικούς χορούς όπου όλοι κάνουν ακριβώς ό,τι κάνουν και οι υπόλοιποι, για να είναι εξασφαλισμένοι ότι δεν θα μπουν στο μάτι της κουτσομπόλας παρέας. Γι' αυτό και όταν τα κλαμπ παίζουν ποπ και ροκ δεν χορεύει ποτέ κανένας, μην τυχόν και κάνει καμμιά φιγούρα παραπάνω και ακούσει τον "φίλο" του να λέει: "Μμμμ, μου θέλει και φιγούρες τα πατσό".

Άλλοι γράφουν για τον ήλιο και τη θάλασσα και τα βουνά. Όχι μόνο είναι ακριβώς τα ίδια με κάθε άλλη μεσογειακή χώρα, αλλά υπάρχουν και άλλες χώρες με πιο όμορφη φύση.

Πώς οι Άγγλοι κάτω από το εθνόσημό τους έχουν το μόττο: "Dieu et mon droit"; Εμείς θα έπρεπε να βάλουμε μόττο το: "Όσα φάμε κι όσα πιούμε κι όσα αρπάξει ο κώλος μας".

Και για Εθνικό μας Ύμνο, τη μουσική τού Καραγκιόζη. Εεεεε ρε γλέντιααααα!

3:05 PM  
Anonymous Theorema said...

Η τέχνη του Γιάννη Τσαρούχη.
Τα γραπτά του Στρατηγού Μακρυγιάννη.
Η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.
Η Κοιμωμένη του Χαλεπά.
Ο αττικός ουρανός.
Οι ήρωες του Κώστα Ταχτσή.
Τα ετοιμόρροπα νεοκλασσικά στην Αθηνάς.
Το σπίτι του Καποδίστρια που έγινε σχολή στην Κέρκυρα.
Τα μάτια του Κ.Β.
...

5:29 PM  

Post a Comment

<< Home